Underwater

5

Dahan dahan kong iminulat ang mata ko noong nagkamalay ako. Nakita ko ang maliit na device sa 'di kalayuan ng kama ko. It moved. Nagulat ako sa bilis non. Lumitaw agad si Justin sa harap ko. "Where am I?" tanong ko sa kaniya.

"In your Cabin." Nakangiti pa rin siya hanggang ngayon. Buti hindi nangangalay ang panga niya kangingiti. Paano nga pala mangangalay 'yan e computerized lang siya. Napailing na lang ako sa aking naisip. "So shall we go? I'll tour you."

Napangiwi ako dahil sa narinig ko sa kaniya. Parang hindi niya nakikitang hindi ako okay. Sabagay, ang purpose niya dito ay ang ma-tour ako, iyon lang, kaya yun ang dapat ma-accomplish niya ngayong araw.

"Who brought me here, Justin?"

Saglit siyang natigilan sa tinanong ko pero agad ding nakabawi at sinagot ako. "Them."

Tumingin ako sa tinuro niya. May dalawang robot akong nakita doon. Sila ang bumuhat sa akin? Nakaya nila ang bigat ko? "How has that happened? I'm heavy. They can't bring me here."

"Yes, Adira, they can. They just brought you here in your cabin. Malve and Marvel can carry the heaviest things. They are built to protect Wival technologies."

"Can I have a request?"

"What is it?"

"I want to be alone."

"Now? How about the tour?"

"Never mind about it. It's fine. You don't have to tour me. I can do it by myself tomorrow."

"Are you serious?"

"Yes."

"I'm sad."

"How can I believe you if you're still smiling?"

"But it's okay. No worries. Nice to meet you, Adira."

"Nice to meet you too, Justin. Thank you,"

"You're welcome. Enjoy The Wival Home. You have a lot to discover and to enjoy. Bye,"

"Bye," the screen fades away and the device runs so fast. Nawala agad iyon sa paningin ko. Ni hindi ko man lang nakita kung saan dumaan palabas si Justin. I like his attitude and his vibes. Masiyahin siyang tao. I hope I got his behavior and the habit to smile. Nakakatanggal ng lungkot.

Hindi rin pala masamang makakilala ka ng katulad nila. Actually, I think It's good to meet computerized people. Just like Sofi and Justin. They are both nice and accommodating. They are like UHD's staff. Well, staff pa rin naman sila ng UHD, computerized nga lang.

Sunod na umalis sina Malve at Marvel. Hindi sinabi sa 'kin ng UHD ang tungkol sa dalawang robot kaya naman nagulat ako nang sabihin sa akin ni Justin sila ang nagdala sa akin dito sa Cabin ko. Tumingin ako sa buong paligid. Namangha ako sa Cabin na tinutuluyan ko. Mas maganda pala talaga in person kaysa sa pictures lang. Pinakita na nila sa akin ang lahat ng parte ng Wival. Pero iba pa rin talaga sa pakiramdam kapag personal mo nang napuntahan at nakita.

Dahan dahan akong tumayo mula sa pagkakahiga at kinundisyon ang sarili para maglakad palapit sa tinted glass. Mula dito sa loob, kita ang ilalim ng dagat. Madilim sa labas. Tanging liwanag sa kwarto ko ang nagsisilbing liwanag.

Hindi ko akalaing totoong may sariling ilog sa ilalim ng dagat. May nakita pa akong ibang kahoy. Kung susuriin mo, isa itong puno na walang dahon. It looks nice though. Feels like I'm still in the town.

Dumako ako sa ibang parte ng kwarto. Napadpad ako sa daloy ng tubig ng dingding. Sa ibaba non ay may sumasalo, iyon marahil ang bumabalik ng tubig sa kung saan man ito nanggagaling. Sinubukan kong hawakan ang dumadaloy sa pader pero agad ko ring binawi ang kamay ko. Sobra ang lamig niya.

Halos mapatalon ako sa gulat nang may lumitaw na computerize na babae sa tabi ko. Nakapony siya at kikay ang datingan. Magalaw. At palaging nagpopose. Model ba 'to?

"Good morning, Adira. Welcome to Wival Home. I'm Poli, by the way."

"Hello, Poli. Why are you here? What do you need?" tanong ko. "I'm about to rest actually," I informed her. Ngunit mukhang wala siyang pakialam sa sinabi ko, 'yung purpose din niya ang kaniyang priority.

"I'm here to give your clothes, Adira, your undergarments are included." humagikgik pa siya sa sinabi. Tapos biglang pose ulit ng panibago. Pilya itong si Poli. "Oh, my G! Your breast is big. Can I touch those?" pinisil pisil pa niya ang kaniya na tila ganon niya gustong hawakan ang sa akin.

"What? No!"

"Sorry I forgot I can't touch. My bad." Tapos tumawa siya. Siya lang ang natutuwa. Hindi ako makasabay sa trip niya. I feel awkward.

"Excuse me, I'm going back to my bed. I need to rest."

"You won't get your things first?" she asked, then pose another again.

"How can I get my things?" I asked.

"Just scan your pearl here and then your closet will automatically open."

Tumayo ako at kinuha ang pearl sa bulsa ng suot ko. Ni-scan ko sa system niya 'yon at tama nga siya kusang bumukas ang closet.

"You are registered. Your pearl will be the key to your closet. Bye, Adira. Enjoy your stay here. Mwa!" Ang huling pose na ginawa niya ay ang pag-flying kiss sa akin.

Isinarado ko muna ang closet bago ako bumalik sa kama. Wala namang importante sa mga gamit na 'yon kaya hindi ko na pinag-aksayahan ng oras. Sa ngayon, gusto ko na munang magpahinga.

"OXYGEN in Wival is very limited. You have to preserve your air. The faster you breathe, the faster you consume your air. Always remember these three things; Don't panic, don't exhaust yourself too much, and always keep yourself relax, Adira. Breath responsibly. Okay?"

"Why is its lack of oxygen? Does it hard to keep oxygen underwater?"

"We're still doing our best to find ways to have enough oxygen underwater. Maybe after this trial, we find ways, so do your best at the Wival so we can have the accurate data."

"How long will it take to restore? If ever I consumed it all."

"It takes 48 hours. The breathing device that enables you to breathe in Wival is enough to make you alive for 120 days. However, make sure to breathe responsibly because it haves a limit per day."

"Justin?" kinusot ko pa ang mga mata ko para makasigurado sa nakikita.

"Yeah. The one and only, your handsome guider."

That smile. Ang creepy talaga.