จักรทัศน์เช็กอินเข้าที่พักโฮมสเตย์เล็ก ๆ ในตัวเมืองเชียงรายในย่านที่ค่อนข้างพลุ่กพล่าน อากาศเย็นสบายแม้เป็นบ่ายแก่ ๆ โฮมสเตย์แห่งนี้ไม่ไกลจากร้านข้าวแกงตาล-ต้มตามคำแนะนำของอัยยาลิณณ์
เขาวางกระเป๋า เดินสำรวจห้องพักที่แม้ไม่หรูหราแต่ก็น่าอยู่ ติดพัดลมเพดานหมุนเบา ๆ และมีเสียงไก่ขันลอยมาเป็นระยะจากบ้านใกล้เรือนเคียง ยังไม่ทันได้หนั่งพักก็ต้องวางแผนยืมตัวตนจากเจ้าถิ่น
วันนี้คือวันศุกร์แปลว่าพรุ่งนี้เป็นวันหยุดและกว่าเจ้าของบัตรจะรู้ตัวก็คงเช้าวันจันทร์โน้นเลย
“เย็นนี้พี่ธันจะไปกินข้าวที่ร้านตาล เจย์ต้องรับหน้าที่เรียกร้องความสนใจ”
“จะให้เล่นละครตบตาสินะ”
“โป๊ะเช๊ะ”
แผนนั้นคือให้จักรทัศน์สวมบทบาทนักท่องเที่ยวที่พูดไทยไม่ได้ แล้วไปยืนงง ๆ สั่งข้าวกับแม่ของเธอเพื่อเรียกความสนใจให้ธันวาเห็นใจแล้วเข้ามาช่วยเป็นล่ามให้ ส่วนตัวเธอในร่างวิญญาณจะฉวยโอกาสหยิบบัตรเจ้าหน้าที่ศูนย์วิจัยจากกระเป๋าสะพา
