Fırat’ın nefesi bir an kesildi; derin, boğuk bir ses çıktı boğazından. Göğüslerini nazikçe avuçladı, parmak uçlarıyla meme uçlarını okşadı, hafifçe çekiştirdi.
Dicle’nin ağzından istem dışı bir inilti kaçtı; sırtı yay gibi gerildi.
Fırat başını eğdi, dudaklarını boynuna değdirdi, oradan köprücük kemiğine, sonra yavaş yavaş aşağı indi. Bir meme ucunu ağzına aldı, diliyle dairesel hareketler yaparak emdi, hafifçe ısırdı.
Dicle’nin elleri istemsizce Fırat’ın saçlarına dolandı, parmakları sıkıca tuttu.
“Dokun bana sende,” dedi Fırat, sesi kalınlaşmıştı. “Çekinme.”
Dicle titreyen ellerini Fırat’ın gömleğinin yakasına götürdü. Düğmeleri teker teker açtı; her açılan düğmede Fırat’ın bronz teni, göğsündeki seyrek kıllar ortaya çıkıyordu.
Gömleği omuzlarından sıyırdı. Fırat’ın vücudu güçl
