ตอนที่ 9 เริ่มการติดตาม1

1003 Words

ไม่รักได้ไหมหัวใจมันเจ็บ ไม่รักได้ไหมหัวใจมันเจ็บ ตอนที่ 9 เริ่มการติดตาม1 “อะไรของเขาวะเห็นว่ากระเป๋าหาย แล้วไม่เห็นดูกระเป๋าเลยเห็นสนใจแต่พี่ฟ้าคนเดียวนี่นา หมายความว่าไงกัน” หนุ่ม รปภ. ที่ทำงานอยู่นั้นถึงกับก่อนที่จะหันกลับมานั่งทำงานของเขาต่อไปแต่ก็อดคิดไม่ได้ว่ามันดูแปลกๆไปเป็นอย่างมากแต่ก็นะจะมาสงสัยอะไรมากกว่านี้ไม่ได้หรอกเพราะว่าเห็นๆอยู่ว่าเธอมาพร้อมคุณกฤษณะนี่นา เมื่อคิดได้ดังนี้หนุ่ม รปภ. คนนั้นจึงปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปโดยที่ไม่ได้เก็บเอามาคิดหรือว่าสนใจอะไรสักเท่าไหร่ ทางด้านกฤษณะนั้นก่อนมาทำงานเขาตรงไปหาฟ้าที่คอนโดก่อน เพราะตั้งใจว่าจะไปคุยข้อตกลงระหว่างเขาและเธอให้มันรู้เรื่องจะได้ไม่มีปัญหาอะไรตามมาทีหลัง แต่ว่าเมื่อไปถึงที่คอนโดนั้นก็ไม่พบว่าฟ้าอยู่ที่นั่นแต่กระนั้นเขาก็ไม่ได้สนใจว่าฟ้าไปไหน เขาคิดได้แค่เพียงว่าฟ้าอาจจะไปทำงานเช้ากว่าปกติก็เป็นได้ เพราะว่าฟ้าเป็นคนที่ค่อนข้างจริงจังกับเรื่องางานเป็นอย่างมากนั่นเอง เลยได้แต่คิดว่าเอาไว้เลิกงานหรือไม่อย่างนั้นก็เวลาอื่นก็ค่อยมาทีหลังก็ได้ไม่น่าจะเป็นอะไร ทางด้านกลุ่มของฟ้าและเพื่อนๆ ต่างก็พากันไปหาบ้านตามความต้องการของฟ้า ระหว่างนั้นที่อยู่ในรถอยู่ๆ หน่อยก็เอ่ยขึ้นมาอย่างดังทำเอาทุกคนถึงกับตกใจกันเป็นอย่างมาก “เห้ยพวกเรา ฉันว่าอย่าเพิ่งไปหาบ้านเลยอีกไม่กี่เมตรจะถึงโรงพยาบาลฉันว่าเราไปที่โรงพยาบาลกันก่อนดีกว่าไหม” คำพูดที่ออกจากปากวาจามันช่างศักติ์สิทธิ์นักทุกคนหันไปมองหน่อยเป็นตาเดียวกัน “ไปทำไมวะโรงพยาบาล แกไม่สบายหรือว่าเป็นอะไรไปหรือเปล่าเจ็บปวดตรงไหนวะ บอกพวกเรามาสิ” แขกหันไปถามหน่อยที่นั่งข้างๆ ด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับยกมือขึ้นมาแตะที่หน้าผากของหน่อย ก่อนที่จะหันมามองฟ้า และฟ้าเองก็ได้แต่ส่ายหน้าเท่านั้น แขกรีบหันไปหาพี่เด่นแล้วบอกกับชายหนุ่มขึ้นมา “พี่เด่นค่ะ แวะโรงพยาบาลเลยค่ะ ให้ไวเลยค่ะเผื่อว่าไอ้หน่อยไม่สบายด่วนๆ เลยค่ะ” แขกยังคงเป็นห่วงเพื่อนอยุ่่อย่างนั้นและนั่นเป็นข้อดีของการเป็นเพื่อนของพวกเขาทั้งหมด “ขอโทษนะหน่อยแกคงมัวแต่ยุ่งเรื่องของฉัน พวกเราเองก็ลืมไปซะสนิทเลยว่าแกก็เพิ่งเลิกกับแฟนแก ขอโทษนะเพื่อน” เมื่อแขกกับเด่นได้ฟังฟ้าพูดก็ถึงกับบางอ้อขึ้นมาทันทีว่าทุกคนต่างก็ลืมเรื่องนี้ไปเช่นกัน เด่นรีบเลี้ยวรถไปที่โรงพยาบาลแขกหันมามองหน้าหน่อย “หรือว่าแกก็ท้องเหมือนไอ้ฟ้าวะหน่อยว่าไงบอกมาจะได้จัดการปัญหาให้มันจบๆ ไปทีเดียว” คราวนี้พี่เด่นเป็นคนเอ่ยออกมาเองเลยทีเดียว “จะบ้าไปกันใหญ่แล้วพวกแก ไร้สาระชะมัดท้องอะไรกันล่ะ ฉันหมายถึงว่าที่ให้ไปที่โรงพยาบาลนั้นฉันจะพาไอ้ฟ้าไปฝากท้องต่างหากล่ะ พวกแกไม่รู้เรื่องอะไรเลยคนท้องก็ต้องไปฝากท้องนะสิหลานจะได้ปลอดภัย” “จริงสิ ทำไมเราลืมเรื่องนี้ไปซะสนิทลย” แขกหันมาตอบหน่อยก่อนที่จะหันมามองหน้าฟ้า “เอาไงดีฟ้า ตกลงเราต้องไปฝากท้องกันก่อนนะงั้น” พี่เด่นเองก็หันมาบอกกับฟ้าเช่นกัน “เออเอางั้นก็ได้” ฟ้าตอบกับทุกคนแล้วค่อยๆ ยกมือลูบไปที่ท้องของตัวเองอย่างเบาๆ พี่เด่นเลี้ยวรถเข้าไปภายในโรงพยาบาลแล้วหาที่จอดรถ ทั้งสี่คนลงจากรถ “ตื่นเต้นจังเลย” ฟ้าบอกกับทุกคน เพื่อนๆ รีบดันฟ้าเข้าไปภายในโรงพยาบาล หลังจากทำบัตรและตรวจสอบประวัติเรียบร้อยแล้วนั้นก็นั่งรอให้หมอเรียก แขกยื่นมือไปจับมือฟ้าเพื่อส่งกำลังใจให้เพื่อน “เฮ้ยทำไมมือเปียกอย่างนี้วะ” แขกหันไปถามฟ้า “ตื่นเต้นอ่ะแก” ฟ้าตอบแล้วแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งเพราะความเย็นของแอร์ “ทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดีแก” หน่อยพูดพร้อมทั้งยื่นมือออกมาเหมือนรวมพลังเรียกความมั่นใจ จากนั้นมือของ พี่เด่น แขก ตามด้วยมือของฟ้ามาวางทับเป็นคนสุดท้าย “สู้โว๊ย..!! “ฟ้าบอกกับเพื่อนทุกคน “สู้ๆ” เพื่อนพากันร้องตอบทำเอาทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นหันมามองจนพยาบาลเดินมาเรียกคิดของฟ้า พร้อมกันนั้นพยาบาลถึงกับบอกให้ทุกคนเงียบๆ “กรุณาอย่าส่งเสียงดังรบกวนคนไข้ท่านอื่นนะคะ เบาเสียงนิดหนึ่งนะคะ” พยาบาลบอกแล้วผายมือเชิญให้ฟ้าเดินเข้าไปที่ห้องตรวจ เมื่อไปพบหมอเรียบร้อยแล้วนั้นก็รับยาและจ่ายเงิน หลังจากเสร็จธุระตรงนั้นแล้วก็พากันไปหาบ้านทันที เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง กว่าจะเจอบ้านที่ถูกใจก็นานพอสมควร บ้านที่ฟ้าไปดูนั้นเป็นบ้านเดี่ยวของโครงการบ้านจัดสรรแห่งหนึ่งนอกเมืองที่ค่อนข้างเงียบสงบ ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่ภายในและนอกบ้านนั้นกว้างขวางน่าอยู่เพราะเป็นโครงการเปิดใหม่เลยไม่ค่อยมีผู้คนวุ่นวายสักเท่าไหร่ “ตกลงเอาหลังนี้ค่ะ” ฟ้าหันมาบอกกับนายหน้าที่ขายบ้าน “ได้ค่ะ พร้อมทำสัญญาเมื่อไหร่คะ” “วันนี้ค่ะ”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more