LÎVYAN AZRAK:
“Hayatımı bitirdin…” dedim burnumu çekip için için ağlayarak, “O okula nasıl, ne yüzle gideceğim ben. Bitirmiştim şunun şurasında bir ay kalmıştı” diyerek daha da ağladım. En çokta emeklerime ağladım. Dört yıldır iyi kötü okulu bitirmeye çalışıyordum.
“O okula nasıl, hangi yüzle gideceğim ben bir daha?” diye hıçkırdım, sesim arabanın camlarına çarpıp yankılanırken. Aynı şeyleri tekrarlayıp durdum.
Gözyaşlarım Delilşah’ın omuzlarımı ıslatıyordu. “Herkesin gözü önünde, yüzlerce insanın içinde bana ne laflar etti o pislik! Yarın o sınıftan içeri adım attığım an herkesin arkamdan ne konuşacağını, bana nasıl bakacağını bilmiyor musun? Dört yıldır... Dört yıldır bu lanet şehirde tek başıma, iyi kötü o okulu bitirmek için canımı dişime taktım ben. Emeklerime, uykusuz gecelerim
