A Night with a Stranger

Chapter 6

"Jammy, ipinatawag ka daw ni Sir Light." sabi ng kasamahan niya sa office.

"Okay,Sam.Thanks." She said. She walked with poise and confidence to Light's office. She knocked on the door before she entered.

"Good morning,sir. Ipinatawag mo daw ako." she said politely kahit kumukulo yong dugo niya.

"Yes, I need you to do the a presentation for this immediately and present it tomorrow." he said in his authoritative voice.

"okay." cold niyang sagot."Do you need something else, sir?" she asked

"Give me a cup of coffee."

"That is out of my work, sir.You can make your own." mataray niyang sabi.

"Do you have your monthly period, Ms.Cruz?Why so grumpy?" pang-aasar nito sa kanya

"Alam mo sir kung hindi kita boss matagal na kitang hinampas. Sarap ingudngud yong pagmumukha mo din sa inidoro" inis niyang sabi sa binata.

"Relax, Ms. Cruz. I am just asking. hahaha." mapang-asar niyang tawa. He likes pestering her lalo na pag nakita niyang namumula sa inis si Jamaica sa kanya.

"Arrrrrgggghhh. You are the most annoying boss ever." galit na sabi ni Jamaica at nag martsang lumabas ng opisina ng boss niyang sinapian ng maligno kung maka-asar sa kanya wagas.

"Oh, anong nangyari sayo? Sinong nakaaway mo?" tanong ni Bliss sa kanya ng makasalubong niya ito sa hallway.

"Sino pa ba? Edi yang may sayad na boss natin. Kunti na lang talaga. grrrrrrrrrr..." inis na inis niyang sabi kay Bliss.

"Luh, bakit ang init ng dugo mo sa kanya Jam? Mabait naman si boss." inosenteng sambit ni Bliss.

"Asa ka pang mabait. Siguro sayo mabait. Diyan ka na nga. Gagawin ko pa tong ipinapagawa niya." aniya.

"sige. bye bye. Kita na lang tayo mamaya." sabi naman ni Bliss.

"Jammy, hindi ka pa ba uuwi? Hapon na oh." tanong ni Alexa kay Jamaica ng mapansin busy pa rin ito sa ginagawa habang naka focus sa monitor.

"Mamaya na ako Lex. Tatapusin ko lang ito. Kailangan kasi ito ni sir eeh." seryoso niyang sagot.

"Aww okay. Una na ako ha. Mag-ingat ka." paalam ni Alexa.

"Sige. Ingat ka rin. "

She continues what she is doing without minding the time. Madilim na sa labas at wala ng ibang tao sa building ng matapos niya ang presentation.

"Good evening, kuya Roy." bati niya sa guard sa naturang building.

"Good evening,maam Jammy. Nandiyan pa pala kayo. Naku ma ulan pa naman ngayon sa labas. May payong po ba kayo?" balik na bati naman ng guard sa kanya

"Yon nga kuya eeh. Wala. " she said and smile." Di bale baka titigil din ito mamaya." aniya.

Flashback...

Nag-aabang na naman siya ng jeep pauwi sa apartment niya. Ma ulan din yon kaya walang masyadong sasakyan na dumadaan.

"Haist, ano ba yan? Gusto ko nang umuwi.Nagugutom na ako eeh." aniya.Minutes later may huminto na Red Ford Mustang sa harapan niya.

"Hop in." sabi ng driver sa naturang sasakyan at walang iba kundi si Light.

"Me?" takang tanong niya. Wala namang ibang tao doon kundi siya

"Yup." naka ngiting sagot nito sa kanya.

Nagdadalawang isip pa sana siya kaso baka lalakas pa ang ulan. maging choosy pa ba siya.

"Do not worry. I will not do anything bad to you. " mabait na sabi ng binata. Tela nababasa ang laman ng isip niya. Napangiti siya ng hilaw sa sinabi nito. She left no choice but to hop in.

"Sinampal na naman ako ng kahirapan." ani sarili niya. The last time na hinatid siya nito Chevrolet Cruze ang sasakyan nito. Tahimik lamang siya ng maka pasok na siya sa sasakyan.

"How are you?" he asked to break the silence.

"I am fine. Doing good in my studies I guess." alanganin niyang sagot.

"You are unsure of your answer. Something is wrong?"

"Ah.. eeh.. I am just having a hard time with my one subject. I do not know if I can make it." sagot niya. She is unaware that she begins to share what happened to her studies with Light.

"I can help you. I can be your tutor." naka ngiting sabi ng binata sa kanya.

"Huh? Really? Nakakahiya naman. You helped me a lot. I do not know how I can pay you." she said.

"It's okay. I am the one who offers you. Hindi naman ikaw yong humingi ng tulong sa akin." he said

"Kahit na. Nakakahiya kaya. Saka bago lang kaya tayo nagkakilala."

"Does it matter how long we know each other? Aren't we friends?" nakangiting sabi ng binata

"Hindi naman sa ganon. Wait. Friends? Friends na ba tayo?"

"Hahahaha. You are so cute. Yeah. We are friends."

"Ayyy pala desisyon ka." aniya. Tinawanan lang siya ng binata. They talked a lot until they reached the apartment.

"Thank you, Assher ha." sabi niya ng makababa siya sa sasakyan

"Di mo ba ako yayain pumasok?" birong sabi ng binata

"Eeh, nakakahiya naman. Makalat pa sa loob."

"I don't mind. I will not judge." he said

"Sige. Ikaw bahala. "

Pumasok sila sa loob ng apartment. Jamaica put her books in the center table.

"What do you want? Coffee,juice or water?" tanong niya sa binata.

"Coffee is fine with me." sagot ni Light

"okay. Sandali lang." she said at pumunta sa maliit niyang kusina para mag templa ng kape

"Ito na coffee mo oh. Diyan ka muna. Mag luluto muna ako. Dito ka na lang din kumain." she said

"Can I watch you while cooking?"

"Naku. Adobong manok lang lulutoin ko.Dito ka lang. Pag susunod ka sa akin, tatargetin talaga kita."

"I just want to watch. What is wrong with that?"

"Basta dito ka lang."

Light was left no choice. He stayed in the sala while drinking the coffee.

"What coffee is this, Atasha?" tanong niya kay Jamaica.

"Tigas talaga ng ulo mo."

"What?" he grinned "I am just asking. I like your coffee. Where can we buy this?" curious ng tanong

"Diyan lang yan sa tabi-tabi. Nasa sari-sari store lang yan ni Aling Lydia."

"Really? I thought it is coming from other country."

"Jusmeyo, other country ka diyan. Hindi ako RK no."

"What is RK?"

"My goodness. kako hindi ako rich kid kagaya mo. 3 in 1 nga lang yan. Instant Kopiko Blanca. Ang yaman mo hindi mo alam yan."

"I am not rich. It is my parents' wealth, not mine."

"Kahit na. RK ka pa rin. Ikaw naman magmamana non."

"I want to build my empire. " he said

"Good for you. Tapos mag apply ako ha. Huwag mo ako pahirapan sa interview .hahaha." biro niya

"Sure. Why not? Hire ka na agad.hahaha." he said happily.

"I just hope hindi mo ako makakalimutan kahit darating yong panahon na di na tayo lagi magkasama." she said

"Of course not. I would forget this incredible woman like you," he said and pinched her rosy cheeks.

"Ouch! It hurts." she screamed at binatukan ang binata. Tinawanan na lamang siya nito. Then she rolled her eyes. Hindi niya lubos akalain na maka sundo niya ang binata. He is down to earth, unlike other rich people whom she had known.