A Night with a Stranger

Chapter 17

Tambak na naman ang trabaho ni Jamaica. Maraming papeles na kailangan niyang gawin.

"Lintek naman to eeeh. Nagugutom na ako." usal niya habang ginagawa ang trabaho. " Grrrrrr.... I am tired of this. Kung pwede pa lang mag resign ginawa ko na. Wala naman akong pera kay sige na lang." pagpatuloy niya sa pagmamaktol. Wala namang ibang tao sa office niya kaya okay lang kausapin ang sarili pero kung may makarinig man sa kanya , aakalain na baliw siya.

"Ms. Jamaica, pagkain niyo po. Kumain ka daw muna." sabi ng babae na isa sa mga utility ng kanilang building

"Di naman ako nag order ng food ah. Sure ba sa akin yan?" tanong niya

"Opo. Sayo po nakapangalan talaga."

"Sino nagpabigay?" takang tanong niya.

"Hindi ko po alam eeh. Walang sinabi."

"Sige salamat, Lena."

"Enjoy your meals." ang naka lagay sa note ng pagkain niya. It was her favorite food.

"Wala naman ata tong lason no? " tanong niya sa sarili. Itinigil mo na niya ang kanyang trabaho saka kumain ng kanyang pagkain.

"Haist, napaka boring naman. Wala na akong kasama. Kung nandito lang si Bliss. Na miss ko na ang babaeng yon." she said.

"Good afternoon, this is Ms. Cruz speaking. How may I help you?"

"Proceed to my office now." sabi ng kabilang linya. Hindi pa man siya nakasagot binaba na ang tawag nito. She knew who was it already. She rolled her eyes

"Ano na naman kaya ang problema ng lalaking yon? Sinapian na naman ata ng masamang spirito." she said to herself. Pinuntahan niya na lang ang binata at baka pag hindi niya ito sinunod masisante pa siya.

"What do you need?" tanong niya agad ng pumasok siya sa opisina ng binata.

"I am your boss. Stop being sarcastic." he said

"I knew it. I am trying to be nice either." she said and try to have a fake smike.

Light sighed deeply. "Whatever." he said in defeat. Alam niya namang hindi siya mananalo or mas pinili niya lang di maki pag-argumento sa dalaga.

"Have you eaten your lunch?" he asked.

"Yeah.."

"Good. I need you to review all of their reports. " he said while pointing at the paper works. "Just do it here. " dagdag pa ng binata.

Jamaica rolled her eyes at him but Light just smiled at her.

She started doing her work while Light looked at her secretly.

"Do you need something ?" Jamaica asked him

"Nothing. Just continue what you are doing." he said

"Then stop looking at me. Creepy mo." she said

"Did it bother you?" he asked in his deep voice. Lumapit siya kay Jamaica

"Distansiya Mr. Del Monte. It doesn't mean boss kita Hindi kita kayang upakan." she said. She tried to compose herself kahit nanginginig na siya sa sobrang lapit ng binata.

"Namumula ka na Ms. Cruz. You looked so adorable." he whispered to her ears. Itinulak niya na lamang ang binata. Di pa rin ito nagbabago. Ang hilig bumulong nong sila pa..

"Mr. Del Monte, if you have nothing to do then stay away from. How could I finish this work if you keep pestering me?" inis niyang sabi sa binata.

"Alright, take your time." malanding sabi ng binata at kinindatan siya. Binato niya ng folder ang binato, mabuti na lang na naka-ilag ito kundi nasasapol niya talaga ito sa ulo.

She looked up at the sky. Maliwanag ang kalangitan dahil sa liwanag ng buwan at mga bituin. Napabuntongininga siya ng malalim.

"How are you there, my little angel?" aniya.

Dahil hindi siya makatulog ay lumabas muna siya sa bahay. Naglalakad sa ilalim ng liwanag ng buwan. Hindi niya alam kung saan patutungo. Gusto niyang makalanghap ng sariwang hangin. She was being suffocated of her own emotions. She was imprisoned herself from the past. It is hard for her to move forward because she was holding from the past.

Umupo siya sa isang bench ng makarating siya sa isang park. May mga ilan-ilan pa rin din mga tao din kahit malalim na ang gabi. Ang iba ay kasama ang kanilang mga jowa ang iba naman ay mga kaibigan at pamiya. Meron din namang nag-iisa kagaya niya. Tiningnan niya ang isang pamilya kasama ang isang anak nito na lalaki. Tantiya niya maglilimang taon na ito. Napangiti siya ng nag smile sa kanya ang bata. Sobrang cute nito.

"The kid is cute , right?" Tiningnan niya kung sino ang nagsasalita sa kanyang likod, walang iba kundi si Light.

"Anong ginagawa mo dito?" tanong niya sa binata

"Am I not allowed to be here? Wala namang nakapaskil na bawal ang mga gwapo dito." Light replied. She rolled her eyes.

" Self centered." sabi niya at tinalikuran ang binata.

" I am just telling the truth."sabi niya at umupo katabi ni Jamaica.

"Ewan ko sayo. Lumayo ka nga sa akin. Kumukulo yong dugo ko sayo. " inis niyang sabi sa binata.

Mas lalo pang inilapit ni Light ang kanyang mukha kay Jamaica para mas asarin ito. She looks so cute when she blush. "What if I don't? What will you do?"'

Itinulak ni Jamaica si Light. "Kahit boss kita kaya kitang balian ng buto."aniya.

"Para ka talagang laging may menstruation.""

"Whatever." She said. Tumayo na lamang siya para iwanan ang binata pero sinundan pa rin siya nito.

"Hinay-hinay naman sa paglalakad. Para kang kabayo.'' komento ng binata sa dalaga

"Di ko naman sinabi sayo na sumunod ka sa akin eh." she retorted. Nang maabutan siya ni Light, hinawakan nito ang kanyang kamay. Parang may boltaheng kuryente gumapang sa kanyang katawan ng magkalapat ang kanilang balat. Her heart beats so fastly. And she knew in herself na hindi pa niya tuloyang nakalimutan ang binata. Ito pa rin ang tinitibo ng kanyang puso.