ตอนที่ 6 บุกรุก1
1107 Words
ไม่รักได้ไหมหัวใจมันเจ็บ
ไม่รักได้ไหมหัวใจมันเจ็บ
ตอนที่ 6 บุกรุก1
“ปล่อยค่ะอย่าทำแบบนี้ไม่อย่างนั้นฟ้าจะแจ้งความข้อหาบุกรุก”
ฟ้าบอกกับชายหนุ่ม เขาชะงักไปชั่วขณะ...
“ทำไมฟ้า ทำไมเราไม่เป็นเหมือนเดิมความหมายผมไม่ได้หมายความว่าเราต้องเลิกกันหรือว่าตัดขาดกันสักหน่อยนี่นาฟ้า แค่ระหว่างฟ้ากับดาวต่างคนต่างอยู่ก็เท่านั้นไม่ได้เหรอ ฟ้าไม่ยุ่งกับเขา เขาก็ไม่ยุ่งกับฟ้า แค่นี้เองมันจะไปยากอะไร”
กฤษณะเอ่ยออกมาด้วยความเห็นแก่ตัวเป็นที่สุด ฟ้าถึงกับมองหน้าไม่คิดว่าคนที่เธอเคยอยู่ด้วยมาเป็นเวลาอันเนิ่นนานนั้นจะมีนิสัยที่เห็นแก่ตัวเช่นนี้
ไม่ค่ะไม่ได้ทีตอนที่เธอมาทำไมคุณถึงไม่คิดว่าฟ้าจะรู้สึกอะไรบ้างคะ คุณจากไปโดยที่ไม่ถามฟ้าสักคำว่าฟ้าจะไปที่ไหนหรือว่าเก็บของทันหรือไม่ คุณรีบออกไปทันที อีกอย่าง ถ้าเป็นที่1 ไม่ได้ ไม่ว่าจะในฐานะอะไรฟ้าก็ไม่อยากเป็นค่ะ คุณกลับไปเถอะอย่าให้เธอต้องรอนานเลยนะ ฉันเข้าใจความรู้สึกของผู้หญิงด้วยกันดีค่ะ ฉันไม่อยากเจ็บมากไปกว่านี้อีกแล้ว กฤษณะ”
กฤษณะดึงฟ้ามากอดไว้ในอ้อมกอดของเขา
“คุณกำลังโกรธผมอยู่เหรอ หรือว่าหึง ไม่เอาน่าฟ้า ขอร้อง เราเคยรู้สึกดีๆ ต่อกันนี่นา”
ฟ้าสะบัดมือชายหนุ่มออก “ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนนะแล้วอย่ามาที่นี่อีก”
ฟ้าชี้ไปที่ประตูเพื่อบอกให้เขาออกไปจากห้องของเธอ แต่ว่าไม่ว่าจะบอกยังไงชายหนุ่มก็ไม่สนใจ
“งั้นคืนนี้จะค้างที่นี่ก็แล้วกัน” กฤษณะบอกกับฟ้าพร้อมกับดึงฟ้าล้มต้วลงนอนบนที่นอน
“แต่คุณไม่ควรทิ้งเธอไว้คนเดียวแบบนั้นนะ คุณมันบ้าไปแล้วเห็นแก่ตัว ทำแบบนั้นได้ยังไงกัน”
“ผมบอกดาวว่าออกมาทำงาน หากเสร็จธุระเมื่อไหร่จะรีบกลับ” ฟ้าที่ได้ฟังดังนั้นหันมาตบหน้ากฤษณะทันที
“ธุระที่ว่าของคุณก็คือมานอนกับฉันอย่างนั้นเหรอคุณมันหน้าไม่อาย”
เมื่อฟ้าพูดจบชายหนุ่มก็คว้าตัวฟ้ามากอดจูบพร้อมกับบดขยี้ที่ริมฝีปากบางด้วยความรุนแรง สองมือทั้งทุบทั้งตีไปที่อกกว้างของเขา เนิ่นนานจนลมหายใจแทบจะหมดไปจากปอด เขาถึงปล่อยออก แต่ทว่าสองมือนั้นยังคงบีบเค้นไปที่สองเต้าที่อวบอั๋นของหญิงสาว
“ปล่อยฉันนะ จะบ้าหรือไงแฟนนายมานายก็ไปนอนกับเธอสิมายุ่งกับฉันทำไมกัน”
“ไหนบอกว่ารักผมไงฟ้า ทำไม หรือเป็นเพราะไอ้ผู้ชายคนนั้นกันแน่ที่ทำให้เธอเปลี่ยนใจ”
“อย่าไปโทษคนอื่นเลยโทษตัวเองดีกว่าที่ไม่มั่นคงพอ
ตลอดเวลาฉันมันโง่เองที่คิดว่าคนอย่างนายจะลืมผู้หญิงคนนั้นได้แต่ไม่เลย นายมันก็โง่ไม่ต่างจากฉันหรอกเผลอๆ อาจจะโงกกว่าก็เป็นได้”
กฤษณะไม่ฟังเสียงอะไรทั้งนั้นชายหนุ่มแค่ต้องการที่จะเอาชนะฟ้าเท่านั้น ด้วยความที่แรงมากทำให้เขาสามารถถอดเสื้อผ้าของฟ้าออกไปกองที่ปลายเตียงได้อย่างง่ายดาย
ในตอนที่กำลังร่วมรักกันอยู่นั้นเสียงโทรศัพท์ของเขาที่ดังอย่างต่อเนื่อง ไม่บอกก็รู้ว่าใครกันที่โทรมา แต่ว่าเขาก็ไม่มีท่าทางที่จะรับโทรศัพท์เลยสักนิด ฟ้าไม่กล้าขัดขืนเขานั่นเป็นเพราะกลัวว่า หากขัดขืนแล้วเขาเกิดทำรุนแรงเกินไปแล้วอาจจะทำให้เด็กที่อยู่ในท้องหลุดออกมาก็เป็นได้
ทั้งที่ใจหนึ่งก็คิดว่าหากหลุดออกมาก็คงจะดีโตขึ้นมาจะได้ไม่มีปมด้อย แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่าเด็กไม่ได้ทำผิดอะไรทำไมในเมื่อเขามีบุญที่จะเกิดมาแล้วนั้นทำไมเราต้องไปขัดขวางเขาด้วย ต่อให้ไม่มีพ่อ หรือว่าต้องลำบากสักแค่ไหนมันก็เป็นโชคชะตาของเขาเองที่จะต้องเผชิญกับมัน เมื่อคิดได้ดังนั้นน้ำตาค่อยๆ ไหลออกมาช้าๆ
และเมื่อถึงจุดที่อิ่มตัวของเขาแล้วนั้นชายหนุ่มปลดปล่อยความต้องการของเขาออกมาอย่างเอ่อล้น ก่อนที่จะลุกออกไปหยิบทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาด เสียงโทรศัพท์ที่ยังคงดังอย่างต่อเนื่องตอนนี้นั้นเขาหันกดมารับแล้ว
“ครับ กำลังจะกลับทำไมไม่นอนก่อนผมบอกแล้วไงว่าให้นอนพักก่อน ครับๆ แล้วเจอกันที่รัก” กฤษณะวางสายแลวหันมาใส่เสื้อผ้า ก่อนที่จะโน้มตัวมาหอมแก้มฟ้าใสอีกครั้ง
“พรุ่งนี้เราไปดูบ้านกันดีกว่านะจะได้กว้างขวางกว่านี้คุณชอบบ้านที่มีพื้นที่กว้างขวางไม่ใช่เหรอฟ้า จะเอากว้างกว่าหลังเดิมก็ยังได้เลยนะ คืนนี้พักผ่อนนะพรุ่งนี้ผมจะแวะมาหาหลังจากเลิกงาน อีกอย่างอย่าลืมไปซื้อโทรศัพท์ใหม่ด้วยนะ รูดบัตรของผมที่อยู่กับคุณได้เลยอยากได้รุ่นไหนแพงแค่ไหนก็ตามใจคุณเลย ผมกลับก่อนนะ”
ไม่มีคำตอบจากฟ้า เมื่อเขาออกไปแล้วฟ้าได้แต่นั่งร้องไห้ออกมาอย่างคนที่หมดสิ้นหนทางทุกอย่าง ก่อนที่จะรีบลุกไปอาบน้ำชำระล้างสิ่งสกปรกออกไปจากร่างกายของเธอ
ทางด้านปลายดาวที่รอให้ชายหนุ่มกลับมานั้นเธอเองก็ไม่ได้รออย่างสบายใจเท่าไหร่หรอก ทั้งสับสนกระวนกระวายในใจก็พร้ำแต่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นคือใครกัน ทำไม ทำไม ๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ ได้แต่ตีหมอนแรงๆ เพื่อให้ตัวเองได้ผ่อนคลายความเครียด
กฤษณะที่กลับมาถึงบ้านก็ตรงเข้าไปภายในห้องนอนก่อนที่จะหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าไปอาบน้ำ เป็นเวลานานกว่าที่เขาจะออกมาจากห้องน้ำ เมื่อออกมาเห็นว่าปลายดาวยังไม่นอน ชายหนุ่มที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวฝืนเดียวพันรอบเอวเอาไว้หันมาถามปลายดาว
“อ้าวดาวดึกแล้วทำไมยังไม่นอนล่ะ”
“ดาวรอคุณ ดาวคิดถึงคุณ”
- Writer
