ลวงรักประธานสาว

ยกที่ 1

ณ บริษัท TL กรุ๊ป

"นานาเข้ามาหน่อย" ต้นหลิวเอ่ยเรียกเลขาของเธอ

ไม่นานประตูห้องก็เปิดออก นานาเลขาสาวสวยก็เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มและเอ่ย "ประธานหลิวมีอะไรจะสั่งคะ"

"ฉันอยากได้บอร์ดี้การ์ดสักสองคน เธอช่วยติดต่อบริษัทรักษาความปลอดภัยที่ดีที่สุดในเมืองนี้ให้หน่อย" ตั้งแต่ต้นหลิวเจอเรื่องเมื่อคืนเธอก็รู้สึกว่าเธอเริ่มจะไม่ปลอดภัยแล้ว เพื่อความสบายใจเธอจึงอยากจะจ้างบอดี้การ์ด

"ได้ค่ะ" เลขาสาวตอบรับและออกไปทันที

ไม่นานภูผาก็มาถึงบริษัท TL กรุ๊ป เขาไม่รู้ว่าบริษัทนี้เป็นของต้นหลิว ภูผามากับนนท์ลูกน้องคนสนิทเมื่อมาถึงห้องประธานเลขาสาวก็เชิญภูผากับนนท์เข้าไปทันที

"ประธานหลิวคุณภูพาจากบริษัท PP กรุ๊ปมาถึงแล้วค่ะ" นานาเลขสาวเอ่ย

เมื่อต้นหลิวเงยหน้าขึ้นเธอก็ตกใจทันที "นาย!!.............." ทางด้านภูผาก็แปลกใจเหมือนกันไม่คิดว่าโลกจะกลมขนาดนี้แต่เขาก็เก็บอาการเอาไว้

"สวัสดีครับประธานหลิว ผมภูผาจากบริษัท PP กรุ๊ป ยินดีที่ได้รู้จักครับ" ภูผาพูดอย่างยิ้มแย้ม

ต้นหลิวยังจำภาพเหตุการณ์เมื่อคืนได้ดี เธอมองไปที่เลขาแล้วเอ่ยอย่างโมโห "เปลี่ยนบริษัทเดี๋ยวนี้!!!!"

นานาสะดุ้งทันที เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้านายเธอถึงโกรธเป็นฝืนเป็นไฟขนาดนนี้ เธอจึงพูดขึ้น "ประธานหลิวคะ เอ่อ..แต่นี่คือบริษัทรักษาความปลอดภัยที่ดีที่สุดในเมืองนี้นะคะ"

"ฉันไม่สน!!!" ต้นหลิวตะคอกใส่เลขาสาวทันที นานาเหลือบมองภูพาอย่างลำบากใจ ภูพามองไปที่เลขสาวและพูดขึ้นเมื่อเห็นท่าทางที่ไม่สบายใจของเธอ

"ไม่เป็นไรหรอกครับผมเข้าใจ แต่ถ้าคนอื่นๆรู้ว่าบริษัทชั้นนำอย่างTLกรุ๊ปจ้างบอดี้การ์ดมือสมัครเล่นล่ะก็ คงจะขายหน้าแย่นะครับ " ^^

"แต่เอาเถอะครับผมเข้าใจ ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยจะดี มันก็ไม่แปลกที่เราจะต้องเซฟตัวเอง" ภูผาพูดอย่างสบายใจ

"เหอะๆ นายรู้อยู่แก่ใจว่าทำไมฉันไม่จ้างบริษัทนาย!" ต้นหลิวกลอกตามองบนทันที

ภูผาเดินเข้าไปหาต้นหลิวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "เพราะอะไรหรอครับ หรือเป็นเพราะว่าาาาาาเรื่องงงงง......." ^^ ภูผาพูดครึ่งๆกลางๆและเหล่มองไปที่บันท้ายของต้นหลิว

เมื่อเห็นสายตาอันลามกของภูผาต้นหลิวก็กำหมัดแน่น เธออยากจะชกเขาแรงๆสักครั้งจริงๆ แต่แล้วเธอก็คิดอะไรดีๆออกต้นหลิวสูดหายใจเข้าลึกๆและพูดด้วยแววตาเจ้าเล่ห์

"'งั้นก็ได้ แต่ฉันมีเงื่อนไขอยู่สองข้อ ไม่รู้ว่านายจะกล้าหรือเปล่า"

"ว่ามาสิครับ" ภูผาพูดอย่างยิ้มแย้ม

"ฉันต้องการให้นายมาเป็นบอดี้การ์ดของฉัน ถ้าเป็นคนอื่นฉันไม่เอา ว่าไงกล้าหรือเปล่า?" ต้นหลิวยักคิ้วอย่างท้าทาย

นนท์รีบพูดขึ้น " แต่ว่า..............." นนท์กำลังจะขัดก็โดนภูผาห้ามไว้ ภูผามองไปที่ต้นหลิวและพูด "ค่าตัวผมแพงนะครับ"

"ไม่เกี่ยงอยู่แล้ว แต่ถ้านายกลัวก็ไม่เป็นไรนะ" ต้นหลิวเอ่ยอย่างยิ้มๆ เธอรู้สึกว่าต้องเอาคืนชายตรงหน้าให้ได้ตอนนี้และเดี๋ยวนี้

ภูผาอมยิ้มเมื่อเห็นท่าทางอันอวดดีของต้นหลิว เรื่องแบบนี้เขาไม่ยอมอยู่แล้วภูผายิ้มเล็กๆและเอ่ย "ผมตกลง แล้วอีกข้อล่ะครับ"

"สัญญามีผลหนึ่งปี ถ้าฝ่ายไหนคิดจะยกเลิกสัญญาภายในระยะเวลาที่สัญญาระบุไว้ ฝ่ายนั้นจะต้องชดเชยค่าฉีกสัญญาเป็นสองเท่า โอเคไหม?" ต้นหลิวพูดอย่างมั่นใจ เธอคิดแผนต่างๆนาๆไว้ในหัวหมดแล้วเธอจะต้องกู้ศักดิ์ศรีของเธอคืนให้ได้

"ตกลงครับ" ภูผาตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ

หลังจากคุยงานและเซ็นสัญญากับต้นหลิวเสร็จ ภูผาก็ลงมาพร้อมกับนนท์ นนท์มองเจ้านายแล้วเอ่ย "เจ้านายรู้จักกับประธานหลิวหรอครับ?"

"อืม" ภูผาพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดต่อ "ตอนที่ฉันมาทำงานที่นี่นายก็ดูแลบริษัทให้ดีๆเข้าใจไหม" ภูผาพูดจบก็มองออกไปอย่างเหม่อลอย เขาอยากรู้เต็มแก่แล้วว่าต้นหลิวจะทำอะไรกับเขา

...................................................................

วันต่อมาภูผาก็มาที่บริษัท TL กรุ๊ป เพื่อรายงานตัว เมื่อภูผาเดินเข้าไปในบริษัทพนักงานก็พากันมองเขาเป็นสายตาเดียว ภูผาเดินขึ้นลิฟต์อย่างไม่สนใจจากนั้นก็ตรงไปที่ห้องประธานทันที

เมื่อนานาเห็นภูผาเธอก็ตกใจและเบิกตามองภูพาตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นเธอก็รีบพาภูผาเข้าไปหาต้นหลิวทันที

"เอ่อ....ประธานหลิวคะคุณภูผามารายงานตัวแล้วค่ะ" นานาพูดจบเธอก็รีบออกไปทันที เธอไม่อยากเห็นต้นหลิวระเบิดลง

"นี่นายยยยยยยย!!.....แต่งตัวบ้าอะไรของนายเนี่ย!!!" ต้นหลิวเท้าเอวตะคอกอย่างโกรธจัด บอดี้การ์ดบ้าอะไรใส่กางเกงขาสั้นเสื้อลายดอกใครมันจะไปกลัวว่ะ

ภูผานั่งลงและเอนหลังอย่างสบายใจ อย่างน้อยวันนี้เขาก็ทำให้ต้นหลิวปรอทแตกได้แล้วหนึ่ง เขารู้สึกสะใจมาก ภูผาเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม "ในสัญญาไม่ได้ระบุไว้นี่ครับว่าต้องแต่งตัวแบบไหน" ^^

"แต่นายก็ควรแต่งตัวให้มันถูกกาลเทสะหน่อยไหม! นี่อะไร!นายจะไปเที่ยวทะเลหรือไงห๊ะ!" ต้นหลิวโกรธจนตัวสั่นไปหมด ต้นหลิวนั้นไม่ชอบการผิดระเบียบเป็นอย่างมากพนักงานของเธอทุกคนรู้ดี

"การแต่งตัวของผมไม่ทำให้คุณภาพงานลดลงหรอกครับ แต่ถ้าประธานหลิวไม่ชอบใจคุณจะยกเลิกสัญญาก็ได้นะครับ" ภูผาพูดอย่างลอยหน้าลอยตา

ต้นหลิวนั่งลงและกุมขมับตัวเองอย่างปวดหัว จากนั้นเธอก็สูดหายใจเข้าลึกๆและพูด "ก็ได้ งั้นนายไปหาเลขาของฉัน ฉันให้เลขาเตรียมห้องทำงานไว้ให้นายแล้ว"

เมื่อเห็นภูผาเดินออกไปอย่างลอยหน้าลอยตา ต้นหลิวก็ยกยิ้มร้ายๆและพึมพำเบา "สบายใจไปเถอะ เดี๋ยวได้เห็นทำงานของตัวเองและจะสบายใจไม่ออก เหอะๆ"

.............................................................

ภูผาเดินตามนานามาอย่างสบายใจ แต่ผ่านไปไม่นานภูผาก็แทบจะเป็นลมเมื่อเห็นห้องทำงานของตัวเอง มันคือป้อมยามหน้าบริษันั่นเอง

ภูผาฝืนยิ้มและมองไปที่นานาจากนั้นก็เอ่ย "นี่มันอะไรกันหรอครับคุณเลขาคนสวยยยยย"

"เอ่อ.............." นานาอํ้าอึ้ง ตอนที่เธอรู้เธอเองก็ตกใจเหมือนกัน เธอไม่คิดว่าเจ้านายเธอจะเล่นแรงขนาดนี้ นานาพอเดาออกว่าทั้งสองคนนั้นต้องเคยมีปัญหากันมาแน่ๆ

"ก็ห้องทำงานของนายไง! " เสียงหญิงสาวดังขึ้นพร้อมกับเสียงรองเท้าส้นสูง ต้นหลิวเดินกลางร่มเข้ามาและยิ้มอย่างสาบายใจ จากนั้นเธอก็พูดต่อ "เป็นไงนายชอบไหม" ^^

ภูผากัดฟันมองต้นหลิวที่กำลังยิ้มเยาะเย้ย เขารู้สึกคันมือมากๆ นี่ถ้าไม่ติดว่าคนอยู่เยอะเขาจะจับต้นหลิวมาหวดก้นซะให้สาแก่ใจ ภูผารีบระงับอารมณ์ทันทีและพูด "ก็ดีครับ ผมชอบสไตล์แบบเปิดโล่งอยู่แล้ว" ภูผาเอ่ยอย่างไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาว เขาจะไม่ยอมเสียหน้าโดยเด็ดขาด

"ดีมาก.....ต้องอย่างนี้สิ" ต้นหลิวยิ้มอย่างสะใจ จากนั้นเธอก็สะบัดร่างสวยๆของเธอกลับเข้าไปในบริษัททันที

ขณะที่ภูผากำลังมองร่างบางที่กำลังเดินหายเข้าไปในบริษัทอย่างหมั่นเขี้ยว เสียงชายวัยกลางก็ดังขึ้น "ไอ้หนุ่มนายเป็นบอดี้การ์ดของท่านประธานใช่ไหม"

"ใช่ครับ" ภูผาตอบแบบยิ้มๆและมองไปที่ลุงรปภ.

"มาๆ เข้ามาก่อนไปยืนตากแดดทำไม" ลุงรปภ.กวักมือเรียกภูผาอย่างเป็นมิตร ภูผารีบเดินเข้าไปในป้อมทันที

"ลุงชื่ออะไรหรอครับ" ภูผาถามอย่างยิ้มแย้ม เขารู้สึกแปลกใจอย่างมากว่าทำไมต้นหลิวถึงไม่รับสมัครยามหนุ่มๆ เพราะเนื่องจากชายวัยกลางตรงหน้าเขา ดูแล้วนอกจากคอยดูคนเข้าออกแล้วอย่างอื่นก็ไม่น่าจะทำไหว

"ลุงชื่อเชี่ยวน่ะ" ชายวัยกลางตอบกลับอย่างเป็นมิตร

"ผมภูผานะครับ" ภูผาเอ่ยยิ้มๆ

"เอาล่ะช่วงนี้จะไม่ค่อยมีคนเข้า สนใจจะดวลหมากรุกกับลุงสักตาไหมฮ่าๆ" ลุงเชียวพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

"ฮ่าๆๆ ไอ้หนุ่มนายพูดเองนะมาๆๆ" ลุงเชียวหัวเราะอย่างไม่ถือตัว ภูผานั้นคิดว่าเขาคงต้องเข้ากับลุงเชี่ยวได้ดีแน่ๆ.............ยงเหล้าข้าวลุงฮ่าๆๆๆๆ"

"ฮ่าๆๆ ไอ้หนุ่มนายพูดเองนะมาๆๆ" ลุงเชียวหัวเราะอย่างไม่ถือตัว ภูพานั้นคิดว่าเขาคงต้องเข้ากับลุงเชี่ยวได้ดีแน่ๆ.............