LÎVYAN AZRAK
“Bugün benim ailemle tanışacaksın Lîvyan,” dedi Delilşah. Sesi çadırın kalın kumaş çeperlerine çarpıp üzerimize doğru çökerken, kulağımın hemen dibindeki nefesi tenimi karıncalandırdı.
Belimdeki ellerinin baskısı bir santim bile gevşememişti; aksine beni tamamen kendi dünyasına, o kaçmaya çalıştığım Şahinoğlu’nun tam merkezine çekmek ister gibi daha da sıkılaştı. "Aşireti, babamı, amcamları... Herkesi topladım. Karşılarına geçip benim evleneceğim kadının kim olduğunu kendi gözleriyle görecekler. Bir haftadır bu masayı kurmak için, o kan davalarını, berdel laflarını o masadan kazımak için uyku uyumadım ben."
Duyduklarımla birlikte çadırın içi sanki bir kez daha ekseninden kaydı. Başımın dönmesi bu kez sadece açlıktan ya da düşen tansiyonumdan değildi; bu adamın omzundaki o
