ดวงใจมาเฟีย

ความจำเป็น

เมื่อเธอเดินเข้ามาเธอก็เจอผู้ชายหน้าตาเป็นชาวต่างชาตินั่งอยู่ที่โซฟาพร้อมเล่นโทรศัพท์ เขาเป็นผู้ชายที่น้ำถือว่าหล่อมาก เขาอยู่ในชุดที่เหมือนสูทที่ไม่มีเสื้อสูทอยู่แล้ว มีแต่เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เขาใส่และถูกพับแขนจนถึงศอก

“จะยืนมองอีกนานไหม”เจคอปที่พูดแล้วหันมามองน้ำผู้หญิงที่ทำให้เขาต้องมนต์สะกด

“ขอโทษค่ะ”น้ำพูดแล้วยกมือไหว้เจคอปแล้วก็เดินไปว่างกระเป๋าสะพายสีดำของตัวเองบนโซฟาตรงข้ามกับโซฟาที่เจคอปนั่งอยู่

“จะอาบน้ำก่อนไหม”เจคอปพูดแล้วว่างโทรศัพท์ไปที่โต๊ะตรงกลางระหว่างโซฟา

“ก็ได้ค่ะ”น้ำตอบแบบกล้าๆกลัว เจคอปที่ได้คำตอบของเธอก็ลุกเดินไปที่ประตูห้อง โดยที่น้ำเดินตามแบบที่เจคอปไม่ต้องบอกอะไร เธอสังเกตุว่าห้องนี้เป็นห้องที่ใหญ่แล้วถูกตกแต่งไว้สวยมาก

‘ปั๊ก’ด้วยความที่น้ำมั่วแต่เหม่อมองไปรอบห้องจนไม่ได้ระวัง ทำให้ชนเข้ากับแผ่นหลังของเจคอปที่อยู่ๆก็หยุดเดิน

“ขอโทษค่ะ”น้ำรีบขอโทษเจคอปเพราะกลัวว่าเขาจะไม่พอใจเธอเพราะเจ๊เหมียวบอกเธอมาว่าเจคอปเป็นคนอารมณ์ร้อน ขี้โมโห ทำให้เธอกลัวเขาไม่น้อย

“เปลี่ยนใจดีกว่า”เจคอปพูดขึ้นทำให้น้ำงงในสิ่งที่เขาพูด เพราะแทนที่เขาจะต่อว่าเธอเรื่องเมื่อครู่แต่กลับพูดอะไรออกมาก็ไม่รู้

“คะ???”น้ำถามออกไปแบบงงแต่สิ่งที่เธอได้คือความเงียบ เพียงไม่นานเจคอปก็ก้มมาจูบปากของน้ำแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทำให้น้ำตกใจในสิ่งที่เขาทำไม่น้อย แต่ก็เพียงไม่นานเธอก็เคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบของเจคอป เขาค่อยๆจูบเธอจากอ่อนโยนก็เริ่มเปลี่ยนเป็นจูบที่โหยหา เขารับรู้ได้จากการตอบสนองของน้ำว่าเธอจูบไม่เป็นแต่มันทำให้เขาพอใจไม่น้อย เพียงไม่นานเจคอปก็ถอนจูบอย่างเสียดายเพราะเขากลัวว่าเธอจะขาดอากาสซะก่อน แต่เขาก็ยังจูบซับตามคอของน้ำอยู่ไม่ห่างไปไหน

“ตอบฉันมาตามตรงห้ามโกหก”เจคอปเอยถามด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า น้ำที่เริ่มหายใจปกติแต่เริ่มรู้สึกเสียวที่ตนคอก็พยักหน้าให้เจคอปเป็นคำตอบ

“เธอเคยผ่านผู้ชายมาหรือเปล่า”เจคอปเอ่ยถามน้ำด้วยเสียงที่จริงจังแล้วถอยห่างจากร่างกายเธอที่เขาถามเพราะเขาแค่อยากรู้ว่าทำไมเขาต้องเสียเงินให้กับเธอมากขนาดนั้น น้ำที่ได้ยินคำตอบก็ก้มหน้างุ่ยเพราะเธอกลัวเขาไม่เชื่อ แต่เธอก็ส่ายหน้าเป็นคำตอบ ยังไงเธอก็ต้องบอกให้เขารู้เพื่อจะได้เป็นผลดีต่อเธอ เจ๊เหมียวบอกกับน้ำก่อนมาที่นี่แล้วว่าถ้าเจคอปถามอะไรให้ตอบตามจริง

“โอเคสาวน้อย เรามาพิสูจน์กันว่าจริงอย่างที่เธอพูดหรือเปล่า”เจคอปพูดจบก็เข้าไปจูบน้ำอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ดุดันกว่าครั้งก่อน และเพียงไม่นานร่างของเธอก็มาอยู่บนเตียงโดยมีเจคอปอยู่ด้านบนเขาทั้งจูบเธอและฝากร่องรอยไว้ที่คอของเธอ เจคอปถอดเสื้อผ้าของน้ำออก เหลือเพียงเสื้อในสีดำกับชั้นในตัวบางสีเดียวกัน เจคอปไม่รอช้าเขาเลื่อนปากจากคอระหงษ์ไล่ลงมาจนถึงเนินอกอวบที่ไม่เล็กไม่ใหญ่ ระหว่างทางเขาไม่ลืมที่จะฝากรอยตีตราไว้บนตัวเธอ เจคอปจัดการปลดเสื้อในดำของเธอออกส่งผลให้เห็นภูเขางามสองข้างเผชิญต่อหน้าเขา

“สวย สวยมาเลย”เจคอปพูดชมสิ่งที่ตนเห็นและไม่รอช้าเจคอปให้มือทั้งสองข้างยกล้อเล่นกับมันอย่างสนุกสนานและใช่ปากของตัวเองครอบงำอกทั้งสองข้างสลับไปมาเพื่อเรียกเสียงครางหวานของน้ำให้ดังขึ้น แต่เพียงไม่นานเจคอปก็เปลี่ยนตำแหน่งใหม่มาที่เนินสาวของน้ำเขาจัดการสิ่งกีดขว้างออกให้ไกล เจคอปใช้นิ้วโป้งกดลงบนติ่งเสียวของน้ำเพื่อให้เธอรู้สึกมากกว่าที่เป็นอยู่ การกระทำของเขาเพิ่มความเสียวให้เธอได้เป็นอย่างดี

“อืม”น้ำที่เสียวแทบขาดใจเธอก็สะดุ้งขึ้นเมื่อเจคอปส่งนิ้วชี้เขาไปในร่องสวาทของเธอ

“แน่นชิบ ไม่ไหวแล้วขอชิมหน่อยก็แล้วกัน”เจคอปที่โดนน้ำตอบรัดอย่างรุนแรงขนาดนี่แค่นิ้วเดียวเองนะ เจคอปก้มลงไปฉกกินน้ำหวานที่ร่องสวาทของน้ำ ทั้งๆที่เขาไม่เคยทำกลับใครมาก่อนเพราะเขาถือว่ามันสกปกแต่สำหรับเธอเขาฉีกกฎตัวเองไปหลายอย่างแล้ว เจคอปเพิ่มนิ้วกลางเข้าไปอีกนิ้ว ทำให้น้ำที่โดนลิ้นร้ายของเขายอกเล่นกับติ่งเสียวแล้วนิ้วของเจคอปที่ชักเข้าออกในร่องสวาทไม่หยุดเริ่มรู้สึกแปลกมากขึ้น

“อาส์…น้ำไม่ไหวแล้ว”น้ำพูดพร้อมกระตุกเกรงเมื่อเธอมาถึงฝั่งฝันเจคอปจัดการถอนนิ้วออกแล้วก็กลืนกินน้ำสวาทของน้ำจนหมดโดยไม่คิดรังเกียจ

“เธอเสร็จแล้วตาฉันบ้าง”เจคอปพูดขึ้นแล้วลุกขึ้นจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองอย่างรวดเร็วเพียงไม่นานมังกรร้ายที่ผงาดของเจคอปก็เป็นอิสระ ทำให้น้ำที่ไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็นของผู้ชายมาก่อนแต่ของเขามันใหญ่กว่าที่เธอเคยเห็นมาก ทำให้เธอได้แต่นอนตาแป่วเพราะเธอเลือกทางเดินของตัวเองแล้วกลับตัวก็ไม่ทันแล้ว เจคอปไม่รอช้าจับมังกรของตัวเองที่ตื่นอยู่ถูไปมาที่ร่องสวาทของน้ำสามสี่รอบแล้วก็กดมันลงไปในร่องสวาทของเธอแต่เข้าไปยังไม่ถึงครึ่งก็ต้องหยุด ร่องรักของเธอตอบรัดเขาจนขยับไม่ได้

“เอาออกไป น้ำเจ็บ เอาออกไปเถิดคุณ น้ำเจ็บ”น้ำเอ่ยทั้งน้ำตาเพราะเธอเจ็บที่ร่องสว่าทของตัวเองมากเหมือนมันจะฉีกออกเป็นเสี่ยง

“เรียกฉันว่าเจคอป แล้วอีกอย่างฉันเอามันออกไม่ได้แล้ว”เจคอปพูดแล้วก้มมาจูบปากของน้ำ พร้อมยอกเล่นกับหน้าอกของเธอเพื่อให้เธอเจ็บน้อยลง เมื่อเขาเห็นว่าเธอเริ่มครางออกมาก็กดมังกรร้ายเขาไปจนสุด

“อดทนหน่อยนะ”เจคอปจูบซับน้ำตาให้น้ำแล้วพูดปลอบใจเธอ เขาแช่ตัวอยู่อย่างนั้นไม่ขยับเพื่อให้เธอปรับตัวได้ดีก่อน

“อืมส์ คุณเจคอปน้ำเสียว”น้ำที่หายเจ็บแล้วเริ่มมีอาการแปลกๆเกิดขึ้นก็เอ่ยบอกเจคอป ทำให้เจคอปยิ้มอย่างชอบใจ เจคอปเริ่มขยับร่างกายตัวเองแบบช้าเพื่อให้น้ำปรับตัวได้ดีขึ้น เมื่อเธอปรับตัวได้แล้วเขาก็เริ่มเพิ่มแรงขยับมากขึ้นเลื่อยๆ

“อาส์แน่มาก น้ำ”เจคอปพูดแล้วออกแรงกระแทกเพิ่มขึ้นอีกตามความต้องการของตัวเองเพียงไม่นานเธอและเขาก็ถึงฝั่งฝัน และเกมส์สวาทก็ก่อตัวขึ้นอีกสองสามรอบก็สงบลง

เช้าของวันใหม่ น้ำก็ลืมตาขึ้นมาด้วยความเคยชินเพราะเธอตื่นเช้าเป็นประจำ แต่วันนี้เธอกลับปวดเมื่อยเนื้อตัวมากกว่าปกติมันคงไม่แปลกที่เธอจะเป็นแบบนี้ก็เพราะเกมสวาทจากผู้ชายที่นอนกอดเธออยู่ ที่ไม่ยอมหยุดจากการกระทำจนเธอสลบไป

“อืม”เสียงของคนที่โดนกวนเวลานอนที่ตัวเองนอนไปได้ไม่กี่ชั่วโมงก็ดังขึ้น

“คุณเจคอปค่ะ”น้ำเรียกและเขย่าแขนของเจคอปเพราะเธอพยายามเอาแขนเขาที่กอดเธอออกแต่ทำไม่สำเร็จแล้วทำให้เขากอดเธอแน่นกว่าเดิมอีก

“มันยังเช้าอยู่เลยไม่ใช่หรอ”เจคอปพูดด้วยเสียงที่งัวเงี่ยทั้งที่ไม่ลืมตา

“ใช่ค่ะ แต่น้ำต้องกลับบ้าน”คำพูดของน้ำทำให้เจคอปเกิดอาการหงุดหงิดไม่น้อย แต่เขาก็ยอมปล่อยเธอ เจคอปลุกจากเตียงนอนแล้วเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวในห้องน้ำทั้งๆที่ไม่ได้ใส่อะไรเอามาใช่ห่อตัวแล้วก็เอามาให้น้ำที่ใช่ผ้าห่มห่อตัวอยู่

“ไปอาบน้ำก่อนไป”เจคอปที่วางผ้าเช็ดตัวบนเตียงเสร็จก็เดินออกไปข้างนอกทันที ส่วนน้ำก็ใช้ผ้าเช็ดตัวห่อตัวเองเสร็จแล้วก็ลุกจากเตียงแต่แทนที่เธอจะยืนได้กลับลงไปกองที่พื้นเป็นจังหวะเดียวกับเจคอปที่ไปหยิบโทรศัพท์เพื่อสั่งงานลูกน้องเดินกลับเข้ามาพอดี

“น้ำ!!!”เจคอปเรียกเธอด้วยความเป็นห่วงแล้วรีบเข้ามาหาเธอ

“เจ็บมากไหม”น้ำส่ายหน้าเป็นคำตอบให้กับเจคอป

“เธอนี้มันจริงๆเลย”เจคอปพูดแล้วช้อนตัวน้ำขึ้นอุ้ม

“ทำอะไรคะ ปล่อยน้ำลงเถอะค่ะ”น้ำตกใจในการกระทำของเจคอปก็พูดบอกเขา

“ถ้าปล่อยให้เดินเองมีหวังได้กองกลับพื้นเป็นรอบที่สองแน่”เจคอปพูดแล้วเดินพาเธอเข้าห้องน้ำไป เขาวางเธอบนเคาเตอร์ ล้างหน้าแล้วเดินไปเปิดน้ำใส่อ่างอาบน้ำ เมื่อเปิดน้ำเสร็จก็กลับมาอุ้มเธอไปใกล้ๆอ่าง

“อาบน้ำได้แล้ว”เจคอปพูดเมื่อปล่อยเธอลงแต่เธอก็ยืนเกาะเขาไม่กระดุกกระดิก ทำให้เขารู้ว่าเธออายเขา เจคอปไม่รอช้าดึงผ้าเช็ดตัวออกจากตัวเองทำให้เห็นว่า ร่างกายเธอเป็นรอยที่เขาทำไว้หลายจุดมันทำให้เขาอดคิดไม่ว่าเขาทำเธอถึงขนาดนี้เลยหรอ ส่วนน้ำเธอก็ได้แต่ก้มหน้าไม่กล้าสบหน้ากับเจคอป

“อาบน้ำเถอะ ฉันไปรอข้างนอก”เจคอปบอกกับน้ำทำให้เธอค่อยๆขยับตัวลงอ่างอาบน้ำที่เจคอปเตรียมไว้ให้ เมื่อน้ำเธอลงไปในอ่างอาบน้ำเรียบร้อยแล้วเจคอปก็เดินออกไปจากห้องน้ำทันที

‘ก๊อกๆๆๆ’

“ขออนุญาตครับนาย”เสียงเคาะประตูดังขึ้นตามมาด้วยเสียงของเมสันลูกน้องคนสนิทของเขา

“อืม เข้ามา”เจคอปตอบเมสันออกไปขณะที่เขาเก็บเสื้อผ้าของตนเองและน้ำใส่ลงในตะกล้าเสร็จพอดี

“นี่ครับ ของที่นายต้องการ”เมสันยื่นถุงกระดาษใบขนาดกลางในมือให้กับเจ้านายตัวเอง เจคอปรับถุงกระดาษที่รับมามาแล้วก็วางมันไว้บนเตียง

“ออกไปได้แล้ว”เจคอปพูดใส่เมสันแบบไม่ใส่ใจนักเพราะตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจคือรอยเลือดบนที่นอนเพราะสิ่งที่เธอบอกเขามันคือเรื่องจริง

“ครับนาย”เมสันก้มหัวให้นายตัวเองเล็กน้อยแล้วเดินออกไปจากห้องนอนของผู้เป็นเจ้านายของตน

‘แกร็ก’เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกส่งผลให้เจคอปที่เล่นโทรศัพท์อยู่เงยหน้ามองคนที่ออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดคลุมอาบน้ำ

“เออออ…คือออ…..”น้ำอ้ำอึ้งไม่รู้ว่าจะพูดว่ายังไงเพราะเธอไม่มีชุดใส่

“นี่เสื้อผ้าเธอ แต่งตัวเสร็จก็อย่าพึ่งไปไหนรอฉันก่อน”เจคอปพูดเสร็จก็เดินเข้าห้องน้ำไป

20นาทีผ่านไป

เจคอปเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นน้ำนั่งก้มหน้ามองมือตัวเองอยู่ เธออยู่ในชุดกระโปรงสีขาวลายลูกไม้เปิดไหล่ปิดเข่า ส่วนเจคอปอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงสแล็ก

“ทำไม”เจคอปพูดออกไปด้วยความสงสัยเรื่องของผู้หญิงตรงหน้า เพราะเธอไม่เหมือนกับผู้หญิงที่ผ่านๆมาของเขา

“คะ???”น้ำถามออกไปด้วยความไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาถาม

“ทำไมถึงมาทำงานแบบนี้”เจคอปเดินเข้าไปตรงหน้าของน้ำแล้วเอ่ยถามเธอด้วยเสียงที่จริงจัง แต่คำตอบของน้ำคือความเงียบ

“ตอบ!”ด้วยความหงุดหงิดเขาเลยเผลอตะวาดใส่ร่างบางตรงหน้าทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อยด้วยความตกใจ

“คือ…คือว่าน้ำต้องการใช้เงิน”เธอตอบด้วยเสียงเบาและสั่นเคืองตอนนี้เธอรู้สึกกลัวคนตรงหน้าไม่น้อย เขาต่างจากเมื่อคืนอย่างเห็นได้ชัดมาก

“เอาเงินไปทำอะไร”เจคอปที่เห็นท่าทีของเธอก็เปลี่ยนจากเสียงที่ดูน่ากลัวเป็นเสียงที่อ่อนลง

“น้ำต้องเอาเงินไปใช้หนี้ให้พ่อไม่อย่างนั้นบ้านที่น้ำอยู่จะถูกยึด”เธอตอบตามความเป็นจริงที่เธอกำลังเผชิญอยู่

“เท่าไร”คำถามของเจคอปทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมองคนถามด้วยสายตาที่สงสัยในตัวเขา

“หมายถึงหนี้หรอคะ”

“อืม”

“2แสนค่ะ”น้ำตอบเจคอปแล้วก้มหน้าไม่สบสายตาของเขา เจคอปเดินไปทางหัวเตียงแล้วเปิดลิ้นชักของโต๊ะของหัวเตียง เขาลงมือเขียนอะไรสักอย่างบนกระดาษเช็คบนสมุดเช็ค

“เอานี่”เจคอปยืนกระดาษที่ตัวเองพึ่งเขียนเสร็จให้กับน้ำทันทีที่ตัวเองเดินมาถึงหน้าเธอ น้ำเงยหน้ามองกระดาษที่เจคอปยื่นให้ตัวเองอย่างพิจารณา

“เอาไปใช้หนี้แล้วอย่ามาทำงานแบบนี้อีก”น้ำคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนยื่นมือไปรับกระดาษแผ่นนั้น ถ้าเป็นกับคนอื่นปานนี้คงโดนเจคอปด่าไปแล้วเรื่องความลีลาแต่กลับเธอไม่ใช่

“มันมากกว่าหนี้ของน้ำนะคะ”น้ำเอ่ยทักท้วงเมื่อจำนวนเงินที่ปรากฎบนเช็คไม่ใช่จำนวน2แสนแต่เป็นเงิน5แสน

“เอาไว้ใช้ แล้วเดี๋ยวให้คนไปส่ง ฉันต้องไปทำงานก่อน”

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวน้ำกลับเอง น้ำขอบคุณมากนะที่คุณช่วยน้ำเรื่องหนี้”น้ำพูดพร้อมยกมือไหว้ขอบคุณเจคอป

“อืม”