แผนกระตุกหนวดพ่อเสือ

1335 Words

พอรู้ความต้องการของทิวาแล้ว กายก็ไม่รอช้า เดินกลับไปที่โต๊ะ เขานั่งดื่มกับเพื่อนๆต่อ เหมือน ไม่มีอะไรเกิดขึ้น การินทร์เหลือบไปมองลูกชาย “ลูกค้าญี่ปุ่นมีปัญหาอะไรหรือเปล่า” การินทร์เอ่ย ถามขึ้น เพราะเห็นว่าภรรยายังไม่เดินกลับมา “ไม่มีครับ ลูกค้าญี่ปุ่นดันพูดอิงลิชไม่ได้นะครับ คุณภาเลยไปช่วยคุยให้ครับ ผมไม่ยักรู้ว่าคุณภา พูดญี่ปุ่นได้เก่งขนาดนี้” “อืม คุณภาพูดได้หลายภาษา แต่!! คุณภาไปนาน แล้วนะ ลูกค้าเขาสั่งอาหารเยอะขนาดนั้นเลยหรอ” “เปล่าคร้าบ คุณภาเห็นพ่อกำลังคุยกับคนในอดีต คุณภาเลยไปนั่งคุยกับคนในอนาคตบ้างน่ะครับ หน้าตาหล่อไม่พอ ยังเป็นนักธุรกิจระดับสูงอีก” กายพูดจบ หันไปชนแก้วกับเพื่อนๆ อย่างไม่ใส่ใจ ผู้เป็นพ่อ.. การินทร์พอได้ยินคำพูดของลูกชาย เขาก็เริ่มนั่งไม่ติด ความร้อนรนภายในใจทำให้ ตัวของเขาไม่ได้สนใจฟังหรือตอบกลับอะไรกับ สาวสวยอย่างระวี การินทร์เอนกระซิบลูกชาย “แกช่วยลุกไปตามคุณภากลับมาให้พ่อหน่อย” “หึ!! พ่อนี่เห็นแก่ตัวจริงๆ คนเก่าก็จะเอา คนใหม่ ก็หวงก้าง ดีนะที่ผมไม่ได้นิสัยส่วนนั้นของพ่อมา” “ไอ้กาย แกนี่มันปากหมาได้ตลอดเวลาจริงๆ” การินทร์เอ่ยบ่นลูกชายเสร็จ ก็หันไปบอกกับระวี “ระวีตามสบายเลยนะ อยากกินอะไรก็สั่งได้เลย เดี๋ยวพี่ขอตัว เดินไปดูภรรยาก่อนนะ” “อ่าว พี่การินทร์ค่ะ” ระวีส่งเสียงเรียกตามหลัง ของการินทร์ แต่เขาก็ไม่ได้หันกลับมามอง กายนึกขำอยู่ในใจ พร้อมยื่นเมนูอาหารให้กับระวี “นี่ครับเมนู เผื่อคุณน้าอยากกินอะไรเพิ่มเติมครับ” [ใครมันจะกล้าหือกับทิวาตัวแสบล่ะเนี้ย พ่อเสือ อย่างคุณการินทร์ ยังต้องยอมแพ้เลย ลูกเสือ อย่างเราจะกล้าหืออะไรล่ะ แถมเกือบได้นอน ห้องของตัวเองไหมล่ะ น่ากลัวชิบหายเลยวะ] ระวีนั่งอยู่เพียงครู่ ก็ลุกเดินตรงไปห้องน้ำแก้เก้อ “ถามจริง..มึงยิ้มอะไรวะ ไอ้กาย ยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่” อัคนีที่นั่งสังเกตเพื่อนมาสักพักแล้วเอ่ยถาม “ก็ขำพ่อกูนะสิ โดนทิวาวางยาหึง แรงซะด้วย ถึงกับนั่งไม่ติดเลย” กายพ่นขำขึ้นอย่างขำขัน “อ๋าา มึงก็เลยสะใจ ที่พ่อของมึงเจอแบบนี้ใช่ไหม” “พ่อกูก็สมควรโดนไหมล่ะ นั่งคุยกับเขาขนาดนั้น ใครมันจะทนไหววะ คุณภาก็นางงามระดับจังหวัด เลยนะเว้ย วาคงไม่ยอมให้แม่ถูกเอาเปรียบหรอก” “แหม!! กูชักสงสัยล่ะ มึงลูกใครกันแน่วะตอนนี้” “ไม่รู้โว้ยย รู้แค่กูไม่อยู่ข้างพ่อกูแน่ ถ้ากูต้องนอน ห้องตัวเอง แค่นั้น จบไหม” อัคนีหัวเราะขึ้นทันที “พวกมึงกินให้เต็มที่เลย อยากกินอะไรอีก สั่งเลย เดี๋ยวกูขอไปดูพ่อสักแป๊ปก่อน” กายเดินออกมา หาทิวาโซนด้านหน้าของร้าน >>โซนหน้าร้าน การินทร์ก้าวเดินเข้าไปยืนอยู่ข้างๆทิภา “คุณภา ลูกค้าติดปัญหาอะไรหรือเปล่า” ทิภาแอบอมยิ้มกับแผนร้ายกาจของลูกสาว “ไม่มีค่ะ ลูกค้าแค่พูดอิงลิชไม่ได้ ฉันก็เลยมา ช่วยรับออร์เดอร์แทนนะคะ คุณเคชิชวนคุยสนุกดี ก็เลยคุยกันเพลินไปหน่อย เอ๊ะ เด็กเก่าของคุณ ไปไหนแล้วล่ะค่ะ” การินทร์เอื้อมจับมือของทิภา พาเดินมาคุยอีกมุมของร้าน “ผมกับระวีจบไปนาน มากแล้ว ไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกันแล้ว” “ทำไมฉันรู้สึกว่าไฟเก่ามันดูระอุๆนะคะ ถ้าจะกลับ ไปคบกันใหม่ก็ไปเถอะค่ะ ฉันพร้อมเซ็นต์ใบหย่า” “คุณภา มันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ” การินทร์เริ่ม รู้สึกหงุดหงิดกับคำตอบที่ได้ยิน “คุณกลับไปคุยกับเธอต่อเถอะค่ะ หรือจะชวนไป คุยต่อที่บ้านก็ได้นะคะ เชิญเลย เอาให้เต็มที่” “คุณภา ทำไมอยู่ๆคุณก็กลายเป็นคนไม่มีเหตุผล” “หรอค่ะ ฉันไม่มีเหตุผลหรอค่ะ แล้วถ้าฉันบังเอิญ เจอแฟนเก่าบ้าง แล้วคุยกันแบบไม่สนใจคุณ ก็หวังว่าคุณจะยินดีและมีเหตุผลกับฉันบ้างนะคะ” “เริ่มคุยกันไม่รู้เรื่อง ก็กลับเลย อายพวกเด็กๆ” “จะอายทำไมค่ะ เด็กๆบรรลุนิติภาวะกันหมดแล้ว เผลอๆพวกเด็กๆ คิดได้กว่าพวกเราอีกค่ะ” “ผมว่าคุณภากำลังหาเรื่องผมอยู่นะ เรากลับไป คุยกันที่บ้านเดี๋ยวนี้เลย” การินทร์พูดจบ หันไปยื่นบัตรเครดิตลูกชาย “ฝากเคลียร์บิลให้พ่อด้วย ถ้าเพื่อนๆของแก อยากสั่งอะไรเพิ่ม ก็เต็มที่เลยนะ เดี๋ยวพ่อกับ คุณภากลับกันก่อน แล้วแกอย่าดื่มจนเมาล่ะ” “ได้คร้าบ!! คุณพ่อไม่ต้องเป็นห่วง ผมจัดการให้” กายเอ่ยปากรับคำ ผู้เป็นพ่อด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนที่การินทร์จะเดินจุงแขนภรรยากลับขึ้นรถ เพื่อมุ่งหน้ากลับบ้านทันที!! “บัตรแบล็คการ์ดด้วยเว้ย ไปเที่ยวต่อดีกว่ามั้ง” “หึ!! นัดของขวัญไว้หรอค่ะ” เสียงของทิวาดัง สวนขึ้นมาทันที “เหอะๆ จะหาเรื่องกันให้ได้ว่างั้น” “ค่ะ พอดีว่างอยู่ อยากมีเรื่อง พี่กายจะทำไม” “เปล๊า!! วาก็มีเรื่องไปคนเดียวสิ พี่ไม่ทำไมหรอก” ขณะทิวาหันหลังกำลังจะเดินไปที่โต๊ะ ชายหนุ่ม ยกมือทำท่าจะตี “คืนนี้ไปนอนห้องตัวเองเลยนะ” ทิวาเอ่ยขึ้นแบบไม่หันกลับมามอง “หึ่ยย ตาดีชิบ” >>เช้าวันใหม่ ระหว่างทั้ง 4 คนกำลังนั่งกินอาหารเช้ากันอยู่ เสียงรถวิ่งเข้ามาจอด “คุณท่านค่ะ คุณประวิทย์ กับครอบครัวมาขอพบค่ะ” เสียงสาวใช้เอ่ยขึ้น “หื้มม! ฝากให้รอห้องรับแขกก่อนแล้วกัน เดี๋ยวฉันไป” การินทร์หันไปสั่งสาวใช้ “สงสัยมาขอขมาพ่อล่ะมั้ง” กายเอ่ยกับผู้เป็นพ่อ “หึ! ก็คงงั้นล่ะ พากันมาถึงที่นี่” การินทร์รวบช้อน วางลง ก่อนจะลุกขึ้น ก้าวเดินตรงไปห้องรับแขก “พี่กายถอนหายใจทำไมล่ะค่ะ” “อุตส่าสบายใจที่มันแตกหัก ถ้ามาขอโทษพ่อ เดี๋ยวมุกดาก็มาวุ่นวายกับพี่อีก เห้อ!!” >>ห้องรับแขก การินทร์เดินตรงมาที่ห้องรับแขก “อ้าว มาทำอะไร ตั้งแต่เช้า กินข้าวมาหรือยัง” การินทร์เอ่ยขึ้น มุกดายกมือขึ้นไหว้ พร้อมกล่าวคำขอโทษ “มุกต้องขอโทษคุณลุงนะคะ ที่ใช้คำพูดล่วงเกิน คุณลุงไปแบบนั้น มุกอารมณ์ร้อนไปหน่อยค่ะ และตอนนี้มุกก็สำนึกผิดแล้วค่ะ ยกโทษให้มุก ด้วยนะคะคุณลุง” มุกดาก้มไหว้อย่างนอบน้อม “อืม ถ้าสำนึกผิด ลุงก็พร้อมให้อภัย แต่ก็อยาก ให้มุกจำเอาไว้ วัยรุ่นอาจจะใจร้อนได้ แต่มัน จะทำทุกอย่างในชีวิตพังลงได้แบบง่ายๆ” “ขอบคุณค่ะ คุณลุง ต่อไปมุกจะมีสติให้มากขึ้น” การินทร์ได้แต่พยักหน้าเบาๆพร้อมรอยยิ้ม “ขอโทษแทนมุกดาด้วยนะ เด็กมันทำอะไรลงไป ไม่ทันได้คิด ตั้งแต่เกิดเรื่อง มุกดาเองก็รู้สึกผิด ไม่สบายใจและเครียดมาตลอด” ประวิทย์ผู้เป็นพ่อ เอ่ยบอกเพื่อนสนิทอย่างการินทร์ “อืม ฉันเข้าใจ ไอ้กายก็เหมือนกัน ใจร้อน พูดอะไรไม่ค่อยคิด ก็ถือว่าเป็นบทเรียนก็แล้วกันนะ” ทั้ง 2 ครอบครัวก็ขอโทษขอโพยกันอย่างเข้าใจ และไม่ถือสาหาความอะไร ..!!!

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more