Hold me tight กอดรักไว้ในหัวใจ

3.แปดเปื้อน

“อื้อ!! อื้อ!! ฮึกๆ ฮือ..” มือพยามยามปัดป้องทุกการสัมผัสของเขาทั้งที่มืออีกข้างของจิณณ์เจษยังคงปิดปากเธอเอาไว้ทำให้เธอส่งเสียงได้แค่ในลำคอ

มือหนาที่ว่างอีกข้างถกร่นชุดนอนน่ารักๆของเธอขึ้นพร้อมกับบีบเคล้นเต้าสวยที่เต่งตึงอย่างเต็มแรงอารมณ์ สายตาของจิณณ์เจษจ้องมองเรือนร่างที่ขาวผ่อง ตึงแน่นไปทุกส่วน ผิวเนียนละเอียดดูอิ่มเอิบน่าลิ้มลองสมกับเป็นสาววัยแรกแย้ม

“แม่งโคตรดีเลย” จิณณ์เจษพูดก่อนจะก้มลงดูดปลายเต้าสีชมพูอ่อนนั้นอย่างมูมมาม ศราดิ้นพล่านอย่างไม่ยอมทั้งน้ำตาที่ไหลลงมาไม่หยุด เธอไม่เคยมีเรื่องผู้ชายให้พ่อเสียใจเลยด้วยซ้ำ...เพราะเป้าหมายในการใช้ชีวิตของเธอคือจะต้องเรียนให้จบและทำงานดีๆ หาเงินมาเลี้ยงพ่อ ให้ครอบครัวสุขสบาย..

พยายามปัดป้องขัดขืนเพื่อรักษาตัวเองเอาไว้ ผลักเขาออกแล้วผลักออกเล่าเขาก็ไม่ยอมหยุดการกระทำนั้นลง เสื้อผ้าถูกเธอร่นถอดออกไปเสียหมดจนไม่เหลืออะไรปิดบังร่างกาย...

“ฮือๆ...ฮึกๆ” เสียงร้องสะอื้นไห้พลางส่ายหน้าไปมาอีกครั้ง เมื่อเขากำลังปลดกางเกงของตัวเองลง ก่อนที่ร่างหนาจะพาตัวเองคร่อมร่างของเธอเอาไว้ ซุกไซร้ไปทั่วซอกคอขาวนั้น มือก็บีบขย้ำเต้าตึงแน่นโดยสนใจเสียงร้องไห้ของเธอ

“หื้ม หอมดีจริงๆ” เขาพูดเมื่อสูดดมเนื้อกายสาวอย่างพอใจ ก่อนจะละปล่อยมือออกจากปากของเธอ ใช้ปากของเขาบดขยี้ริมฝีปากอิ่มสีชมพูนั้นปิดปากเธอแทน

แทรกตัวเข้าไปกลางระหว่างขาอย่างดื้อๆ มือก็บีบเคล้นบั้นท้ายยกขาเธอขึ้นแยกมันออก ปากยังคงบดขยี้ปิดปากของเธอเอาไว้ ได้ยินเพียงเสียงร้องไห้สะอื้นในลำคอ จับแก่นกายจ่อปากทางร่องเล็กที่ปิดสนิท ยัดเยียดแก่นกายที่ตื่นตัวเต็มที่ของเขาเข้าไปเโดยไม่สนเสียงร้องห้ามในลำคอของเธอ

“อื้อ!! อื้อ!!! ฮือๆ” ทุบตีเขาอย่างแรงเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บปวดช่วงล่างราวกับจะขาดใจ ทั้งเจ็บทั้งจุกจนเธอดิ้นไม่หยุด น้ำตาไหลจนแทบจะเป็นสายเลือด เจ็บแค่ไหนก็ร้องออกไปไม่ได้เพราะถูกปิดปากเอาไว้...ทรมานเหลือเกิน...

“อื้มมม...ครั้งแรกสินะ เจอของดีซะได้” เงยหน้าขึ้นเพราะความคับแน่นบีบรัดท่อนเอ็นของเขา

“เจ็บ!! อย่าทำฉันเลยพี่ ฉันขอร้อง ฮึก ฮืออออ ฉันขอร้องนะพี่นะ” ทั้งยกมือไหว้ทั้งร้องไห้อย่างร้องขอเมื่อเขายอมละริมฝีปากจากเธอเพราะความคับแน่นตอดรัดทำให้ยากที่จะห้ามเปิดปากเสียงครางต่ำของตน เธออ้อนวอนให้เขาเห็นใจและหยุดทำแบบนั้น แต่จิณณ์เจษกับแค่ยกยิ้มเอื้อมมือไปปาดน้ำตาใสนั้น ก่อนจะโยกสะโพกเสียเต็มแรงตามแรงอารมณ์

“กรี๊ดด...!” กรีดร้องได้เพียงเสี้ยววินาทีก็ถูกมือหนาปิดปากเอาไว้ เจษหัวเราะอย่างชอบใจก่อนจะขยับสะโพกของตัวเองเข้าออกอย่างหนักหน่วงสู้แรงตอดรัดนั้น

“ปล่อยให้โง่เหรอ? รอจังหวะมาเป็นเดือนๆ คิดว่ากูจะปล่อยมึงไปง่ายๆงั้นสิ?” ว่าแล้วก็ขยับเข้าออกสาวสะโพกถี่รัว น้ำใสไหลเยิ้มปะปนกับหยดเลือด

“ร่านเหมือนกันนี่หว่า ตอดกูแน่นขนาดนี้จะขัดขืนไปทำไม ซี้ดดดด..แม่งเอ้ย แน่นดีฉิบหาย”

หยัดตัวขึ้นมาเงยหน้าขึ้นจับเอวเล็กเอาไว้ก่อนจะตั้งท่าสาวสะโพกกระแทกรัวๆ มือสองข้างจับขาของเธออ้าออกให้เขากระแทกได้ถนัดๆ

“อ๊า..” ความเจ็บตอนแรกค่อยๆเปลี่ยนเป็นความเสียวกระสันเมื่อเขาเร่งสะโพกที่กระแทกเข้าออก แม้ไม่ยอมรับแต่ร่างกายมันก็ต้องเป็นไปตามสิ่งปลุกเร้า

เธอเผลอหลุดเสียงครางหวานออกมาก่อนจะรีบเม้มปากแน่น จิณณ์เจษเห็นอย่างนั้นก็ยกยิ้มอย่างพอใจ เล่นรักน้องสาวนอกสายเลือดอย่างดุเดือดตามแรงอารมณ์ของวัยรุ่นที่มักมากไม่รู้จักพอ...

เช้าที่เคยสดใสของเธอไม่สดใสอีกต่อไป ศราหยัดตัวเองลุกขึ้นมาด้วยสภาพที่เปลือยเปล่าอย่างอิดโรย ร่องรอยแห่งตราบาปเด่นชัดอยู่บนที่นอนของเธอ กลิ่นคาวคละคลุ้งจนทำให้เธอแทบจะเป็นบ้า น้ำตาไหลลงมาเป็นสาย เธอขดตัวนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นด้วยใจที่บอบช้ำ ส่วนคนกระทำมันออกไปตั้งแต่ก่อนฟ้าจะสว่าง

“หนูขอโทษนะพ่อ ฮือออ” สะอื้นไห้แทบขาดใจ

เธอยังคงโทษตัวเองและเกลียดตัวเองที่เผลอรู้สึกไปตามเขาแบบนั้น คิดแล้วก็ขยะแขยงตัวจนเอามือถูทุกส่วนที่ถูกเจษสัมผัส แต่ถูออกจนแดงจนถลอกยังไงก็ไม่อาจลบมันออกไปได้...

เธอพยายามตั้งสติและใช้ชีวิตให้ปกติ เพียงแค่ไม่เข้าใกล้จิณณ์เจษเลย แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นในเมื่อเจษมักจะแอบเข้าห้องของเธอมาทุกคืน และเขาไม่เคยป้องกันเลยสักครั้ง มีแต่เธอที่ต้องไปหายาคุมมากินเอง ทุกวันคืนเหมือนฝันร้าย...เธอคิดว่ามันคงไม่มีอะไรร้ายไปกว่านี้แล้ว

เธออดทนจนสุดท้ายตัวเองก็เรียนจบ คนในบ้านยิ้มแย้มด้วยความยินดีกับการที่เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยตามที่พ่อหวังเอาไว้ได้ แถมยังยกความดีความชอบให้จิณณ์เจษเพราะคิดว่าเขามาติวให้ทุกคืนยันดึกดื่น ผู้เป็นพ่อก็ไม่รู้อะไรเลย...จนวันหนึ่งเธอทนไม่ไหวจริงๆ เลือกที่จะบอกคนที่เธอไว้ใจที่สุดในชีวิต แต่สิ่งที่ได้กลับมานั้น...ทำให้ใจเธอพังลงไปอีกครั้ง

“แกอย่ามาพูดบ้าๆ ! เที่ยวใส่ร้ายคนอื่นเรียกร้องความสนใจทำไม?!” เสียงของผู้เป็นพ่อตวาดเธอ คนที่เธอคิดว่าจะเชื่อในตัวเธอมากที่สุด แต่มันกลับไม่เป็นอย่างนั้น

“หนูพูดจริงนะพ่อ...”

“พอเลย! พ่อไม่อยากฟังเรื่องไร้สาระที่ศราแต่งขึ้นหรอกนะ พ่อไม่ใส่ใจแกตรงไหน? พ่อรักพี่เขามากกว่าแกเหรอ? ถึงได้ใส่ร้ายพี่เขาว่าพี่เขาทำแบบนั้น?”

“พ่อคะ...”

“ถ้ายังพูดแบบนี้อยู่อีก ไม่ต้องมาเรียกพ่อว่าพ่อ! อย่าทำให้ครอบครัวเรามีปัญหา! มันสงบสุขดีอยู่แล้วแกจะสร้างปัญหาสร้างเรื่องขึ้นมาทำไม!”

นั่นคือคำตอบรับของผู้ที่เลี้ยงเธอมาจนโต จนตอนนี้เธอเข้ามหาวิทยาลัยปีหนึ่งและในทุกคืนเธอต้องเจอกับเรื่องบ้าๆนั่น โดยที่ไม่มีใครรู้ใครสนใจเลยแม้แต่พ่อของเธอเองก็ยังมองว่าเธอโกหก เชื่อใจลูกชายนอกสายเลือดมากกว่าเธอที่เป็นลูกสาวแท้ๆเสียอีก เพราะกลัวว่าจะมีปัญหากับกานดาเมียใหม่ของตน

เมื่อผู้เป็นพ่อเดินจากไป เธอก็กลับเข้าห้องด้วยท่าทางที่เศร้าเสียใจ ลูกสาวในสายเลือดถูกพ่อตัวเองเกลียดและมองไม่ดีไปเสียแล้ว เธอเดินเข้าห้องนอนของตัวเองมาอย่างร่างไร้วิญญาณ เพียงแค่ปิดประตูห้องก็ต้องตกใจเมื่อเห็นจิณณ์เจษอยู่ในห้องของเธออยู่ก่อนแล้ว

จิณณ์เจษเดินเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าโกรธจัด ก่อนจะคว้าบีบปลายคางของเธอด้วยอารมณ์โกรธ ศราก็ทำได้เพียงร้องไห้เหมือนเดิม เหมือนทุกคืนที่เธอเจอเขา

“เสนอหน้าไปฟ้องพ่อมึงเหรอ?! ดี! กูจะทำให้มึงจำว่าไม่อันไหนควรพูด อันไหนควรหุบปาก!”

จิณณ์เจษพูดพร้อมกับถอดเข็มขัดตัวเองออกมา เขาใช้มันรัดคอของเธอเอาไว้จนแน่นหายใจแทบไม่ออก ก่อนจะปลดกางเกงของเขาลงแล้วกดตัวเธอในลงนั่งกับพื้นห้อง จับแก่นกายของตัวเองยัดเยียดเข้าไปในโพรงปากเล็กของเธอ

“กินเข้าไป!” ศราพยายามจะถอยหนีออกจากท่อนเอ็นนั้น แต่เขาก็ดึงเข็มขัดที่รัดคอเธอเอาไว้ดึงเข้าหาตัวทำให้เธอถอยหนีไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเธอคงขาดอากาศหายใจตายแน่

“อื้ม! แค่กๆ!” แม้ว่าจะไอเหมือนจะอาเจียนแค่ไหนเขาก็ยังจับศีรษะของเธอกดเข้าออกจนลึกจนแทบหายใจไม่ออกน้ำตาไหลพรากอาบสองแก้มสีหน้าทรมาน เธอเองก็ต้องเอาตัวรอดเหมือนกัน...จึงกัดท่อนเอ็นของเขาที่กำลังแข็งเต็มที่ กัดมันเสียเต็มแรง

“โอ้ย! มึง!”

เพี๊ยะ!!!

มือหนาวาดขึ้นฟาดลงแก้มเนียนใสของศราเต็มแรงจนหน้าหัน ด้วยแรงของผู้ชายทำให้รู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในปาก จิณณ์เจษมองเธอด้วยความโกรธก่อนจะกำกระชากผมของเธอเต็มกำมือ

“มึงได้เจอดีกับกูแน่! กูเตือนมึงแล้วใช่ไหมว่าบำเรอกูดีๆ อย่าสะเออะไปบอกใคร! มึงมานี่เลย!” พูดพร้อมกระชากลากผมเธอให้คลานตามเขาไปยังเตียง และมันก็จบเหมือนเดิม...เพิ่มความรุนแรงมากขึ้นก็เท่านั้น ทั้งตบทั้งตี...ทั้งกระแทกจนเธอรู้สึกปวดไปหมด ปวดท้องช่วงล่างราวกับว่ามันกำลังจะหลุดออกมา...