Sohbet kısa süre sonra kendiliğinden ikiye ayrıldı. Kaan’la Mümtaz Bey kendi konularına dönerken Nükhet Hanım bütün ilgisini bana verdi.
“E, Kaan Bey bahsetti ama senden dinlemek isterim. Ne okuyorsun Saye?”
“Arkeoloji.”
Gözleri parladı. “Gerçekten mi? Kaçıncı sınıf?”
“Üçüncü.”
“Ay, ne güzel.” Bana biraz daha döndü. “Ben çocukken arkeolog olmak isterdim, biliyor musun?”
Şaşırdım. “Ciddi misiniz?”
“Vallahi. Bizim oralarda çocukken toprağı biraz eşelesen altından ya eski bir taş çıkar ya bir hikâye. Ben de bulduğum her şeyi eve taşırdım.”
Mümtaz Bey araya girdi. “Anası az çekmemiş bundan.”
Nükhet Hanım kocasına döndü. “Sen nereden biliyorsun?”
“Yüz kere anlattın.”
“Demek dinliyorsun.”
“Başka şansım var mı?”
Mümtaz Bey’in yüzündeki gülümseme, cevabın aslında tam tersini söylüyord
