หรัญญ์รีบช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มทันทีก้าวฉับๆไปยังรถที่เพื่อนของเขารออยู่ เชนและเรวินทำสีหน้าตกใจไม่น้อยที่คุณผู้หญิงล้มพับไปแบบนี้
“อื้ออ...” เธอครางเสียงหวานออกมา ปรือตาเหมือนคนที่ไม่เหลือสติอยู่แล้ว
“คุณผู้หญิงเป็นอะไรวะ” เชนเอ่ยถามด้วยความตกใจ
“เปิดประตูรถให้กูก่อน” หรัญญ์เอ่ยเสียงเครียด เรวินจึงรีบวิ่งไปเปิดประตูรถให้แต่เป็นด้านหลังเหมือนเช่นเคย
“ไม่ได้...สภาพนี้นั่งข้างคนขับ ต้องคาดเบลล์ไม่งั้นกลิ้งแน่” หรัญญ์เอ่ย เชนจึงรีบไปเปิดประตูรถข้างคนขับให้ตามที่หรัญญ์สั่ง เธอถูกอุ้มไปวางบนเบาะข้างคนขับพร้อมกับคาดเบลล์เอาไว้เพื่อไม่ให้เธอขยับได้สะดวกนัก ก่อนที่หรัญญ์จะวิ่งอ้อมไปประจำตำแหน่งคนขับทันที
ทุกคนต่างพากันรีบขึ้นรถและขับกลับไปที่โรงแรมทันที หากผู้ที่พวกเขาคุ้มกันเป็นอะไรขึ้นมาพวกเขาเองก็แย่เหมือนกันจึงไม่มีใครไม่ร้อนใจแน่นอน...
อีกด้านหนึ่ง...
ธนัลอรหยุดยืนอยู่หน้าห้องรับรองของผู้ท
