ไม่รักได้ไหมหัวใจมันเจ็บ
ไม่รักได้ไหมหัวใจมันเจ็บ
ตอนที่3 ครั้งสุดท้ายมักไม่มีสัญญาณเตือน 2
ภายในร้านอาหารที่กฤษณะ และ ปลายดาว นั่งอยู่นั้นอาหารมากมายหลายอย่างถูกนำมาวางไว้ตรงหน้าของทั้งสองคนจนแทบจะล้นโต๊ะ
ปลายดาวยิ้มด้วยความพอใจที่ชายหนุ่มเอาใจเธอเป็นอย่างดี เช่นเดียวกันกับฟ้าใสที่กำลังเดินเข้ามาภายในร้าน แล้วพยายามชะเง้อมองเพื่อนว่านั่งอยู่ตรงส่วนไหนของร้าน
“กฤษณะคะ อาหารเยอะขนาดนี้ดาวขอถ่ายรูปเก็บเอาไว้โชว์เพื่อนๆหน่อยได้ไหมคะว่ากลับมาทั้งทีแฟนเอาใจตั้งแต่วันแรกที่มาถึงเลย”
หญิงสาวพูดออกมาพร้อมกับยิ้มให้ชายหนุ่มที่นั่งตรงกันข้ามกับเธอ
กฤษณะพยักหน้าให้แทนคำตอบ เขาเองก็ดีใจที่แฟนสาวที่เพิ่งจะคืนดีกันชอบในสิ่งที่เขาทำให้กับเธอ
เพราะปริมาณอาหารที่มีมากทำให้ปลายดาวถึงกับต้องลุกขึ้นยืนถ่ายรูปเพื่อที่จะได้เห็นอาหารทุกอย่างที่อยู่บนโต๊ะนั่นเธอค่อยๆถือโทรศัพท์แล้วถอยหลังช้าๆเพื่อที่จะโฟกัสอาหาร
แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดกลับเกิดขึ้นเมื่อปลายดาวถอยหลังชนเข้าอย่างจังกับฟ้าใสที่เพิ่งเดินเข้ามา ทำให้ทั้งสองคนถึงกับล้มไม่เป็นท่าเลยทีเดียว
“ขอโทษคะ ” สองสาวเอ่ยออกมาพร้อมกัน
“เป็นอะไรไหมคะ” ปลายดาวถามออกมา ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นมาดูก่อนที่เขาจะอึ้งไป
แต่ว่าคนที่อึ้งหนักกว่านั้นไม่ใช่ใครที่ไหนหากแต่ว่าเป็นฟ้าใสที่อึ้งหนักกว่าเดิม
ใช่ฉันรู้จักผู้หญิงคนนี้ดี เธอคือปลายดาวสินะ ปลายดาวเจ้าของรูปภาพที่ติดเต็มผนังบ้านติดอยู่ทุกที่ของบ้านกฤษณะ ใช่ถ้าปลายดาวอยู่ที่นี่แสดงว่าเขาก็ต้องอยู่ที่นี่ด้วยนะสิ
“คุณคะ คุณคะ เป็นอะไรไหมคะ”
เสียงของปลายดาวเรียกฟ้าก่อนที่เสียงที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดีจะดังขึ้นมา พร้อมกับยื่นมือมาให้หญิงสาวจับเพื่อที่จะลุกขึ้น
“ที่รักเป็นอะไรไหม”
ฟ้าใสมองหน้าชายหนุ่ม
“ที่รักอย่างนั้นเหรอ”
ถ้าเป็นเมื่อก่อนฟ้าคงคิดว่าเป็นเธอเพราะว่าไม่ว่าว่าจะทำอะไรที่ไหนเขาจะเรียกเธอที่รักเสมอ แต่ว่ามันคงใม่ใช่ตอนนี้หรือว่าที่เขาเรียกที่รักนั่นก็เป็นเพราะว่าเขาเห็นเราเป็นตัวแทนของเธออย่างนั้นเหรอ
ปลายดาวยื่นมือไปจับมือของกฤษณะ “ดาวไม่เป็นไรค่ะที่รักแต่ว่าคุณผู้หญิงคนนี้” ปลายดาวพูดทั้งที่หันไปหาฟ้า
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่เป็นไร ”
ฟ้าใสตอบก่อนที่จะค่อยๆลึกขึ้นเจ็บกายมันไม่เท่าไหร่แต่ว่าเจ็บใจนี่สิ
“ขอโทษนะคะที่เดินไม่ระวังทั้งที่ฉันน่าจะมองให้ดีกว่านี้ขอตัวนะคะ”
ฟ้ารีบลากสังขารให้ออกมาจากตรงนั้นให้ไวที่สุดแม้เพียงแค่นาทีเดียวหรือน้อยกว่านั้นเธอก็ไม่อยากที่จะอยู่
เมื่อมาหาหน่อยที่โต๊ะฟ้าหันมาหยิบแก้มแล้วคีบน้ำแข็ง เทเหล้าแต่ต้องชะงัก แล้ววางทุกอย่างลงแล้วหยิบแก้วที่เพิ่งใส่เหล้าไปนั้นเทใส่แก้วของหน่อยแทน
“อ้าวแกไม่กินเป็นเพื่อนฉันเหรอฟ้า ทำไมทีตอนที่แกอกหักฉันก็ยังกินเป็นเพื่อนแกเลย”
หน่อยที่เริ่มเมาเริ่มจะงอแงเป็นเด็กๆไปแล้วในตอนนี้
“แกฉันเป็นโรคกระเพาะหนะที่ลางานไปหาหมอวันก่อนไงจำไม่ได้เหรอ เอาเป็นว่าถึงฉันไม่กินฉันก็นั่งเป็นเพื่อนแกได้ดีซะอีกไม่ว่าจะเมาขนาดไหนฉันก็ลากแกกลับได้ไม่ดีเหรอไง หรือแม้แต่ถ้าแกอยากไปต่อที่ผับฉันก็พาแกไปได้นะ” ฟ้าใสรีบบอกกับเพื่อนสาวของเธอทันทีเพราะเกรงว่าเพื่อนจะน้อยใจไปมากนี้
ตื๊ดดดๆๆ เสียงข้อความเข้า ฟ้าหยิบโทรศัพท์ออกมาดูเป็นข้อความที่เขาส่งมา หรือว่าเขาอาจจเป็นห่วงเราก็ได้ฟ้ารีบเปิดอ่านดู
“ที่บ้านเรียบร้อยใช่ไหม”
เมื่ออ่านดูแล้วฟ้าถึงกับหันไปมองหน้าคนที่ส่งมา ก็พบว่าเขานั่งคลอเคลียกับหวานใจตัวจริงของเขา ฟ้าหันมาพิมพ์ตอบไป
“อืม”
แค่นั้นแค่นั้นก็ทำให้ใจเจ็บจนแทบจะทนไม่ไหวอีกแล้ว
แขกและแหม่มรวมไปถึงพี่เด่นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ที่เพิ่งมาถึงก็ตรงเข้ามานั่งด้วยกันทันที และอย่างที่บอกเพื่อนทุกคนในนั้นกฤษณะไม่รู้จักใครเลย และเขาเองก็นั่งมองภาพตรงหน้าเช่นกัน
พี่เด่นที่เข้ามถึงค่อนข้างแปลกใจเป็นอย่างมากที่วันนี้ฟ้าใสออกมาได้ ปกติเธอจะบอกว่าง่วงนอนไม่วางทำงานแต่วันนี้เธอกลับออกมาก่อนใครเพื่อน ชายหนุ่มเอื้อมมือไปลูบผมฟ้า
“ลมอะไรพัดน้องฟ้าออกมาได้เนี่ยไม่น่าเชื่อ”
“นั่นสิฟ้าปกติแกไม่ค่อยชอบออกมาเที่ยวแบบนี้นี่นา”
แหม่มเองก็ถามออกมาด้วยความสงสัยไม่ต่างกัน
“แหม๋ หน่อยมันก็เพื่อนฉันป่าววะ ไม่ให้ออกมาได้ยังไงเพื่อนทั้งคน”
ฟ้าตอบออกมาดื้อๆเพราะถ้าวันนี้กฤษณะอยู่กับเธอ เธอคงไม่ได้ออกมาหาเพื่อนหรอก
ฟ้ายิ้มให้กับเพื่อนๆ
“เอาน่าต่อไปฉันจะเป็นคนใหม่ฉันจะมีเวลาให้กับพวกแกทุกคนดีไหม ฉันขอโทษที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันไม่ได้อยู่ในช่วงเวลาที่ทั้งสุขทั้งเศร้าของพวกแกเลย
ฉันผิดเอง ที่เห็นอะไรต่อมิอะไรสำคัญกว่าเพื่อนเหมือนอย่างตอนนี้ในเวลาที่กำลังทุกข์ใจก็มีแต่เพื่อนเท่านั้นที่อยู่เคียงข้าง ฉันขอโทษ”
ฟ้าพูดออกมาพร้อมกับร้องห่มร้องไห้ทำเอาเพื่อนๆทุกคนถึงกับตกใจเป็นอย่างมาก
“ฟ้า..กูอกหักนะไม่ใช่มึง มึงอย่ามาแย่งซีนกูสิ” หน่อยร้องไห้กอดฟ้าเอาไว้
“ก็ตอนที่ฉันอกหักก็มีแกที่ร้องไห้เป็นเพื่อนฉันถือซะว่าวันนี้ฉันอกหักไปพร้อมแกก็แล้วกันนะพรุ่งนี้เรามาเริ่มใหม่กันเหอะ”
เด่นถึงกับส่ายหน้าให้กับทั้งสองพร้อมกับยื่นทิชชู่ให้....
ตื๊ดดๆ ๆ เสียงข้อความโทรศัพท์ของฟ้าดังขึ้นมาอีกครั้ง