Derman;
Bu sabah güneş bile farklı doğuyordu sanki.. Heyecandan sabaha kadar uyuyamamış, kafam da sürekli planlar yapmıştım..
Züleyha, o benm bu dünya da ve ahirette ayrılmak istemeyeceğim eşim olacaktı.. Kalbim de bir sızı, midem de kelebekler uçuyordu.. Bu sabah dünyanın en mutlu insanı bendim..
O, küçük komşu kızı, bir anda yıldırım gibi girdi hayatıma. Dağılmış, savrulmuş hayatımı bir anda topladı, beni kendime getirdi.
Gece boyu fotoğraflarımıza baktım.. Her şeyden önce gözlerimizin içi gülüyor.. Bizim bu fotoğrafları gören daha bir kez bakmakla bile anlayabilir birbirimize olan sevgimizi..
Bana seni seviyorum demeden sevgisini içime içime işleyen, beni ben yapan Züleyha'ma bugünü unutulmaz bir hatıra yapmak için elimden geleni yapacaktım..
Zeynep, Zümral teyzeden iki gün izi
