เหมือนว่าเรา..ยัง(เคย)รักกัน

เมาภาพตัด

กายนั่งจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่ละ

สายตา “เอ่อ วาดื่มได้ไหม พี่ไม่อยากดื่มคนเดียว”

“หนูสั่งสาเกขวดใหญ่ไปแล้วค่ะ เห็นเพื่อนๆของ

พี่จะมาด้วย เลยสั่งไป 2 ขวดเลย” ทิวาพูดไป

อมยิ้มปนขำไป “พี่ไม่ยักรู้ ว่าวาก็ดื่มด้วย”

“โอ้ยยย พี่กายยังไม่รู้อะไร ยัยวานี่ตัวตึง แอบดื่ม

ตั้งแต่ มอ1 นู้นค่ะ คอแข็งด้วย หอมบอกเลย”

“เบาได้เบา ยัยหอม นี่วาเอง” กายขำขึ้นทันที

ของที่กดสั่งไปเริ่มทะยอยมาเสิร์ฟ ข้าวหอมเริ่ม

ทำการปิ้งย่าง ทิวาทำหน้าที่รินสาเกใส่แก้วช็อต

จากนั้นทั้ง 3 คนก็พากระดกสาเกเข้าปากพร้อมกัน

กายผู้เคยแต่ดื่มเหล้าเบียร์ไวน์ เขาไม่เคยลองดื่ม

อะไรพวกนี้มาก่อน ก็รู้สึกร้อนท้องวูบ

“พี่กายอ้าปากสิค่ะ” กายอ้าปากตามสั่ง อยู่ๆทิวา

ก็ดันผักห่อด้วยเนื้อวากิวย่างพอสุกชุบด้วยน้ำจิ้ม

สูตรเด็ดเข้าไปในปากของกายทันที “เคี้ยวเลยค่ะ”

กายตาเบิกกว้าง เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันจะอร่อย

ได้ขนาดนี้ กายนั่งมองทิวากินในแบบเดียวกับที่

เธอยัดใส่ปากของเขาเมื่อกี๊ แก้มของเธอป่องไป

ด้วยอาหารคำโตที่พึ่งยัดเข้าไป กายเผยยิ้มขึ้น

เขารู้สึกว่าเธอแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆที่เขา

เคยพามากินข้าวด้วย ผู้หญิงพวกนั้นมักจะกินคำ

เล็กๆ มีท่าทีสวยงามและไม่กินเยอะเพราะกังวล

เรื่องน้ำหนัก ทิวาเทช็อตต่อไป กว่าเพื่อนๆจะมาถึง

กายก็หน้าแดงก่ำ เพราะถูกรุ่นน้องมอมเมา

“โห้! สาเกเลยหรอ สุดวะ” ภูผาเอ่ยขึ้น

“เหี้ยยย สาเกขวดใหญ่ 2 ขวดเลยหรอ ชิบหายละ”

“มาค่ะ พี่ๆ เวลคัมดริ้ง” ทิวาเทสาเกเพิ่มอีก 3 ช็อต

ยื่นให้พวกเพื่อนๆของกาย “พวกมึงมากินกันบ่อย

เลยนี่ แนวปิ้งย่าง คงรู้วิธีกินเนาะ” กายเอ่ยขึ้น

“เอ้า! ก็ย่างสุก ก็ตักเข้าปาก มันยากตรงไปวะ”

“มานี่! พวกมึงลองกินแบบวิธีของน้องวา” กายก็ทำ

แบบที่ทิวาทำให้คำแรก เพื่อนๆแก้มป่องกันทุกคน

ด้วยมีสาเกนำร่องเรียกน้ำย่อย พอมีอาหารตาม

เข้าไปลิ้นรับรสสัมผัสที่อร่อยขึ้นมาก แต่ไม่เลี่ยน

“หู้ยยยย อร่อยวะ เขากินกันแบบนี้หรอน้องวา”

“ต้องกินแบบนี้ถึงจะอร่อยและก็ไม่เลี่ยนค่ะ”

“แหม ไอ้กาย มึงเองก็พึ่งมาครั้งแรก ทำเป็นเซียน

เลยนะ” เพื่อนๆของเขาเอ่ยแซวกันอย่างสนุกปาก

“กูมากับคนรู้จริงก็เซียนอยู่แล้ว ดีกว่ามากับพวก

ไม่รู้แบบพวกมึงโว้ย สั่งเลยนะพวกมึงจะกินอะไร”

เพื่อนๆส่งซิกกันอย่างรู้ทันเพื่อน “วันนี้ไอ้กายดูยิ้ม

แย้มผิดปกติวะ หรือว่ามันเมาแล้ววะ”

“กูยังไม่เมาและหูกูก็ยังดีด้วย กูได้ยินหมด”

จากนั้นทุกคนก็เริ่มกินปิ้งย่างกันต่อพร้อมกับ

สาเก 2 ขวดใหญ่ที่หมดเกลี้ยงในพริบตา หนุ่มๆ

เริ่มรู้สึกมึนๆ แต่สองสาวยังพากันร้องเพลงอย่าง

สนุก ไม่เมาแต่ก็ไม่เหมือนเดิม “นี่สองสาวทำไม

เต้นกันสนุกจังวะ กูไปเข้าห้องน้ำรู้สึกเดินยังเซๆ”

กายผู้ไม่ได้ยินอะไร นอกจากเสียงเพลงของทิวา

“ไอ้ห่ากายก็นั่งพริ้มเลย มึงจะจ้องมองน้องวาอะไร

นักหนาวะ” สิงหันเอ่ยถามขึ้น เพราะเขาสังเกตมา

สักพักแล้ว “เอ้าไอ้นี่! กูไปนั่งมองบนหัวของมึงไง๊”

คำตอบของกายทำเอาเพื่อนๆหัวเราะลั่น..

>>เวลาเกือบๆ 3 ทุ่ม

“พี่ๆไหวกันไหมค่ะ” ทิวาเอ่ยถาม เพราะเห็นแต่ละ

คนเริ่มลิ้นพันกันแล้ว “เอาไงดีวะ ยัยวา”

“เดี๋ยวเรียกคนมาขับรถไปส่งพวกพี่ๆดีกว่า”

สองสาวได้แต่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก พร้อมกับโทร

เรียกคนขับ มาขับรถพาพวกหนุ่มๆกลับ แต่กาย

ถึงจะเมาแต่เขาก็ยังไม่ยอมที่จะปล่อยสาวๆทิ้งไว้

พอแวะส่งสองสาวเสร็จ รถก็ขับพากายไปส่งที่

คอนโดของเขา

>>เช้าวันเสาร์ (เวลา 11.00 น.)

กายลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างมึนงง เขากินดื่มเที่ยวมา

ตั้งมากมาย แต่ไม่เคยเมาภาพตัดไปแบบนี้เลย

[คอนโดของวาอยู่ตรงไหนวะ โอ๊ยยย ปวดหัวชิบ

ทำไมจำอะไรไม่ได้เลยวะเนี้ย แม่งเสียทรงชิบหาย]

แชทกลุ่มเด้งรัวๆ..จากเพื่อนๆ

“กลับมาไงวะเมื่อคืน แม่งภาพตัด แต่ถึงห้องเฉย”

อัคนีส่งแชทเป็นคนแรก “น้องวาน่าจะเรียกคนมา

ขับให้วะ กูเห็นในรถมีใบเสร็จวางอยู่” สิงหันตอบ

“นี่พวกเราเมาภาพตัดจนน้องๆเรียกคนมาขับรถ

ส่งกันเลยหรอวะ กูจะกล้ามองหน้าน้องๆไหมเนี้ย”

ภูผาเอ่ยขึ้นอย่างไม่เข้าใจ “เสียทรงชิบหายเลยวะ

แดกเหล้ามาตั้งกี่ปี ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่กูภาพตัด”

กายเอ่ยขึ้นเป็นคนสุดท้ายอย่างรู้สึกสมเพชตัวเอง

ระหว่างแชทคุยกับเพื่อนๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่ามีขอ

เบอร์ของทิวาเอาไว้ รีบปิดแชทแล้วโทรหาทิวา

“สวัสดีค่ะ ฟื้นคืนชีพแล้วหรือค่ะ” เสียงปลายสาย

เอ่ยถาม “หึ! ฝีมือใครล่ะ เทไม่ยั้งเลยนะ”

ปลายสายหัวเราะขึ้น “หนูขอโทษค่ะ ถ้าหนูรู้ว่า

พวกพี่ๆจะคออ่อนกันขนาดนี้ หนูไม่ชวนแล้วค่ะ”

“โถ่ว ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ ต้องมีรอบแก้ตัว ว่าแต่

อยู่ที่ไหนหรอ เสียงดังเชียว” ปลายสายเสียงดัง

วุ่นวาย “มาทำบุญที่วัดค่ะ แล้วก็ให้อาหารปลา”

“หืมม ตื่นกี่โมงเนี้ย” กายคุยสายไปยิ้มไป น่าจะ

เป็นสายแรกที่เขาชวนปลายสายคุยได้เรื่อยๆ

“ตื่น 7 โมงเช้าค่ะ แล้วก็มาที่วัดแถวอัมพวาค่ะ

เดี๋ยวจะไปเดินตลาดน้ำต่อช่วงบ่ายๆเย็นๆค่ะ”

“ไปกับข้าวหอมหรอ” “เปล่าค่ะ มาคนเดียว”

กายรีบลุกจากเตียงทันที เตรียมตัวไปอาบน้ำ

“พี่ไปเดินเล่นด้วยได้ไหม พี่ยังไม่เคยไปที่นั่นเลย”

“ที่นี่ ไม่ใช่ของหนูสักหน่อย พี่อยากมาก็มาสิค่ะ”

“โอเค ถ้าถึงแล้วพี่จะโทรหานะครับ” กายรีบไป

อาบน้ำแต่งตัวและขับรถตรงไปยังจุดหมายปลาย

ทางทันที สายเรียกเข้าจากสาวๆทั้งแชทเด้งรัวๆ

กายไม่แม้แต่จะเปิดอ่านหรือรับสายใดๆ พอไปถึง

เขาก็รีบเดินไปตามทางที่ทิวาบอกพิกัดร้านไว้

ทิวานั่งอยู่ร้านเพ้นท์เสื้อ กายแอบเดินไปเงียบๆ

“จ๊ะ! หู้ยยย ไม่ตกใจด้วย” ทิวาหันมาพร้อมกับขำ

“อุ๊ย ตาเถร” กายส่ายหน้าอย่างเอ็นดู “ช้าไปล่ะ”

เขาลงนั่งข้างๆหญิงสาว “พี่กายสนใจอยากมีเสื้อ

ตัวเดียวในโลกบ้างไหมค่ะ” กายพยักหน้าเบาๆ

“เอาดิ ต้องทำยังไง” ทิวายื่นเสื้อยืดสีขาวล้วนให้

กายไปเปลี่ยน เพราะเธอใส่อยู่แล้ว แล้วทั้งคู่ก็เดิน

เข้าไปในห้องสี่เหลี่ยม “พี่กายชอบสีอะไรค่ะ”

“เอ่อ สีเขียวครับ” กายยืนหันตามที่ทิวาสั่ง

“พี่กายพร้อมนะคะ” หญิงสาวจุ่มสีเขียวแล้วเดิน

เข้ามาสวมกอดร่างสูงจากด้านหลัง กายถึงกับ

สะดุ้ง เหลือบตาไปมองหญิง มุมปากยกยิ้มขึ้น

เขารู้สึกหัวใจเต้นแรงและอบอุ่นกับอ้อมกอดนี้

ทิวาคลายกอดออก “ได้แล้วค่ะ” ทิวาเดินมามอง

ด้านหน้า ยิ้มหวานพอใจในผลงาน“วาชอบสีอะไร”

“หนูชอบสีชมพูค่ะ” ร่างสูงเดินตรงไปที่ถังสีจุ่มสี

เสร็จ เขาก็เดินตรงมาหาหญิงสาวที่ยืนหันหลังอยู่

แล้วก็สวมกอดเธอทันที หญิงสาวรู้สึกหัวใจเต้นรัว