ความเสียใจ

1382 Words

>>หลายเดือนต่อมา >>การฝึกงานของชายหนุ่มผ่านพ้นไปด้วยดีและ เขาก็กลับมาเรียนตามเก็บวิชาที่เหลือ พร้อมกับหา ข้อมูลทำโปรเจกต์เพื่อจบการศึกษา เขามักจะนัด เพื่อนๆมานอนค้างที่คอนโดเพื่อสะดวกต่อการ หาข้อมูลทำโปรเจกต์ร่วมกัน.. >>ส่วนทิวาก็ตั้งใจเรียนคอร์สทำอาหารอิตาเลียน ควบคู่ไปกับการเข้ารับการรักษาระบบประสาท เพื่อกระตุ้นความทรงจำเก่าๆให้กลับมา.. >>แม้ทั้งคู่จะยุ่งแค่ไหน แต่ก็ยังมีเวลาเติมรัก ให้กันอยู่เสมอ ถ้าใครจะออกไปไหน ทำอะไร ก็จะโทรบอกหรือส่งข้อความหากันทุกครั้ง เพราะมันเป็นสิ่งที่พวกเขา 2 คน ตกลงกันเอาไว้ “นั่งทำแต่รายงานมาทั้งอาทิตย์แล้วอ่ะ คืนนี้ พวกเราไปปลดปล่อย ไปตี้กันเถอะ” สิงหันเอ่ยขึ้น “เออวะ แม่งเครียดชิบหาย ร่างกายต้องการปะทะ” “แล้วมึงล่ะ ไอ้กายนั่งเงียบเลยนะ ไปด้วยกันดิวะ” “นั่นดิ มึงไม่ต้องตามเฝ้าน้องวามากหรอก ยังไง เขาก็อยู่ในกำมือของมึงแล้ว” “เออ ไปก็ได้ ขอโทรบอกวาก่อน จะได้ไม่รอ” กายลุกออกไปโทรหาวา เมื่อหญิงสาวรับรู้กายก็ ออกไปเบิกบานดื่มกับพวกเพื่อนๆ >> บ้านการินทร์ “หนูวา พรุ่งนี้ไม่ได้ไปเรียนทำอาหารใช่ไหม” “ใช่ค่ะ คุณลุงมีอะไรให้วาช่วยไหมค่ะ” “คือว่าพรุ่งนี้มีงานเลี้ยงจัดขึ้นพร้อมกัน 2 งาน เป็นลูกค้าของเราทั้งคู่ แต่ลุงกับแม่ของหนูต้องไป อีกงาน ลุงจะให้หนูวาช่วยไปเป็นตัวแทนอีกงาน ให้ลุงได้ไหม” การินทร์เอ่ยบอกความต้องการ “ได้เลยค่ะ” การินทร์ยื่นบัตรเครดิตให้ทิวาสำหรับ ไปดูชุดและของขวัญสำหรับงานครบรอบแต่งงาน ของลูกค้า >>เช้าวันรุ่งขึ้น ทิวาโทรหาชายหนุ่มเพราะหวังจะชวนไปเดินช่วย ซื้อของเพื่อนเป็น “โหล! นั่นใครพูด” เสียงงัวเงีย ของผู้หญิงที่ปลายสาย ทำให้ทิวานิ่งอึ้ง ดูหน้าจอ อยู่ 2 รอบ ก็มั่นใจว่าไม่ได้โทรผิด ใจเธอเริ่มสั่นๆ “พี่กายอยู่ไหมค่ะ” เธอพยายามฝืนพูดสายต่อ “กายยังนอนอยู่อ่ะ ค่อยโทรมาใหม่นะ เมื่อคืน กินกันหนักไปหน่อย กายมันยังนอนไม่ฟื้นเลย” ทิวารีบกดวางสายด้วยหัวใจสั่นเท่า นัยตาคลอ [ถึงว่าสิ ไม่กลับบ้าน เพราะมีสาวอื่นมานอนด้วย นี่เอง ไอ้คนใจร้าย ไอ้คนหลายใจ กินกันหนักเลย สินะ จนป่านี้ยังไม่ฟื้น ฮือๆ] ทิวาร้องไห้ฟูมฟายอยู่ พักใหญ่ก่อนจะตั้งสติได้แล้วออกไปทำธุระตามที่ ได้รับมอบหมายเอาไว้ ภายในใจจะเศร้าหมอง แต่ใบหน้าก็ต้องฝืนยิ้มเอาไว้เพื่อปกปิดความเศร้า ภายในใจ .. ทิวาเดินเลือกซื้อของทุกอย่างจนครบ พอกลับมาถึงบ้าน เธอก็เอาแต่ขังตัวเองอยู่ในห้อง เพื่อรอเวลาช่วงเย็นจะได้ออกไปงานเลี้ยงทีเดียว >>คอนโดของกาย เมื่อคืนพวกเขาปาร์ตี้รวบยอดกันเกือบตี 2 แล้ว เพื่อนๆก็พามานอนรวมกันที่คอนโดของกาย >>เวลาเกือบบ่าย 2 ทุกคนเริ่มทะยอยพากันตื่นฟื้นคืนชีพ รวมถึงกาย ผู้ห่างหายจากการดื่มหนัก เที่ยวหนัก มันก็ทำให้ เขามีอาการแฮ้งค์ นอนปวดหัว โลกหมุน ห้องหมุน “เหี้ยยย!! นี่มันกี่โมงแล้ววะ” กายเริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้น มือเริ่มควานหาโทรศัพท์ “มือถือ! เห้ยๆ มีใครเห็นมือถือของกูบ้างวะ” กายเหลือบมองนาฬิกาเห็นเป็นเวลาบ่าย 2 เขาตกใจมาก เพราะเขาแพลนเอาไว้ว่า วันนี้ ทิวาไม่มีไปเรียนทำอาหาร เขาตั้งใจจะชวนเธอ ไปกินข้าว ดูหนังเดิน ช็อปปิ้ง เดินเที่ยวเล่น “มือถือมึงอยู่นี่ โว้ยย เมื่อเช้ามีผู้หญิงโทรมาวะ” เพื่อนทอมคนหนึ่งเอ่ยขึ้น ขณะยังอยู่ในสภาพ นอนราบอยู่กับพื้น พร้อมกอดแฟนสาวเอาไว้ “ห๊ะ!! ไอ้เหี้ยภัทร์ เอ้ยยย แล้วมึงก็รับสายหรอ” กายเดาว่าน่าจะเป็นทิวา เพราะเมื่อคืนเขาลืม บอกทิวาว่าจะค้างคอนโดหรือจะกลับบ้าน นิ้วใหญ่รีบเลื่อนเปิดเข้าไปดูประวัติการโทรเข้า “ก็เออดิ แม่ง! มันดังหลายรอบอ่ะ กูรำคาญ” “เหี้ย!!..ชิบหายล่ะกู วาโทรมาหากูตั้งแต่ 9 โมง นี่บ่าย 2 กว่า ป่านี้แฟนกูเข้าใจกูผิดไปถึงไหนล่ะ ไอ้เหี้ยภัทร์ สัสนี่ แล้วมึงจะรับสายหาพ่องไงสัส กายสบถด่าเพื่อนทอมอย่างหัวเสียและหงุดหงิด “ไรวะ! มึงก็แค่ไปบอกเขา ไปอธิบายกับเขาดิวะ ว่ากูเป็นใคร หรือให้กูไปด้วย ยกไปแม่งทั้งทีมเนี้ย ไอ้ภู ไอ้สิง ไอ้อัค แล้วก็กู และเมียของกูด้วย” กายได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ แล้วก็กดโทรหาทิวา เกือบ 10 สาย แต่ไร้การตอบรับจากปลายทาง เขารีบลุกไปอาบน้ำ แบบไม่พูดอะไรต่อ ก่อนจะ รีบขับรถกลับไปบ้าน เวลาประมาณ บ่าย 3 กว่า กายเดินขึ้นบ้านด้วยความร้อนใจ พอเปิดเข้าไป ในห้องมีแต่ความว่างเปล่า เดินลงมาถามแม่บ้าน “พ่อ คุณภา วา พวกเขาหายไปไหนกันหมดครับ” เพราะกายมั่นใจว่า วันนี้วาไม่มีเรียนทำอาหาร “ไปงานเลี้ยงของลูกค้ากันค่ะ วันนี้คุณวาสวยมาก แอบเซ็กซี่ โชว์อกตูมๆด้วยค่ะ ป้ามีขอถ่ายรูปไว้” แม่บ้านรีบเปิดรูปโชว์ เพราะวันนี้ทิวาตั้งใจใส่โชว์ เพื่อประชดชายหนุ่มของเธอ ที่บังอาจนอกใจ กายมองดูรูปดวงตาเบิกโต [อือหือ!! ชุดยั่วเอ็นชิบ ใส่ชุดนี้คือตั้งใจจะหาผัวใหม่คืนนี้เลยสินะ ทิวา!!] “หืมมม งานเลี้ยงงั้นหรอ แล้วทำไมไปกันเร็วจัง” “อ๋อ คุณท่านบอกว่าวันนี้มีพร้อมกัน 2 งานค่ะ แต่งานจัดอยู่สถานที่ห่างกันเลยต้องรีบไปส่ง คุณวาที่งานเลี้ยงนึงก่อนค่ะ คุณท่านกับคุณภา ก็ไปอีกงานค่ะ ทีแรกคุณวาจะให้คุณกายไปส่ง แต่เธอมาบอกว่าคุณกายไปไม่ได้ ติดธุระด่วน เธอจะนั่งแท็กซี่ไปเอง คุณท่านเลยขอแวะไปส่งค่ะ” คำบอกเล่าของแม่บ้าน มันยิ่งทำให้กายรู้สึกผิด เข้าไปมากกว่าเดิมอีก กายกดโทรหาพ่อ “ฮัลโหล ว่าไงกาย มีอะไรหรือเปล่า” “พ่อครับ งานเลี้ยงที่พ่อให้วา ไปมันอยู่ที่ไหน” “อ่าว ไหนหนูวาบอกว่าแกติดธุระ ไปด้วยไม่ได้ไง” “ผมเสร็จธุระแล้ว แชร์แผนที่มาหน่อย” คุยเสร็จกายรีบวางสาย แล้วก็วิ่งขึ้นไปเปลี่ยนชุด จากนั้น..เขาก็ขับรถออกไปทันที แต่เวลาเกือบๆ ชั่วโมงที่รถยังคงติดแง็กอยู่บนท้องถนน ระหว่าง รถติด เขาพยายามกดโทรหาทิวา ก็ไร้การตอบรับ จากเธอ [รับสายหน่อยสิวา เห้อ!! วาเข้าใจผิดไป ใหญ่แล้ว มันไม่ใช่แบบที่วาได้ยิน ช่วยรับสายที] กายได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเอง ใจจดจ่ออยากให้ ไปถึงงานเร็วๆ >> ส่วนทิวาที่มาถึงงานเร็ว เธอก็ เลือกไปนั่งชิลล์รอที่ร้านกาแฟ สายตาทุกคู่จับจ้อง มองมาที่เธอราวกับว่าเธอเป็นแกะดำ รวมไปถึง ชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งที่นั่งแอบมองเธอตั้งแต่ เดินลงมาจากรถหรูแล้ว ระหว่างนั่งรอออร์เดอร์ ทิวามองเหม่อ ออกไปนอกกระจกใสแจ๋วเต็มบาน พรางครุ่นคิดการถูกนอกใจ มันทำให้เธอรู้สึกเจ็บ แปล๊บที่ตรงหัวใจ เธอเริ่มไม่แน่ใจว่าถูกแฟนหนุ่ม นอกใจแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว เพราะในตอนนี้เธอยัง จำอะไรเกี่ยวกับอดีตไม่ได้เลย [เพราะฉันอ้าขา ให้เขาเอาง่ายๆใช่ไหม นึกอยากจะเอาเมื่อไหร่ ก็แค่แวะกลับมา พอเจอกลิ่นใหม่ ก็ทิ้งให้ฉันอยู่ บ้านคนเดียว อดทนเอาไว้นะวา อีกนิดเดียวใกล้ จะเรียนจบหลักสูตรอาหารอิตาเลียนแล้ว]

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more