Sinusubukan yata talaga ako ng pagkakataon dahil nitong hapon ay muli akong kinulit ni Zylex. Tinanggihan ko siya para sa lunch kanina, hindi ba? Hindi sumuko dahil ngayon ay niyayaya naman ako para sa meryenda.
"Thaddia, kahit ngayon lang. Kahit ito lang..."
Mariin kong tinitigan ang supot na inilapag niya sa desk ko. Kumunot ang noo ko. Pailalim ko si Zylex. Seryoso na ang mukha niya. Marahil ay sa sama ng aking tingin sa kaniya.
"Bakit mo ba ito ginagawa, Zy? Ilang beses ka bang inire ng nanay mo't hindi mo maintindihan na may asawa na ako? Ha?" pigil ang galit na sabi ko.
Umigting ang panga nito. Tinapatan niya ang pagtitig ko. Napangisi ako dala ng pagkamangha nang magawa niya itago ang tunay na reaksyon. Zylex Santiago... Huwag mo akong subukan.
Isinenyas ko ang pinto ng op
