อัคนีเอนมากระซิบข้างหูของกายเบาๆ
“เพื่อเหล้าราคาแพง อยากให้พวกกูช่วยอะไรไหม”
กายกัดกรามแน่น ก่อนจะเอ่ยคำพูดลอดไรฟัน
“มีแน่!! แต่พวกมึงรอก่อน..ผมขอตัวไปดูวาก่อน”
พูดจบกายลุกจากโต๊ะออกไปดูทิวาหน้าร้านทันที
“ข้าวหอม เห็นวาบ้างป่ะ” กายมองไปรอบๆร้าน
“อยู่ในครัวค่ะ เห็นมีโต๊ะวีไอพีมา วาเลยเข้าไป
ดูความเรียบร้อยในครัวค่ะ แต่อาหารที่โต๊ะของ
พี่กายครบแล้วนะ เมื่อกี๊หอมดูในใบออร์เดอร์”
กายพยักหน้าตอบรับ พร้อมกับเดินไปหยิบหมวก
คลุมผมและผ้ากันเปื้อน ถุงมือยางมาใส่ ก่อนจะ
เดินเข้าไปในครัว
[หึงหวงได้น่ารักเชียวนะพี่กาย] ข้าวหอมที่ยืนอยู่
จุดออกอาหาร มองการกระทำของกาย พรางคิด
ในใจอย่างเอ็นดู อัคนีเดินตามออกมา “ไอ้กายล่ะ”
“เข้าไปเฝ้าปลาย่างอยู่ในครัวค่ะ” ข้าวหอมเอ่ยขึ้น
“แมวตัวไหนอ่ะ ที่ทำไอ้อสูรกายหัวเสียเนี้ย”
“โต๊ะนู้นไงค่ะ แมวหล่อๆออร่าเชิ้ตขาวค่ะ”
“โห้..เชี้ยยย หล่อจริงวะ แบบหล่อรวย สะอาด”
“อ่าว พี่พูดงี้ เดี๋ยวก็โดนพี่กายลงคาถาที่หน้าผาก
อีกหรอก” อัคนีหัวเราะขึ้นอย่างชอบใจ
“ไอ้กายมันก็หล่อ รวยนั่นแหระ แต่พี่ชินกับสันดาน
หยาบของมันมั้ง พอมาเจอแบบผู้ชายคนนี้เนี๊ยบ
มันก็อาจจะทำให้ไอ้กายมันหมองลงได้นะ”
“ยัยวาเคยบอก พี่ภีมหล่อภูมิฐาน หล่อกินคน
ส่วนพี่กายหล่อกระล่อน หล่อดื้อๆ”
เสียงหัวเราะของอัคนีดังขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
“เออ จริงของวา พูดซะเห็นภาพเลย”
>>โซนครัว
“เอ้า!! พี่กายเข้ามาทำไมค่ะ เดี๋ยวกลิ่นอาหารติด
เสื้อหมดค่ะ”
“ช่างกลิ่นมันเถอะ อาหารครบแล้วนะ เราไปกิน
ข้าวกันเลยนะ”
“สักครู่ค่ะ เดี๋ยววาขอดูออร์เดอร์ของโต๊ะนี้ก่อนค่ะ
ลูกค้ารายใหญ่ของคุณลุงด้วย เด็กเก่าของพี่กาย
ก็มาด้วยนะคะ”
“หึ!! ทิวา” ปากหนาคว่ำลงทันที “โอ๋ๆหยอกๆค่ะ”
>>ลูกค้าโต๊ะVIP
“ร้านนี้เปิดมาเดือนกว่าๆ แกชวนแม่มาแล้ว 8 ครั้ง
กินครบทุกเมนูในร้าน ยังไม่รวมที่แกชวนเพื่อนๆ
มาอีกนะ ตาภีม มันจะอะไรขนาดนั้น หื้ม!! ”
“โถ่ว!! แม่ก็ ก็อาหารของร้านนี้อร่อยนี่ครับ
ผมก็ชอบอาหารสไตล์นี้อยู่แล้ว แม่ก็รู้ดีนี่ครับ”
“หึ! แน่ใจนะว่าชอบแค่อาหาร ไม่ได้ชอบเจ้าของ
ร้านอ่ะ แกก็รู้ว่าลูกชายของคุณการินทร์คบอยู่
แม่ไม่อยากมีปัญหาทางธุรกิจหรอกนะ”
“ครับ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรให้แม่เดือดร้อน”
“ยัยขวัญก็อีกคน เตือนยัยขวัญไว้บ้าง ยิ่งเป็น
ผู้หญิงออกตัวแรงเกินไปก็ไม่ดี ผู้ชายเขาชัดเจน
ขนาดนั้น ยังจะไปวุ่นวายกับเขาไม่เลิก”
ชายหนุ่มสูงใหญ่ ขำขึ้นในลำคอ
>>ไม่ถึง 10 นาที
พออาหารทะยอยมาเสิร์ฟที่โต๊ะ VIP จนครบ
กายก็รีบจับมือของทิวา แล้วพากลับไปที่โต๊ะของ
ตัวเองทันที ทั้งคู่เดินไปถึงโต๊ะ กายก็ต้องชะงักเมื่อ
เห็นสาวสวยอย่างของขวัญยังคงนั่งอยู่
“ไอ้ภู มึงขยับมานั่งตรงนี้มา”
กายจับมือของทิวาเดินอ้อมมานั่งอีกฝั่ง ไล่ให้ภูผา
ไปนั่งข้างๆของขวัญแทน จากนั้น..ทุกคนก็กินดื่ม
ฉลองความสำเร็จกับการจบการศึกษากันอย่าง
สนุกสนาน ของขวัญตักอาหารเอื้อมวางที่จานของ
กายด้วยความตั้งใจ “ขวัญจำได้ว่าพี่กายชอบค่ะ”
“ขอบใจนะ แต่พี่ว่าขวัญตักให้ตัวเองเถอะนะ”
กายพูดจบ ก็เอื้อมตักอาหารอย่างอื่นมาวางใส่
จานของทิวา ทั้งรอยยิ้ม ความเอาใจใส่ของกาย
ที่มีให้ทิวา มันทำให้ของขวัญทนดูต่อไปไม่ไหว
รีบเดินกลับโต๊ะ ไปนั่งกับผู้เป็นป้าทันที
“สงสัยภาพมันบาดตาจัด ทนดูต่อไม่ไหว”
เสียงของภูผาเอ่ยแซวขึ้นอย่างชอบใจ
พอของขวัญเดินออกไป ทุกคนก็กินดื่ม พูดคุยกัน
อย่างไม่รู้สึกอึดอัด แต่มันก็แค่เวลาสั้นๆเมื่ออยู่ๆ
นรกขุมใหม่เข้ามาทักทาย.. “พี่การินทร์”
เสียงสาววัยกลางคนที่ยังดูสวยเซ็กซี่เอ่ยทักทาย
ชายหนุ่มวัยกลางคนอย่างการินทร์ “เอ่อ ระวี”
น้ำเสียงอึกอักเปล่งออกมาจากลำคอของการินทร์
สาวสวยอย่างระวีไม่รอช้า รีบนั่งลงข้างการินทร์
แบบไม่สนใจใคร “บังเอิญจังเลย สบายดีไหมค่ะ”
“เอิ่ม!! ก็สบายดี ระวีก็จะคงสบายดีนะ”
“สบายดีค่ะ แต่คิดถึงพี่การินทร์มากกว่า”
ระวีขยับมาใกล้แขนบดเบียนกับการินทร์มากขึ้น
แสดงท่าทีสนิทสนม โดยไม่สนใจว่ามีทิภานั่งอยู่
อีกข้างของการินทร์ แล้วระวีก็ชวนการินทร์คุย
เหมือนกับว่ามีกันแค่ 2 คนบนโลกนี้ จนทิภาลุกขึ้น
เดินตรงไปห้องน้ำ ทิวาก็รีบเดินตามผู้เป็นแม่ไป
>>ห้องน้ำหญิง
“แม่ยังโอเคไหมค่ะ” ทิวาถามขึ้นอย่างเป็นห่วง
“อืม แม่โอเคจ๊ะ” ทิภาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด
“แม่อยากกลับก่อนไหมค่ะ วาจะไปส่งค่ะ”
“ไม่!! จำไว้นะวา ของอะไรที่มันเป็นของเรา
แบบถูกต้อง เราไม่ได้แย่งของใครมา เราก็ไม่ควร
ถอยหรือหนี แต่..เราจะสู้ ดุจดั่งนางร้ายในละคร”
“อ่าว! ก็วาเห็นแม่ลุกมาสีหน้าไม่ค่อยดี วาก็นึกว่า
แม่จะรับบทนางเอกซะอีก” ทิภายื่นมือทาบแก้มนุ่ม
ของลูกสาวอย่างเอ็นดู “แม่แค่แวะมาปั้นหน้าใหม่
เพื่อจะออกไปสู้กับยัยระวีต่างหากล่ะ วาก็เหมือน
กัน คุณกายมีสาวๆพร้อมจะเข้าหาเพียบขนาดนี้
วาก็ต้องหาวิธีรับมือไว้บ้างนะ การงี่เง่าเอาแต่ใจ
ไม่ใช่ความคิดที่ดี” รอบยิ้มเจ้าเล่ห์ของทิวาเผยขึ้น
“แม่ไม่ต้องห่วงวาค่ะ วามีวิธีปราบผู้ชายเจ้าชู้ค่ะ”
“หืมมม ลูกสาวของแม่พัฒนาขนาดนั้นเชียว”
“เจ้าชู้มา เจ้าชู้กลับ ไม่โกงค่ะ รับรองดิ้นเป็นปลา
โดนน้ำร้อนแน่นอนค่ะ แม่อยากลองดูไหมค่ะ”
“หื้ม!! ยังไงล่ะ แม่ต้องทำยังไง” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์
ของทิวาค่อยๆเผยขึ้นอย่างมีแผนร้าย
“แค่ตามน้ำไปกับวาก็พอค่ะ แต่ตอนนี้แม่ต้องกลับ
ไปที่โต๊ะก่อนนะคะ” สองแม่ลูกตกลงกันเสร็จก็เดิน
กลับมาที่โต๊ะ ระวีก็ยังชวนการินทร์คุยเรื่องอดีต
ของเขาทั้งคู่ อย่างเพลิดเพลิน ..หลังกลับมาจาก
ห้องน้ำ ทิวาก็ขอไปดูลูกค้า ไปดูความเรียบร้อย
ของร้าน ก่อนที่ทิวาจะเดินกลับมาที่โต๊ะอีกรอบ..
“แม่ค่ะ รบกวนมาช่วยคุยกับลูกค้าญี่ปุ่นให้วา
หน่อยค่ะ” สองแม่ลูกมองตากันอย่างรู้ใจ ทิภารีบ
ลุกเดินไปตามคำเชิญของลูกสาว กายผู้แอบเห็น
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของทิวาเข้า ก็ทำให้เขาใจคอไม่ดี
กลัวงานจะพลอยเข้าเขาไปอีกคน กายทนไม่ไหว
รีบลุกเดินไปหาทิวา “พี่เห็นนะ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ๆ
ของวาอ่ะ มันน่ากลัวสุดๆเลย คิดจะทำอะไรเนี้ย”
“เปล่านะคะ ทีพ่อพี่กายยังคุยกับคนในอดีตได้เลย
แม่ของวาก็ควรได้คุยกับคนในอนาคตบ้างสิค่ะ
พี่กายก็เลือกเอาค่ะ ว่าคืนนี้จะนอนห้องวา หรือ
ห้องตัวเอง” น้ำเสียงอันยั่วยวนของทิวาเอ่ยถาม
“โถ่ว ก็ต้องห้องวาสิครับ”
“งั้นพี่กายเดินกลับโต๊ะไปค่ะ ถ้าคุณลุงถาม
พี่กายก็แค่บอกว่าแม่วาคุยกับคนในอนาคตอยู่”
รอยยิ้มมุมปากของกายค่อยๆเผยชัดขึ้น