Chapter 23
°Braze°
Ang gulo talaga ng buhay ng tao, Parang kailan lang ay masaya tayo at nakatanaw sa magagandang tanawin na binibigay ng pagkakataon pero ngayon...bigla na lang tayong napunta sa madilim na parte ng buhay.
Mahirap pala talaga ang masanay sa isang bagay na alam na ting hindi permanente, Mahirap pala talaga ang humiga at umasang wala ng mangyayaring masama.
So-Sobrang hirap palang hindi maging handa...
"Aren't you going to eat with us?" Nagtataka kong tanong kay gan ng manatili itong nakaupo sa lumang sofa nitong bahay.
Nakalabas na ako ng hospital noong Isang araw pa at meroon kamimg naging kasunduan ni Gan. Binigyan niya ako ng isang buwan para ipaalala sa kaniya lahat ng mga alaalang meroon kami.
He ga-gave me one month to be with him at pagnatapos ang isang buwan
