Züleyha ;
Derman beni öpmeye başladığında ondan artık gerçek öpücükleri aldığım için mutluydum.
Beni iyice kapıya yasladığında bedenimiz birbirine o kadar yakındı ki hiç bir şey yapmadan durdum o an.. Geri çekilecek gibi olduğunda ellerimi boynuna geçirdim.
Bırakmasın istiyordum beni.. Ama korktum.. Ben onun beni de Şebo veya diğer kızlara benzetmesinden korktum.. O an gözlerimden yaşlar süzülmeye başladı.. Ağlıyordum çünkü Derman beni yanlış anlarda kullanır diye korktum..
Usulca dudaklarımın üzerine süzülen yaşları sildi.. ''Züleyha'm ne oldu incittim mi seni?''' diye sordu..
O hiç bir şey yapmadan bile çok şey yapmıştı aslında. ''Ben diğer kızlar gibi değilim Derman, beni yanlış anlarsan. Ya benimle de bir gönül eğlencesi gibi takılırsan? O zaman en büyük ''GÖNÜL YARASI''nı
