ฝรั่งเศส
ไอ้พีทไอ้เหี้ยไอ้เนรคุณ ไม่อยู่แค่สองสามวันแม่งพาเพลงขวัญไปผับมันเอาสมองที่ไหนคิดวะแล้วเพลงก็ดันไปกับพวกแม่งอีก แถมตอนนี้วางสายไปแล้วด้วยโทรกลับก็ไม่รับทั้งสองตัวโทรหาเพลงขวัญก็ฝากข้อความปล่อยให้อยู่กับไอ้สองตัวนั้นแค่ไม่กี่วันกล้าปิดมือถือใส่ผมแล้วคิดดู
“ใครโทรมาเหรอคะทำไมดูหงุดหงิดจัง”
“ฉันไม่จำเป็นต้องบอกเธอ”
ผมหันไปพูดลลิลที่อยู่ๆก็ถามแบบนี้ออกมารู้ว่าผมหงุดหงิดแม่งจะมาอยากรู้ไปทำไมอีกวะ
หมับ!!
“ลิลแค่ถามเองทำไมต้องทำเสียงดุใส่ลิลด้วย ล่ะคะ”
“ทำไมจะต้องมาอยากรู้!!”
ผมพูดกับลลิลหลังจากที่เธอเข้ามากอดแล้วพูดกับผมลลิลเริ่มทำตัวไม่น่ารักเหมือนเมื่อก่อนแล้วครับชักจะล้ำเส้นผมขึ้นทุกวัน
พรึบ!!
“คุณจะไปไหนคะเราพึ่งกลับเข้าห้องมาเองนะ”
พอผมลุกขึ้นลลิลก็ถามอีกแล้วครับ
“ฉันจะกลับไทย เธอจะอยู่เที่ยวต่อก็ได้ฉันไม่ว่า”
“ทำไมคะ มีงานด่วนเหรอหรือว่ารีบกลับเพราะผู้หญิงที่ชื่อเพลงข
