Yorucu bir günün ardından yatağımda yastığıma sarılmış uyumaya çalışıyordum. Selo'nun telefonundan sonra Kağan eski yerine geçti. Ne yapmaya çalıştığını anlamamıştım. Selo beni kontrol etmek için aramıştı ama sınıfın bütün gün kendi aralarında fısıldaşmaları canımı sıkmaya yetmişti. Yeterince derdim yokmuş gibi bir de bunu düşünüyordum. Odamın kapısı kararsız bir şekilde tıklatıldı.
"Girebilirsin" dedim yerimde doğrularak. Ceyda kapıdan başını uzattı. Yüzü iki gündür çok solgundu. Bana şefkatle yaklaştı. Yatağın kenarına oturdu.
"Nasılsın canım." Çekingen davranıyor bu da beni vicdan azabına boğuyordu. En son ki konuşmamız kötüydü ve ben özür dilememiştim. Elini tuttum.
"Özür dilerim Ceyda. O gün bugün kadar olmasa da kötüydüm. Lütfen kırılma bana, sen benim hayatımın büyük bir alanını
