Derman;
Züleyha, hala elinde telefona bakıyordu.. “Pis fırsatçı..” dedi birden.. Bu sözü inşallah bana söylememiştir.. Kendimi çok kötü hissederdim..
Tepki de veremiyordum, mal gibi kaldım.. Bir şey söyleyememek çok kötü ama bana kal gelmişti.. Züleyha bir tepki verse konuşacağım ama tepki de vermiyor..
Ne olur beni suçlu bulmasın.. Ben ondan sonra kimseye ama hiç kimseye bakmadım.. Gözlerim ondan başkasını görmüyor.. Geçmişim yine çıktı karşıma.. Ulan ben böyle işin bana gelişini sikeyim ama artık ya..
Hadi be kızım konuş sen de.. Dök içindekileri ama bana sakın ayrılalım deme..
“Ayy zoruna gitmiş demek ki.. Uğraşmak istiyor, dur sen şimdi..” deyip telefonumu bana verdi.. Kendi telefonunu çıkardı çantasından.. Ne yaptığı hakkında hiç bir fikrim yok.. Meraktan çatlıyorum ama sora
