สายเรียกเข้า..พี่ภีม
ชายหนุ่มถือวิสาสะ เปิดดูกระเป๋าของหญิงสาว
ที่ยังนอนหลับอยู่ ก็เห็นสายโทรเข้า เขากดรับสาย
“มึงกล้ามากนะ ไอ้ภีม มายุ่งกับผู้หญิงของกู”
น้ำเสียงแข็งกระด้างเปล่งออกมาอย่างตั้งใจ
“หึ!! ของแบบนี้ ปล่อยให้ผู้หญิงเลือกเองดีกว่ามั้ง
มึงไม่มีสิทธิ์ในตัวของเธอ คนควงผู้หญิงไปเรื่อย
อย่างมึง ไม่เหมาะกับน้องวาหรอก เชื่อกูเถอะ”
“อย่ามาเสือก เรื่องของกู แล้วมึงก็ไม่สิทธิ์มายุ่ง
กับเมียของกู ถ้ามึงไม่หยุด ได้เจอกับกูแน่”
“เหอะๆ มึงกลับไปเรียนให้จบก่อนเถอะ ถ้ามึง
ไม่มีพ่อรวย มึงจะมีปัญหาเลี้ยงดูน้องวาหรือเปล่า
แต่กูพร้อมมาก พร้อมดูแลน้องวาแล้ววะ”
“มึงรีบเข้านอนสิ เผื่อจะเจอเมียกูในฝัน ไอ้ควาย”
สายโทรศัพท์ถูกตัด กายกดบล็อคเบอร์ของภีม
ทันที เพราะเขาไม่มีวันยอมให้ใครมายุ่งกับผู้หญิง
ที่เขารักเป็นอันขาด กายไปยืนปรับอารมณ์อยู่ที่
ระเบียง พอได้กลิ่นสบู่ที่เธอใช้ประจำ เขาก็รีบ
เดินเข้ามา “วา เปิดประตูให้พี่หน่อย”
“วากำลังอาบน้ำอยู่ค่ะ พี่กายมีอะไรค่ะ”
“มีสิ เปิดประตูก่อน” ประตูห้องน้ำค่อยๆเปิดออก
เขารีบแทรกตัวเข้าไปในห้องน้ำทันที
“ขอพี่อาบด้วยคน” เพียงไม่นานร่างของเขาก็อยู่
ในสภาพเปลือยเปล่า ก้าวเดินเข้าไปใกล้ๆ
“พี่กายไม่ไปอาบที่ห้องของตัวเองล่ะค่ะ”
“ไม่เอา พี่อยากอาบน้ำกับเมีย” สิ้นสุดคำพูด
ของเขา ใบหน้าหล่อก็ก้มซุกไซร้หญิงสาวอย่าง
เร่าร้อน “อื้มมม ไหนบอกจะอาบน้ำไงค่ะ”
“พี่กำลังถูตัวให้วาอยู่ไงครับ”
“พี่กายไม่โกรธวาหรอค่ะ วันนี้วาทำตัวไม่น่ารัก”
ใบหน้าหล่อที่กำลังซุกไซร้อยู่จำต้องหยุดชะงัก
แล้วเงยหน้าขึ้น หันมองใบหน้าของเธอ
“ไม่โกรธครับ เพราะพี่ทำให้วาเข้าใจผิดเอง
แต่พี่ไม่อยากให้วาติดต่อกับผู้ชายคนนั้นอีก”
“ค่ะ วาจะไม่ติดต่อกับพี่เขาอีก” คำตอบสร้าง
ความพอใจให้กับชายหนุ่ม ก่อนจะเริ่มซุกไซร้ต่อ
เสียงครางของทั้งคู่เริ่มค่อยๆดังขึ้นในลำคอ
ความเสียวซ่านมาถึงขีดสุด มือหนาช้อนอุ้ม
ร่างหญิงสาวเดินตรงมาที่เตียง สายตาของทั้งคู่
จ้องมองกันอย่างยั่วยวน “พี่รักวามากนะ”
“รักวาแค่ตอนเหงาหรือเปล่าค่ะ”
“หืมมม ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ”
“เพราะวาเริ่มไม่แน่ใจ คำว่ารักของพี่ มันรักจริงๆ
หรือแค่พูดตอนอยากจะเอากับวา พี่ไปกินเหล้า
ยังไม่คิดจะบอกวาเลยว่าจะกลับบ้านไหม ถ้าวา
ทำแบบนั้นกับพี่บ้าง พี่จะเชื่อว่าวารักพี่ไหมค่ะ”
คำพูดของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มถึงกับสะอึก
พูดไม่ออก “พี่ขอโทษครับ พี่จะไม่ทำตัวแบบนั้นอีก
แล้วพี่ก็ไม่เคยบอกรักใคร แค่หวังเรื่องบนเตียง
แต่กับสิ่งที่พี่พูดกับวา มันออกมาจากความรู้สึก
จริงๆของพี่เลยนะ” รอยยิ้มของหญิงสาวค่อยๆ
เผยขึ้น ริมฝีปากของทั้งคู่ทาบสัมผัสจูบกันอย่าง
ดูดดื่ม ก่อนจะเริ่มบรรเลงรักสวาทกับแฟนสาว
อย่างเร่าร้อนอีกหลายต่อหลายยก
>>เช้าวันวันใหม่
หญิงสาวยังคงนอนหลับสนิทซุกอยู่ในอ้อมกอด
ของชายหนุ่ม สายตาของเขาจ้องมองใบหน้าอัน
จิ้มลิ้มของหญิงสาวบวกกับคำพูดของชายคนนั้น
และคำพูดคนในงานเลี้ยงเมื่อคืนรู้แค่ทิวาอยู่ใน
สถานะลูกเลี้ยง ระหว่างที่กายกำลังนอนคิดไม่ตก
ทิวาค่อยๆขยับตัวบิดขี้เกียจ “อื้อออ” ริมฝีปากหนา
ก้มลงจูบแก้มนุ่ม “มอร์นิ่งครับ ที่รัก” “มอร์นิ่งค่ะ”
“วันนี้เราไปเดินเล่นตลาดน้ำกันไหม” ทิวาครุ่นคิด
เหมือนรู้สึกคุ้นๆ “ไปค่ะ” เขาเลือกพาเธอไปเดิน
ตลาดน้ำที่แรกที่เคยไปด้วยกัน ทำเสื้อกอดกัน
ตัวเดียวในโลกร่วมกันอีกครั้ง ทิวาเหมือนจะเริ่ม
จำเหตุการณ์นี้ได้ เพราะมันเคยทำให้เธอหัวใจ
เต้นแรงมาแล้ว “เราเคยกอดจากด้านหลังไม่ใช่
หรอค่ะ” ทิวาเอ่ยขึ้นระหว่างกำลังเอามือจุ่มสี
“หื้มมม นี่วาจำได้แล้วหรอ” น้ำเสียงดีใจของ
ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้น” “ค่ะ ภาพมันแวฟขึ้นมา
ตอนวากอดพี่กายจากด้านหลังและหัวใจเต้นแรง
มากค่ะ” ใบหน้าหล่อคมเผยยิ้มขึ้น “ใช่ ตอนนั้น
พี่ก็หัวใจเต้นแรงมากที่วาสวมกอดพี่”
จากนั้น..
ทั้งคู่ก็สวมกอดกัน โดยหันหน้าเข้าหากัน ก่อนจะ
ค่อยๆปล่อยกอด “เราใส่เสื้อตัวนี้ไปเลยดีไหม”
“ก็ดีเหมือนกันค่ะ เสื้อกอดคู่” แล้วทั้งคู่ก็ใส่เสื้อคู่
เดินเล่นกันถึงเย็น สายเรียกเข้า..สิงหัน
“เออ มีไรวะ” กายเอ่ยรับสาย
“อ่าว! มึงถามงี้ ลืมวันเกิดของไอ้อัคหรือเปล่า”
“เหี้ยยย กูลืมจริง ทำไมดีวะ กูอยู่อัมพวาเลยอ่ะ”
“ไม่รู้ล่ะ 3 ทุ่มเจอกันร้านเดิม”
“ไม่ได้ กูพึ่งจะเคลียร์กับวา กูจะไม่ไปดื่มกับพวก
มึงแล้ว แม่งพากูไหล จนเกือบงานเข้า”
“มึงก็ชวนวามาด้วยดิวะ ไม่รู้โว้ย มึงต้องมา”
“เออๆ งั้นกูหาของขวัญก่อน” กายวางสายเสร็จ
ก็หันมาบอกแฟนสาวข้างกาย“พี่อัคนีชอบอะไรค่ะ”
“ชอบข้าวหอมมั้ง” แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะกันคิกคัก
>>ไนท์คลับ กลางกรุง
งานเลี้ยงวันเกิดของอัคนี
“ไอ้กาย น้องวา ทางนี้” กายเดินจับมือทิวาเข้ามา
หาเพื่อนๆที่โต๊ะ “แหม! เสื้อคู่ด้วยโว้ย” ภูผาเอ่ย
“สุขสันวันเกิด กูขอให้มึงมีเมียสักที ไอ้เพื่อนเวร”
กายเอ่ยอวยพรวันเกิดพร้อมยื่นของขวัญให้
“เชี้ยยย ของขวัญ ข้าวหอม 1 กก.วะ” อัคนีรับของ
ขวัญพร้อมส่ายหน้า “หึ!! สัสกาย มึงนี่มัน”
“แฮปปี้เบิร์ดเดย์ค่ะพี่อัค ขอให้พี่มีความสุขมากๆ
นะคะ อยากได้อะไรก็ไขว้คว้าเอานะคะ” พร้อมกับ
ยื่นถุงหอมแฮนด์เมดปรับอากาศในรถให้กับอัคนี
“ขอบใจมากน้องวา อยู่ใกล้ไอ้กายมากไปนะ”
ทั้งกายและทิวาหัวเราะขึ้นอย่างชอบใจ
“แต่วามีของขวัญ 2 ชิ้นนะคะ พิเศษกว่าของพี่กาย”
“หื้ม!! แล้วไหนอีกชิ้นล่ะ” ทิวาหันมองไปที่หน้า
ประตูทางเข้าร้าน หญิงสาวอีกคนเดินเข้ามาพร้อม
ถือเค้ก เดินตรงเข้ามาหาเจ้าของวันเกิด รอยยิ้ม
ของเจ้าของวันเกิดค่อยๆเผยขึ้น แล้วเพื่อนๆช่วย
กับร้องเพลงวันเกิด “ทำไมปีนี้มันดูเวอร์จังวะ”
เจ้าของวันเกิดเอ่ยขึ้นด้วยความเขินอาย
“แหม!! หน้ามึงบานขนาดนี้ เวอร์ตรงไหนมิทราบ”
“อธิฐานสิค่ะ พี่อัค เพื่อนวาถือเค้กไว้นานแล้วนะ”
อัคนีหันมามองหน้าทิวา พร้อมพยักหน้าใส่อย่าง
คาดโทษ ก่อนจะหลับตาอธิฐาน แล้วเป่าเค้ก
“ขอบใจนะ” คำขอบคุณที่ส่งมอบให้คนถือเค้ก
แล้วงานฉลองวันเกิดก็เริ่มต้นขึ้น ทุกคนดื่มเต้น
กันอย่างสนุกสนาน “หน้าบานเลยนะ ไอ้อัค”
“ไอ้สัสกาย มึงไม่ต้องมาแซวกูเลย ฝีมือมึงนี่”
“อะไร ความคิดของวานู้น กูแค่แนะแนวบอกว่ามึง
ชอบอะไร ที่เหลือฝีมือของวาวะ อยากได้ก็ไขว้คว้า
เอาเองนะ เพราะกูกับวาเอามาเสิร์ฟถึงที่แล้ว”
กายขำขึ้นในลำคอ ก่อนจะเอนตัวไปกระซิบข้างหู
ของทิวา “ทำไมข้าวหอมถึงยอมมาล่ะ”
“น่าจะมาตามหาหัวใจมั้งค่ะ ยัยหอมมันปากแข็ง
แต่วาดูออกว่ายัยหอมก็ชอบเล่นกับไฟค่ะ”
กายได้ยินคำพูดของทิวาก็หัวเราะขึ้นอย่างชอบใจ