PERLA'S POV
"Don't look at me with pity in your f*****g eyes, b***h! This is all your fault!" gigil niyang saad kaya napangiwi ako.
"Attitude mo pa rin Veronica." mataray kong saad. Biglang umurong ang luhang nagbabadya sa mga mata ko.
"Kahit nakakulong kana, masama padin ugali mo eh." dagdag ko at napabuntong hininga.
"Ofcourse! What do you think? Magiging mabait ako sayo? Para saan naman?! Kinuha mo na lahat sa akin, Pearl Andrea. Even my family. Masaya kana ngayon?" bulalas niya at nanlilisik ang mga matang nakatingin sa akin. Namamayat din ang katawan niya, marahil ay dahil iyon sa stress tungkol sa pangyayari sa buhay niya ngayon.
Isa itong lesson na tatatak sa akin habang buhay. Don't be too proud of yourself, because tables will always turn. Hindi dahil nasa ibabaw ka ngayon
