ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน

1372 Words

>>โรงแรมริมทะเล พอเอาของทิวามาเก็บ กายก็นึกได้ว่าทิภาคงรอ ฟังข่าวจากเขาอยู่ คิดได้ดังนั้นก็รีบโทรกลับหา ทิภาทันที “สวัสดีค่ะ คุณกาย เป็นไงบ้างค่ะ” “ผมเจอน้องวาแล้วนะครับ คุณภาไม่ต้องเป็นห่วง แต่เธอไม่อยากกลับไปอยู่กรุงเทพฯ พวกเราตกลง กันว่าจะอยู่ที่นี่กันครับ” ปลายสายเงียบนิ่งไป “เรื่องเรียนของคุณกายละค่ะ อีกเทอมเดียวเอง” “เดี๋ยวผมโทรปรึกษาอาจารย์อีกทีครับ เปิดกล้อง สิครับ น้องวาก็อยู่ข้างๆผม” การโทรถูกเปลี่ยน เป็นวีดีโอคอล “โอ้ ยัยวา เป็นไงบ้างลูก” น้ำตาแห่งความดีใจไหลพรากอาบ 2 แก้มอีกครั้ง “แม่ร้องไห้ทำไมค่ะ เพราะวาหรือเปล่า” ทิวาขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “ไม่ใช่จ้า แม่ดีใจ” “วาสบายดีค่ะ แม่ไม่ต้องเป็นห่วง” “ไว้วันหยุดยาว แม่ขอไปเยี่ยมวาบ้างได้ไหมลูก” “ได้ค่ะ ถ้ามันไม่ทำให้แม่ต้องลำบากเดินทาง” “ไม่ลำบากเลยจ้า” “คุณภาห้ามบอกพ่อนะครับ” “ได้ค่ะ แต่คุณกายเห็นข่าวแล้วใช่ไหมค่ะ” “ครับ ผมเห็นข่าวแล้ว แล้วผมก็เห็นคลิปคนที่ มาพูดกดดันวา จนต้องหนีมาด้วยครับ ไว้ผมจะ คิดบัญชีทีเดียว ขอให้อะไรๆที่นี่ลงตัวเสียก่อน” “ฝากดูแลยัยวาด้วยนะคะ อยากให้ช่วยอะไร คุณกายโทรมาได้ตลอดเลยนะคะ” “ได้ครับ” สายการโทรถูกวางไป..หลังจบการสนทนา กายพาทิวาลงมาเดินเล่น ริมชายหาดกับ บรรยากาศยามเย็นพระอาทิตย์กำลังจะตกดิน “พระอาทิตย์ดวงโตจังเลย” กายหยิบมือถือขึ้นมา “เรามาถ่ายรูปคู่กันนะ” ทั้งคู่เซลฟี่รูปคู่ไว้หลายรูป “พี่ชอบถ่ายรูปหรอค่ะ มีรูปของเราเยอะมาก” “วาต่างหากชอบถ่ายรูป แต่พี่ก็ชอบถ่ายรูปกับวา” “ทำไมพี่ถึงมาคบกับวาล่ะค่ะ คงไม่ใช่เพราะถูก ลูกบอลกระแทกใส่หน้าใช่ไหมค่ะ” “หืมมม วาจำได้ด้วยหรอ” “เปล่าค่ะข้าวหอมบอก” ชายหนุ่มหัวเราะขึ้นกับสิ่งที่ได้ยิน “แล้วข้าวหอม บอกไหม ว่าพี่เลือดอาบอ่ะ” “บอกค่ะ ข้าวหอมว่า สงสัยพี่จะปิ๊งรักวาตอนนั้นค่ะ” พอเขานึกย้อนกลับ ไปซึ่งมันก็เรื่องจริง เขาปิ๊งรักเธอในตอนนั้น “จริงอย่างที่ข้าวหอมบอก” “จริงหรอค่ะ” อยู่ๆทิวา ก็หัวเราะขึ้นอย่างหยุดไม่อยู่ จนชายหนุ่มต้อง ขำตามอย่างอดไม่ไหวเช่นกัน เขาเริ่มไม่แน่ใจ ว่าการที่หญิงสาวตรงหน้า จำอะไรไม่ได้เลย มันอาจจะดีกว่าหรือเปล่า เพราะเขาก็รู้สึกดีกับ การเล่าเรื่องในอดีตให้เธอฟัง.. >>บ้านของการินทร์ (กรุงเทพฯ) “คุณท่านค่ะ คุณมุกดามาหาค่ะ” เสียงสาวใช้เอ่ย การินทร์พยักหน้ารับรู้ ก่อนจะหันไปมองหน้าของ ทิภา “ว่าที่ลูกสะใภ้ของคุณมาแล้วค่ะ รีบออกไป ต้อนรับสิค่ะ ปล่อยให้รอนานๆไม่ดีนะคะ” “โถ่ว!! คุณภา เมื่อไหร่คุณจะเลิกประชดผมสักที เรื่องข่าวผมก็ไม่ได้รู้เห็นอะไรด้วยเลย มัวแต่ตาม หาหนูวามาตลอด คุณก็รู้ไม่ใช่หรอ ว่าไม่มีใคร จะไปบังคับใจลูกชายของผมได้ ” “นี่ขนาดคุณไม่ได้เห็นด้วยยังกล้าทำถึงขนาดนี้ ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วค่ะ แต่ฉันพร้อมจะไปจาก ที่นี่ทันที ถ้าวันไหน ว่าที่ลูกสะใภ้ของคุณจะย้าย เข้ามาอยู่ที่นี่” ชายวัยกลางคนรีบเดินเข้ามา สวมกอดผู้เป็นภรรยา “คุณภา เมื่อไหร่คุณจะ เชื่อผมสักที ผมก็ไม่รู้จะพูดยังไง กายมันทั้งพูดจา ไม่ดี ทำให้มุกดาเจ็บตัวไปตั้งหลายครั้ง ก็ไม่รู้ ทำไมมุกดาถึงยังจะคอยตามมันอยู่ ผมไม่เข้าใจ แต่คุณอย่าหนีผมไปไหนอีกเลยนะ ขอร้องล่ะ” “ถ้าคุณไม่จัดการอะไร คุณกายก็จะเรียนไม่จบ นะคะ เพราะเอาแต่หนีมุกดาอยู่แบบนี้” “คุณหมายความว่าไง” การินทร์ขมวดคิ้วครุ่นคิด “ก็หมายความว่า คุณกายจะทิ้งการเรียนเทอม สุดท้ายไปไงค่ะ เพราะเรื่องข่าวการหมั้นเนี้ย” การินทร์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินออกมา หามุกดานั่งรออยู่ห้องรับแขก “สวัสดีค่ะ คุณลุง พี่กายอยู่ไหมค่ะ” “กายไม่อยู่หรอก เขาไปตามหาหนูวาอ่ะ” “แต่พี่กายยังไม่หายดีเลยนะคะ ทำไมคุณลุง ถึงปล่อยให้พี่กายไปล่ะค่ะ” “ลุงไปบังคับอะไรลูกชายไม่ได้หรอก ก็เหมือน มุกดาไง พ่อก็บังคับมุกดาไม่ได้ถูกไหม ลูกชาย ของลุงก็เช่นกัน ลุงห้ามอะไรเขาไม่ได้” “แบบนี้คุณลุงจะผิดคำพูดกับพ่อของมุกหรอค่ะ” “เห้อ! จริงๆคำพูดพวกนั้น เราพูดตั้งแต่ยังไม่มีเมีย กันเลยด้วยซ้ำ ลุงก็ไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อของหนู ถึงได้พูดมันขึ้นมา มันก็แค่ลมปากพูดเล่นกันเฉยๆ อีกอย่างมันหมดยุคคลุมถุงชนกันแล้ว ยิ่งลูกชาย ของลุง อย่าหวังจะได้ไปบังคับมันเลย” “งั้นมุกขอตัวกลับก่อนนะคะและหวังว่าคุณลุงจะหา วิธีคุยกับพี่กายให้ได้ ไม่งั้นมุกไม่รับรองว่ามันจะ มีอะไรเกิดกับบริษัทของคุณลุงบ้างนะคะ” “หนูอยากจะทำอะไรก็เชิญเลย แต่ก็รับผลกับการ กระทำนั้นด้วย ถ้าลุงเป็นหนู ลุงจะไม่พูดคำพวกนี้ ออกมา เพราะผลเสียมันจะมากกว่าผลดี” มุกดาเดินหันหลังออกไป แบบไม่ร่ำลาการินทร์ “แสดงธาตุแท้ออกมาแล้วสินะ ไอ้กายมันก็ ตาแหลมของมันอยู่นะ” การินทร์ยืนมองรถของ มุกดาที่ขับออกไป ทิภาเดินออกมาจากห้องทำงาน “พอไม่ได้ดังใจก็ข่มขู่ซะแล้ว ว่าที่..” ทิภายังพูด ไม่ทันจบประโยค “หยุดเลย!! คุณภา ผมไม่เคย บอกว่ามุกดาคือว่าที่ลูกสะใภ้ ให้ไอ้กายมันเลือก คู่ชีวิตของมันเอง ว่าแต่..คุณมีรูปคู่ของไอ้กายกับ หนูวาบ้างป่าว ผมจะทำให้มุกดาได้รู้ว่าไอ้คำพูด เมื่อกี๊ ไม่ควรพูดมันออกมาเพื่อขู่ผม” >>การินทร์โทรหาคนรู้จักกับสำนักข่าวทันที ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมง ข่าวที่พ่อมุกดามีเมียน้อย ก็ดังไปทั่วสื่อออนไลน์ ทำให้พ่อแม่ของมุกดา ทะเลาะกันจนถึงขั้นจะหย่า ถัดจากข่าวฉาว ไม่ถึง 2 ชั่วโมง ก็มีข่าวลูกชายของเครื่องดื่ม แบรนด์ดังแอบซุ่มปลูกต้นรักกับสาวรุ่นน้อง โดยมีรูปแอบถ่ายของทั้งคู่จากฝีมือของทิภา ที่เคยแอบถ่ายเอาไว้ตอนอยู่สิงคโปร์ >>โรงแรมริมทะเล (ประจวบ) แชกกลุ่ม..เพื่อนของกาย “เห้ยๆๆ ข่าวนี้อ่านยังไงก็ไอ้กายวะ” อัคนีส่ง แชทมาพร้อมแนบรูปข่าวมาด้วย กายเปิดอ่าน “เอ๊ะ! รูปนี้ใครมัน..” กายพยายามนึกว่าใครที่ แอบถ่าย [รูปนี้น่าจะฝีมือแม่ของวาแอบถ่ายไว้ แน่ๆเลย ว่าแต่..มันไปเป็นข่าวได้ยังไง ที่กรุงเทพ มันกำลังเกิดอะไรขึ้น] “แหมๆๆ รูปสวีทกันซะด้วย นั่งตงนั่งตักกันด้วย” “เห้ย มีอีกข่าววะ พ่อมุกดามีเมียน้อย ทำบ้านแตก ฝีมือใครวะ ข่าวใหญ่ 2 ข่าวออกมาพร้อมกัน” “ข่าวของกูกับวา น่าจะฝีมือพ่อกู เพราะรูปนี้มีแค่ แม่ของวาที่อยู่ด้วยวันนั้น เข้าใจแอบถ่ายซะด้วย” “เอ้า!! งี้มุกดาก็จบเห่แล้วดิวะ” “สงสัยมุกดา ต้องไปล้ำเส้นอะไร คุณการินท์เข้า แล้วล่ะ ปกติพ่อกูไม่ใช่พวกจะมาเป็นข่าวอะไร แบบนี้” กายนั่งซูมรูปในข่าวที่ทิวานั่งตักเขา “อมยิ้มอะไรในโทรศัพท์หรอค่ะ” ทิวาเห็นกาย นั่งมองบางอย่างในมือถือแล้วก็อมยิ้ม

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more