คำเรียกแทนตัวที่เปลี่ยนไป

1367 Words

กายผู้ไม่อยากกลับไปฝึกงานต่อ แต่ด้วยภาระ หน้าที่และความจำเป็น ทำให้ต้องกลับไป ถ้าหาก พ่อไม่อนุญาตให้เขาฝึกงานที่นี่ เขาจะยิ่งไม่ได้อยู่ ใกล้กับทิวา มันคงจะทรมานยิ่งกว่า >> ณ บริษัท กายเดินเข้ามาในออฟฟิศอย่างอารมณ์ดี “พร้อมแล้วครับพ่อ” กายเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม “วันนี้ยุ่งๆ ไว้ฝึกต่อวันพรุ่งนี้ แต่พ่อจะฝากให้แก พาคุณภากับหนูวาไปดูชุดสำหรับงานเลี้ยงคืนนี้” กายได้ยินอะไรที่เกี่ยวกับทิวา เขาก็จะหูผึ่งทันที “ผมจัดให้ครับ เออ! ไหนๆก็อยู่กันแค่เรา2คนล่ะ ช่วงเช้าผมได้ยินนะที่เพื่อนพ่อพูด ผมบอกเลยนะ ผมไม่สนใจหน้าอิฐหน้าพรหมที่ไหนนะ พ่อก็รู้ดี ผมไม่ชอบการถูกบังคับ แล้วผมก็มีคนที่ผมรัก อยู่แล้ว ถ้าไม่อยากเสียหมา อย่ามายุ่งกับผม” “พ่อบอกมันไปแล้ว แต่ดูมุกดาจะสนใจแกมาก เลยนะ ถามถึงแกใหญ่เลย” “จะสนใจมากแค่ไหน ก็ช่างมุกดามันสิ แต่ผมไม่ สนใจ ไม่ได้สวยเลยสักนิด ถ้าลบเครื่องสำอางค์ บนหน้าออก จะจำหน้าได้หรือเปล่าก่อน” “ไอ้กาย ปากของแกนี่มันหมาตัวพ่อจริงๆ” “แม่ของวาอยู่ไหนอ่ะ” ผู้เป็นพ่อถึงกับตะลึงใน คำเรียกของลูกชายที่เรียกเมียใหม่ของเขา “นั่นไง มาพอดี หนูวาน่าจะมารอข้างล่างแล้ว” “โถ่ว จริงๆวนรถกลับไปรับก็ได้ แค่นี้เอง” “ยัยวามาถึงแล้วค่ะ” ทิภาเอ่ยขึ้น กายเดินมาทาง ประตูที่ทิภาพึ่งเปิดเข้ามา “งั้นก็ไปกันเลยครับ” กายพูดจบก็ยิ้มกว้างเดินสวนออกไปรอข้างนอก “นี่คุณกายไปอารมณ์ดีอะไรมาค่ะ ภาจำได้ว่า ตอนคุณกายออกจากออฟฟิศช่วงเช้า ยังอารมณ์ เสียอยู่เลยค่ะ แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้..” “คงเพราะหนูวาล่ะมั้ง เมื่อกี๊กายมันก็เรียกคุณว่า แม่ของวาด้วยนะ ผมได้ยินยังตะลึงเลย” ทิภาได้ยินคำบอกเล่าจากสามีก็เผยยิ้มขึ้น ก่อนจะ เดินตามกายออกไปเพื่อไปดูชุดสำหรับงานคืนนี้ >>ร้านชุดราตรี ทิภาและทิวาพากันเข้าไปเลือกชุดแล้วก็ลองชุดกัน ส่วนกายก็นั่งรอสองแม่ลูกอย่างอารมณ์ดี เขาเอา แต่คิดถึงเรื่อง 18+ ที่ทำกับทิวา พอเลือกชุดเสร็จ กายขับรถเลี้ยวไปอีกทางที่ไม่ใช่ทางกลับบ้าน “พี่กายจะไปไหนค่ะ มันไม่ใช่ทางกลับบ้านนี่ค่ะ” “ก็พาสาวๆไปทำสวยต่อไงหล่ะ” “ช่ำชองจังเลยนะคะ สงสัยจะเซอร์วิสสาวๆบ่อย” “ทิวา! พี่แค่พอรู้ๆมา แต่ไม่เคยพาใครไปทำสวย” กายเหลือบมองกระจกมองหลังที่มีทิวานั่งหน้างอ อยู่เบาะหลัง ส่วนทิภาก็หันหน้าออกนอกหน้าต่าง ปล่อยให้หนุ่มสาวเคลียร์กันเอง พอถึงร้านทำผม ทำเล็บ กายก็เดินข้ามไปร้านกาแฟสั่งเครื่องดื่ม เดินเอามาบริการสองสาว.. >>ณ บ้าน (เวลา 17.50 น.) กายกับพ่อแต่งตัวเสร็จก่อน ก็ลงมานั่งรอสาวๆ ผ่านไปไม่ถึง 10 นาที ทิภาก็เดินนำลูกสาวลงมา สองพ่อลูกพากันยืนขึ้น ตามองด้วยความตะลึง “สวยมาก” สองพ่อลูกพูดพร้อมกันโดยบังเอิญ “คนไหนค่ะที่สวย” ทิภาเอ่ยถามขึ้น “ก็ต้องเป็นคุณนะสิ” พ่อของกายรีบเอ่ยขึ้น “ยังไงก็ต้องเป็นวาครับ สวยมากจริงๆ” กายเหมือนยังตกอยู่ในภวังค์ความคิด “โห้ว!! วันนี้พวกเรานั่งรถลีมูซีนเลยหรอค่ะ คุณลุง” “ใช่ วันนี้เขาเชิญลุงไปเป็นประธานเปิดงาน” “ภาว่าพวกเรารีบไปกันเถอะค่ะ” จากนั้นทั้ง 4 คนก็นั่งรถหรูระดับพรีเมียมมุ่งไปงาน กายเอนตัวมากระซิบข้างหู “วาสวยมากเลยนะ” “คืนนี้พี่กายก็หล่อ จะตกสาวๆได้กี่คนน๊า” “พี่ไม่สนใจใครทั้งนั้น สายตาพี่มีแค่วาคนเดียว” “ให้มันจริงเถอะค่ะ ถ้าพี่กายทำวาเสียใจอีกครั้ง วาจะหนีไปให้ไกลๆเลยคอยดู” “แค่วาเชื่อใจพี่ก็พอ ส่วนที่เหลือพี่จะชัดเจนกับ วาเองและพี่จะไม่ทำให้วาต้องเสียใจอีก” ทั้งคู่นั่งจับมือกันจนถึงปลายทาง พอลงจากรถ กายให้ทิวาเปลี่ยนเป็นควงแขนแทนทั้งคู่เดินตาม หลังพ่อกับแม่ กายกวาดสายตามองไปรอบๆ เขาก็ไปสะดุดครอบครัวของเพื่อนพ่อที่เจอเมื่อเช้า [แม่ง! ถามจริงว่าพ่อไม่รู้ว่างานนี้ของใคร เห็นแล้ว หงุดหงิดเลยวะ แม่งเอ้ย!!] ทิภาที่พึ่งเห็นก็รีบถาม สามี “คุณกายไม่รู้หรอค่ะว่างานคืนนี้ของใคร” “ไม่ ถ้าบอกเดี๋ยวมันไม่มา” “คุณค่ะ ทำไมคุณถึงทำแบบนี้ล่ะค่ะ นี่คุณไม่รู้จัก นิสัยของลูกชายตัวเองจริงๆหรอค่ะ” ทิภามีความ กังวลใจ “เอาน่า มีหนูวามาด้วย กายมันไม่กล้า ทำอะไรรุนแรงหรอก” ผู้เป็นสามีเอ่ยแบบขอไปที “หึ! กลับบ้านไป เรามีเรื่องต้องคุยกันใหม่แล้วค่ะ” กายพยายามสงบสติอารมณ์ “เดี๋ยวพี่มานะวา พี่ขอไปคุยกับพ่อสักแปปนะ” กายเดินไปจุงแขน ผู้เป็นพ่อไปหลบมุม “ผมขอคุยด้วยหน่อย” “แกมีอะไร อยู่ๆก็ลากมา” ผู้เป็นพ่อเอ่ยถามขึ้น “เอาดีๆ งานนี้พ่อไม่รู้จริงหรอว่าเป็นของเพื่อนพ่อ” “พ่อรู้สิ ไม่งั้นจะมาได้ไงล่ะ มันก็ไม่เกี่ยวกับแกนี่ อีกอย่างแกก็ควงหนูวามา มันก็คือคำตอบว่าแก ไม่โสดแล้วไง” รอยยิ้มมุมปากของกายชัดขึ้น “ก็ให้มันจริงเถอะ ถ้ามายึกยัก ผมเปิดกระจาย เลยนะครับคุณการินทร์” ผู้เป็นพ่อพ่นขำขึ้น แล้วทั้งคู่ก็เดินกลับมา ก่อนจะเข้าไปทักทาย เจ้าของงาน กายทักทายตามมารยาทพร้อม แนะนำทิวาในฐานะแฟน ทำให้มุกดาเกือบเก็บ อาการกรี๊ดแตกไม่อยู่ แถมเธอก็เอาแต่จ้องมอง ชายหนุ่มที่มีสาวสวยควงแขนอย่างไม่ละสายตา “ทำไมลูกเจ้าของงาน มองพี่กายตาไม่กระพริบเลย ทำอย่างกับพี่กายลืมเธอไว้ที่ม่านรูดงั้นแหระ” กายพ่นขำขึ้นกับคำพูดของทิวา “ช่างคิดจริงนะ “เราไปดูของกินกันไหม วาหิวหรือยัง” “ไปเดินดูก็ได้ค่ะ สายตาสาวคนนั้นมองแรงมาก” กายเดินจับมือทิวาตลอดทั้งงาน “วาสวยกว่าเลย อิจฉานะสิ ถึงได้มองแรงขนาดนั้น” ทิวาส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วยกับคำพูดของกาย “เธออยากได้พี่กายมากกว่าค่ะ ถึงได้มองเหมือน จะกินหัวของหนู” สายตาของมุกดายังคงจ้องมองทั้งคู่อย่างจงใจ “มุกดา พ่อว่าพอได้ล่ะ แกเลิกจ้องมองแบบนั้น ได้แล้ว กายเขาไม่ได้สนใจในตัวแกเลยสักนิด ไว้พ่อจะแนะนำลูกชายของเพื่อนพ่อคนใหม่ให้” “ไม่! มุกจะเอาคนนี้ พ่อต้องจัดการให้มุกนะคะ ไม่งั้นมุกจะบอกเรื่องที่พ่อมีเมียน้อยให้แม่ได้รู้” “นี่แกกล้าขู่พ่อหรอ มุกดา” “มีอะไรกันหรือเปล่า” ภรรยาเห็นสามีกับลูกยืนคุยกันอย่างจริงจัง “แม่ค่ะ คือว่าพ่อมี..” “หยุดนะ!! มุกดา” “คือว่าพ่อเขามีเมีย..” “เออๆ พ่อจะลองดูอีกที” มุกดายิ้มมุมปากอย่างคนเหนือกว่า ก่อนจะเอ่ยขึ้น “มีอะไรมุกดา พูดมาเดี๋ยวนี้ เมียอะไร” “มุกแค่จะบอกว่าพ่อมีเมียสวยอย่างคุณแม่ค่ะ” ผู้เป็นพ่อถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งอก และก็รู้สึกหนักใจไปพร้อมๆกัน เพราะเขารู้ว่ามัน ไม่ง่ายเลยกับเรื่องที่ลูกสาวต้องการ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more