“คิดถึงแม่จังเลยค่ะ”
ฉันพูดกับพี่ฟาโรห์ขึ้นมาในตอนที่เรากำลังนั่งรอแม่ฉันกลับมาที่สวนหน้าบ้านวันนี้แม่ฉันจะกลับจากฮ่องกงแล้วค่ะหลังจากที่การผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดีแม่ฉันกลับมามองเห็นแล้ว หมอที่พี่ฟาร์หาให้เขาเก่งมากจริงๆถ้าไม่มีพี่ฟาร์ฉันก็คงไม่มีปัญญาพาแม่ไปรักษาดีๆแบบนี้ได้ไม่คิดเลยว่าการตัดสินใจขายศักดิ์ศรีของตัวเองในวันนั้นจะทำให้ฉันกลายเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในวันนี้ แล้วที่โชคดีไปกว่านั้นก็คือผู้ชายที่ซื้อฉันคือพี่ฟาโรห์คนนี้
“ถ้าแม่เพลงเห็นหน้าพี่ท่านจะถูกใจลูกเขยคนนี้ไหมวะ”
“พูดอะไรของพี่ ถึงแม่จะไม่ถูกใจก็เปลี่ยนไม่ได้แล้วปะ”
แล้วอยู่ๆพี่ฟาร์โรห์ก็พูดประโยคนี้ออกมาพร้อมกับทำท่าเหมือนคิดอะไรอยู่ฉันก็เลยพูดกับเขาออกไปแบบนั้นคงจะกลัวแม่ฉันละสิเพราะแม่ฉันไม่เคยเห็นหน้าตาที่แสนจะกวนประสาทแบบนี้ของเขามาก่อน
“พี่กลัวว่ะเพลง”
“กลัวอะไร”
“กลัวแม่ยายจะไม่ชอบหน้าหล่อๆแบบพี่”
พูดแล้วท
