Gece sahile indik. El ele geziyorduk. O yanımdayken nasılda huzurluydum. Aklıma babamın da çok aşık olduğu ve bunu içinde yaşadığı bazı anlarına şahit olduğum geldi. Bazen onu içli içli şarkı söylerken bulurdum. Bazende çok uzaklara daldığını. Sevmenin kıymetini illa kaybedince anlamak çok kötüydü. Belki de bu yüzden babam aşık olmama ve ona sıkı sıkı tutunmama seviniyordu. Canım babam.
"Ne oldu?" Buruk tebessümümü fark etmişti Kağan.
"Babamın bazen acı çektiğini gördüğüm ama anlamadığım o zamanları hatırladım. Ben büyürken aslında o acı çekiyormuş."
"Rakı masasında anlatmıştı bir kere. Hepte aynı şarkıyı söylerdi."
"Yaralıyım ben yaralı" dediğimde Kağan beni onayladı.
"Gözlerinde esir kaldım. Aşkın deryasına daldım. Tatlı sözlerine kandım. Sevda yeli çalmış gibi."
Gözlerim dol
