หลังจากส่งคุณหญิงปภาเสร็จ ตอนนี้ก็เหลือแค่ภูผากับต้นหลิว ภูผาพูดขึ้น "ผมขอโทษแทนแม่ผมด้วยนะครับ"
"ฉันตั้งหากที่ต้องขอบคุณคุณป้ากับนายอ่ะ" ต้นหลิวพูดอย่างยิ้มๆ ภูผาหรี่ตามองต้นหลิวแล้วเอ่ย "ขอบคุณเรื่องที่แม่ผมรับคุณเป็นลูกสะใภ้น่ะหรอ"^^
"นายภูผา!!" ต้นหลิวเตรียมตีภูผาด้วยกระเป๋าของเธอ พรึบ!! ภูผาจับมือประธานสาวและรวบเอวเธอเข้าหาเขาทันที ต้นหลิวเม้มปากใบหน้าสวยๆก็เผยให้เห็นความแดงระเรื่อ เธอไม่ได้ขัดขืนเขาเธอแค่พยายามหลบสายตาอันเจ้าเล่ห์ของภูผา
"ไม่ตีผมแล้วหรอ" ภูผาโน้มตัวกระซิบอย่างแผ่วเบา ต้นหลิวหลับตาปี๋เพราะตอนนี้เธอรู้สึกขนลุกไปทั้งตัวเธอเอ่ยขึ้นเบาๆ "ปล่อยได้แล้ว~"
เมื่อเห็นประธานสาวเป็นเหมือนลูกแกะในกำมือแล้ว ภูผาก็รุกต่อ "ให้ผมจูบคุณก่อนแล้วผมจะปล่อยคุณ" ภูผาพูดอย่างเจ้าเล่ห์ เมื่อประธานสาวอยู่ในกำมือเข้าแล้วเขาจะปล่อยเธอไปง่ายๆได้ไง
"นายภูผา!จะมากไปแล้วนะ" ต้นหลิวกัดปากอย่างโม
