อีกด้านหนึ่ง...
กอปกิตเดินไปตามถนนที่เป็นสะพานข้ามแม่น้ำด้วยเนื้อตัวเปรอะเปื้อนมอมแมม เนื่องจากเขาพยายามตามไปง้อขอคืนดีและขอโทษธนัลอรผู้เป็นภรรยาถึงบ้าน ไม่ว่าจะคุกเข่า อ้อนวอนและพยายามจะอธิบายอย่างไรก็ไร้ความปราณีจากภรรยาผู้ร่ำรวย อีกทั้งยังถูกภรรยาราดน้ำข้าวต้มใส่อย่างไม่ใยดี ซ้ำยังโดนไล่ตะเพิดออกจากบ้าน...ถูกเหล่าบอดี้การ์ดหิ้วออกจากบ้านอย่างน่าสมเพช
“โธ่เว้ย!! เพราะนังเด็กเวรนั่น!!!” เดินไปพลางเตะพื้นไปเพื่อระบายอารมณ์โทสะ พลางมองเนื้อตัวของตัวเองที่เปรอะเปื้อนไปด้วยข้าวต้ม ผิวเนื้อเริ่มแดงจากน้ำข้าวต้มที่กำลังร้อน...แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ทำให้ผู้เป็นภรรยาเห็นใจเขาเลยสักนิด
“กูต้องจัดการมึงให้ได้นังศรา!!” กอปกิตพูดขึ้นอย่างเครียดแค้นก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตนมีหลานเป็นถึงมาเฟียที่น่าเกรงขาม คิดแล้วก็รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทรหาหลานชายในสายเลือดทันที ถ้าจิณณ์เจษได้ยินว่าหาศราเจอแล้ว
