เวลา 02:45 น. ณ คอนโดมิเนียม The Loft (ฐานบัญชาการชั่วคราว)
สภาพห้องชุดสุดหรูของ ต้น ที่เคยเป็นระเบียบเรียบร้อย บัดนี้ดูไม่ต่างอะไรกับสมรภูมิรบที่เพิ่งผ่านการปะทะด้วยอาวุธหนัก กลิ่นกาแฟคั่วบดผสมปนเปกับกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสท้าทายจมูก ลอยอบอวลไปทั่วห้องเครื่องปรับอากาศที่เปิดทิ้งไว้ที่ 23 องศา
บนพื้นห้องนั่งเล่นเต็มไปด้วยกระดาษ A4 ที่ถูกขยำทิ้ง สายไฟระโยงระยางจากปลั๊กพ่วงพาดผ่านไปมาราวกับงูอนาคอนด้า แล็ปท็อป 4 เครื่องวางเรียงรายเปิดหน้าจอทิ้งไว้ แสงสีฟ้าจากโค้ดโปรแกรม (Coding) นับพันบรรทัดสะท้อนวูบวาบในความมืดสลัว
"ไอ้เหี้ยยยยยย! บั๊ก! บั๊กอีกแล้ว! กูจะบ้าตาย!"
เสียงกรีดร้องโหยหวนของ ฝ้าย ดังขึ้นทำลายความเงียบสงัดยามดึก เธอทึ้งผมตัวเองจนยุ่งเหยิง นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าจอคอมฯ ด้วยสภาพที่ดูไม่ได้ ขอบตาดำคล้ำเป็นหมีแพนด้า เสื้อยืดตัวโคร่งยับยู่ยี่
"เบาๆ หน่อยอีเจ๊... กูสะดุ้งจนพิมพ์ผิดเ
