Önümdeki dosyaları derleyip dolaba yerleştirdim. Gözüme yüzüğüm takılınca yine güldüm. Evlenme teklifinin üzerinden on gün geçmişti. Kağan ve ben gündüz deli gibi çalışıyor, akşam belli bir saate kadar mekanda hasret gideriyorduk. Telefonumu alıp odadan çıktım. İrem telefonla konuşuyordu, yüzündeki gülümsemenin sebebi Cemil olduğu için onlara takılıyordum. Cemil bize az yapmıyordu.
"Cemil" diye İrem'in kulağında tuttuğu telefona bağırdım. İrem telefonu kulağından çekip hoparlöre verdi.
"Yengesi bir gider misin?"
"Hiçte bile telefonu kapat sekreterime ihtiyacım var."
"Ben bunun acısını çıkartırım."
"Göreceğiz canım." Ben onları bırakıp sevgilimin odasına girdim. Beni görünce hemen elindekileri bırakıp kollarını açtı. Hemen yanına gidip kucağına oturdum. Sarılıp öpmeye başladım. Ne çok
