Yazarın Anlatımıyla;
Gülay ağlayarak odasına çekildi.. Şimdi ağlayarak günlüğüne bile yazabilirdi.. Derman, kalbinin sadece sevdiği kadına ait olduğunu söylemişti..
Onunla evlenecekti, geleceğinde ve bütün hayallerinde o vardı., Ama Derman şaşırmıştı Gülay’a.. Ona bir kez olsun ümit vermemişti..
Esma Hanım da her şeyin farkındaydı..
Kadın görmüştü her şeyi.. Gülay, Derman’ın odasına gidip yastığına sarılmıştı.. Derman’ın kokusunu içine çekiyordu.. Ama olmazdı, oğlu başka birini seviyordu.. Hem Züleyha’nın ne suçu vardı.. En iyisi Gülay’ı evine geri göndermek diye düşünüyordu..
Hem oğlu üzerdi Gülay’ı.. Çok kez kızmıştı oğluna.. “Biri olsun, ömürlük olsun oğlum.” diye akıl vermişti hep ama Derman dinlememişti.
Şimdi annesinin sözlerini dinlemediği için pişmandı, ama Gülay…
Gülay
