ตอนที่ 7 เริ่มต้นวันใหม่
1011 Words
ไม่รักได้ไหมหัวใจมันเจ็บ
ไม่รักได้ไหมหัวใจมันเจ็บ
ตอนที่ 7 เริ่มต้นวันใหม่
“อ้าวดาวดึกแล้วทำไมยังไม่นอนล่ะ”
กฤษณะเอ่ยถามปลายดาวเมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังคงนั่งที่ตรงปลายเตียง
“ดาวรอคุณ ดาวคิดถึงคุณ”
ไม่พูดเปล่าปลายดาวเดินไปกอดคอของชายหนุ่มเอาไว้ก่อนที่เธอจะโน้มคอเขามาจูบแต่ทว่า กฤษณะหันหน้าหนี
“ขอโทษนะดาวผมเหนื่อย อีกอย่างผมไม่ได้ซื้อถุงยางอนามัยมาด้วย เรานอนกันดีกว่านะ”
“ทำไมคะ หรือว่าคุณไม่รักดาวแล้ว หรือว่าคุณมีลูกมีเมียแอบซุกเอาไว้หรือเปล่า”
ปลายดาวลองถามหยั่งเชิงดูเล็กน้อยเพื่อสังกตุอาการของชายหนุ่ม
แต่ว่าเขาดูเหมือนที่ไม่มีอะไรเลยไม่มีอะไรแปลกไปเลยด้วยซ้ำ
กฤษณะพูดพร้อมกับค่อยๆ จับมือของดาวออกไปจากต้นคอของเขา
“คุณไปพักผ่อนเหอะผมเองก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”
ว่าแล้วกฤษณะก็เดินไปที่เตียงก่อนที่จะหยิบหมอนแล้วเดินออกไปนอกห้อง ปลายดาวรีบเดินไปดักหน้าชายหนุ่ม
“แล้วนี่คุณจะไปไหนคะ ไหนบอกว่าง่วงแล้วทำไมไม่นอนล่ะคะ”
หญิงสาวรีบถามทันทีก่อนที่เขาจะเดินออกไปจากห้อง
“ผมก็จะไปนอนอีกห้องหนึ่งไง คุณจะได้พักผ่อน”
“หมายความว่าไงคะ คุณทำเหมือนกับรังเกียจดาว ไม่ยอมมีอะไรกับดาว เพราะอ้างว่าไม่มีถุงยางอนามัย แต่ทั้งที่คุณออกไปข้างนอกคุณกลับไม่ซื้อเข้ามา ยังไม่พอคุณยังจะแยกห้องไปนอนอีกห้องเหรอคะ ทำแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ กฤษ”
ปลายดาวถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเป็นอย่างมาก
“ก็ได้ๆ ไปอาบน้ำแล้วมานอนเหอะ งั้นผมนอนก่อนนะ”
กฤษณะพูดจบก็เดินกลับเข้ามาภายในห้องก่อนที่จะโยนหมอนลงบนที่นอน แล้วนอนตะแคงแล้วหลับตาลงทันที
แต่ว่าภายในใจของเขานั้นกลับมีเรื่องให้คิดอย่างมากมายปลายดาวถึงกับหัวเสียก่อนที่จะเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำด้วยอารมณ์ที่ขุ่นเคืองขั้นสุด
เช้าวันต่อมาฟ้าใสที่ตื่นแต่เช้าตรู่นั่นเป็นเพราะว่าเธอเองก็นอนไม่ค่อยหลับสักเท่าไหร่
เธอออกจะคอนโดไปตั้งแต่เช้าเพื่อตรงไปหาหน่อยที่คอนโดเพราะว่าฟ้าที่โทรศัพ์พังนั้นจำเบอร์ติดต่อใครไม่ได้หรอกเบอร์เดียวที่เธอจำได้นั่นก็คือเบอร์ของเขาคนนั้นนั่นเอง
เมื่อมาถึงคอนโดของเพื่อนเพราะว่าเป็นเวลาที่เช้าอยู่มากๆ นั้นทำให้หน่อยที่ยังไม่ตื่นต้องลุกขึ้นมาด้วยความงัวเงียเป็นอย่างมากอีกทั้งยังบ่นว่าใครกันนะที่มาแต่เช้าตรู่ขนาดนี้นะ
ครั้นเมื่อออกมาเปิดประตูดูเท่านั้นภาพที่เห็นคือฟ้าใสที่ยืนอยู่หน้าห้องด้วยสภาพที่อิดโรย
หน่อยถึงกับรีบดึงเพื่อนเข้ามาภายในห้องทันที พร้อมกับขยี้ตาหลายๆ ครั้งเพื่อให้หายง่วง
“ทำไมมาแต่เช้าวะแก มีอะไรหรือเปล่าเนี่ยแล้วหน้าตาทำไมดูอิดโรยแบบนี้ ไม่ได้นอนหรือไงหรือว่าเกินอะไรขึ้น แกมีอะไรรีบบอกมาเร็วฉันไม่อยากให้แกเก็บทุกสิ่งทุกอย่างไว้คนเดียว”
หน่อยเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเพื่อนก่อนที่จะเดินไปที่ตู้เย็นแล้วหยิบนมจืดมายื่นให้เพื่อน ฟ้ารับไว้แล้วเจาะกินทันทีก่อนที่จะถอนหายใจออกมาแล้วนั่งพิงตัวไปที่โซฟาตัวยาว
“เมื่อคืน เขามาหาฉันจริงๆ ด้วยแก”
ฟ้าถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้า
“ฉันอยากหาที่อยู่ไหม่อ่ะแกทำไงดี ฉันไม่อยากอยู่ที่นั่นแล้วไม่อย่างนั้นเขาก็ต้องเทียวไปมาหาสู่ฉันอย่างนั้นเรื่อยๆ ฉันไม่อยากเป็นมือที่สามของใคร และไม่อยากให้เรื่องราวมันบานปลายมากไปกว่านี้ ฉันอยากหยุดทุกอย่างเอาไว้แค่นี้แก ฉันเหนื่อย”
ฟ้าพูดออกมาอย่างคนที่สิ้นหวังไปหมดทุกอย่าง
“แล้ววันนี้แกไม่ต้องไปทำงานเหรอฟ้า” หน่อยเอ่ยถามพื่อนด้วยความสงสัยเพราะว่าฟ้าแทบไม่เคยลางาน
“วันนี้ฉันลางาน ลา2-3วันอะแก อย่างที่บอกว่าฉันต้องการที่จะย้ายออกให้เร็วที่สุด แต่ว่าก่อนอื่นวันนี้ต้องไปหาซื้อโทรศัพท์ใหม่ก่อนไม่อย่างนั้นมันจะติดต่อกับพวกแกลำบากเบอร์ใครก็จำไม่ได้”
“เออๆ ได้เดี๋ยวฉันอาบน้ำแปบแกเอาโทรศัพท์ฉันโทรหาไอ้แขกกับพี่เด่นได้เลย เออแกว่าแต่แล้วไอ้เลวนั่นมันจะไม่มาตามหาแกที่ทำงานเหรอ”
“เขาไม่รู้หรอกว่าฉันทำงานที่ไหนอย่างที่บอกแหละว่าความสัมพันธ์ของเรานั่น.....”
“เออๆ ช่างแม่งมันเหอะ ไม่รู้นั่นแหละดีแล้วแกดีที่สุดเลยฉันไปอาบน้ำก่อนอย่าลืมโทรหาพวกนั้นนะ จะได้มาช่วยกัน”
หน่อยพูดจบก็เดินเข้าไปในห้องเพื่อไปอาบน้ำภายนอกอาจจะดูเหมือนว่าตัวหน่อยเองไม่เป็นอะไร แต่ว่าใครจะไปรู้ว่าภายในใจของหน่อยนั้นก็บอบช้ำมากพอกัน เพราะว่าเธอเองก็เพิ่งเลิกกับแฟน แต่ว่าหากจะมัวมาเสียใจอยู่อย่างนั้นก็ไม่มีประโยชน์อะไร เพราะคนที่น่าห่วงที่สุดตอนนี้คือฟ้าไม่ใช่ตัวเธอ
.................................................................
มาร่วมพูดคุยกันเยอะๆนะคะ คอมเม้นต์มาคุยกันได้นะคะ
แต่ไรท์อยากให้ช่วยกันคอมเม้นต์หน่อยนะคะไรท์อยากติดอันดับ1ใน50ของเรื่องใหม่มาแรง ...พลีสสส ไหว้ย่อค่ะ
- Writer
