9

2044 Words
Sydd POV Chloe is not in a good condition dahil sa pinainom ni Fancy. As a friend or as my co-owner, responsibilidad ko siya kaya ko siya inasikaso. But it doesn't mean na mas kinakampihan ko siya. Namis-interpret yata ng soon to be my wife. Si Fancy talaga. I hate myself after seeing her sad and irritated face. I wanna punch myself. "Check for Chloe. Let her calm down. Aalis lang ako." Sabi ko sa isa kong crew saka mabilis na tumakbo palabas upang habulin si Fancy. But damn it, she's gone. Dahil sa pagka-taranta sa nangyari, hindi ko tuloy agad nasundan ang soon to be my wife. Hindi ko naman pwedeng basta iwan ang cafe ko na hindi ibinibilin sa crew ko. Unstable pa ang lagay ni Chloe. Alam kong epekto iyon ng trippings ni Fancy. Hindi talaga siya mapipigilan na gumanti kay Chloe. Mabilis akong sumakay ng kotse ko. I hope she's not crying. Baka masuntok ko talaga ang sarili ko. Basta ang nasisiguro ko, galit sa akin 'yun o naiinis pero kahit gano'n, gagawa akong paraan para mapagaan ang loob niya at mapaliwanag sa kaniya na wala akong kinakampihan. I dialled her number. Nag-ring pero hindi sinasagot. Putek. Binilisan ko ang pagpapatakbo ng kotse ko. I want to know if she's fine. Mali ang ginawa niya kay Chloe but I understand her. Nagawa niya lang iyon dahil sa ginawang pagtataray sa kaniya ni Chloe. Aware naman ako do'n dahil nawi-witness ko naman ang pag-aaway nila. May pagkamataray talaga si Chloe, itapat mo pa sa sobrang taray at hindi nagpapatalo na wifey ko. Fancy is not the kind of girl na hahayaan lamang niyang ginagano'n siya. Of course, palaban siya. Kahit medyo mali ang gagawin niya, gagawin niya para lang mapakita sa kaaway niya na hindi dapat siya bina-basta-basta. Siya kaya ang pinaka-cool na babaeng nakilala ko. At pinaka....mamahal ko. Kakausapin ko pa siya mamaya--si Chloe. Hinayaan ko no'ng una pero hindi na tama ang pinapakita niyang ugali kay Fancy. Damn it. Walang pwedeng magtaray o mambully kay Fancy. Ako lang--with love. Tinigilan ko na ang pagda-dial kay Fancy. Pupuntahan ko nalang siya. - Fancy POV After I make parada my kotse sa garage, I make baba na and walked towards the main door. "Hi mam fancy! Ang ganda niyo po talaga." I looked at her. My personal maid. Siya ang naglilinis lagi ng kwarto ko and siya 'yung lagi kong inuutusan. She's so masipag. "I know that already. Don't make it paalala to me." I said. Kasi naman, I'm so sanay na with that line. They always make sabi na I'm maganda. So GRRR! It's mahirap talagang maging pretty everyday and every hour and every second. "Ikaw na dalaginding, saan ka nagmula? Nakipagsapalaran ka na naman ba sa labas? O nakipagikta sa iyong ini-irog?" Nagpokerface ako. My ilong is dumudugo na talaga because of Patrick's hilarious language. I don't know what's happening to him but I'm sure, it's maybe because of mandy-monyita. "Stop it, Patrick. I'm not in the good mood." I said and make lampas to him. I'm naiinis because of Sydd. Arghhhh! "Ang mga kabataan talaga sa panahon ngayon, wala ng paggalang sa mas nakatatanda sa kanila. Ako naman ay talagang nalulungkot sa katotohanang ito." I rolled my eyes when I heard Patrick. Ugh, his language is really masakit sa brain cells. They gonna die! Hindi ko na pinansin si Patrick. I make akyat na sa room ko. I locked the door after entering my room and make dive na sa bed ko. I sighed as I remember what happen sa Dev's Cafe. I'm really naiinis to him. He make kampi lang naman that boobie girl. She deserves it! She pushed my button. She makes me kalaban. And I'm not the kind of girl na papayag na ganunin lang. Buti sana if she's more maganda to me. But no! Boobs niya lang ang panlaban niya. Ewww. But on the the other side, my puso is parang nag-react. I'm nasasaktan. I'm parang nadisappoint because of Sydd. Hindi niya ako sinundan even if I walked out. He chose that boobie girl ba instead of me? What's special about her?? GRRR! I want to sunod her boobs. I want to tusok that using a barbecue stick. My attention caught by the knocking of my door's room. Who's that ba? Baka si Patrick lang. I don't want to hear his deep tagalog. My brain cells are kawawa na talaga. Hindi ko nalang pinansin. I continued making isip what happened kanina. I'm sooooo not in the good mood talaga. There's a knock na naman. Who's that ba kasi? I'm padabog na tumayo and opened my door. "Why ba? I am so busy and not in the good mood so please leave me alone! I don't want to talk to anyone or I don't want to see---" "Wifey." I'm napalunok bigla after ko matigilan sa pagsasalita because I realized that it was Sydd, who's in my front right now. I calm myself. Why is that my puso is nag-du-dugdug na naman ba. It's not healthy na. I need to consult to doctor na about my puso. "Why are you here?" Is it mean, he make sunod to me? No. I saw it kanina, hindi niya ako hinabol kahit I'm nag-walk out. He held my hand. I make it hila but it's mahigpit. "Sorry, wifey. Let's talk please. Galit ka ba sa akin?" I cleared my lalamunan. I don't know why I'm biglang kumalma when actually I'm super inis kanina lang. "I want to be alone." I simple answered. "Please?" He pleaded. "Let's talk. Alam kong galit ka sa akin. I know my fault pero hindi ibig sabihin no'n, si Chloe na ang kinakampihan ko. I understand you. I always understand you, wifey." I make taas my kilay. "You understand me? Huh? But you choose her! You shouted at me as if I'm super sama ng ugali! You embarass me!" "Wifey.." "Leave." I don't want him to leave becauce I could see sincerity on his eyes but I'm naiinis pa rin ng kaunti. "No. Hindi ako aalis hangga't hindi tayo okay. Ayokong palipasin ang ilang minuto o oras na magkagalit tayo. I'm sorry. Sorry for shouting. Nabigla lang ako sa nangyari. That was a public place. That was my cafe, and I'm still thinking about the image of my cafe. As a friend and co-owner of Chloe, of course, magiging concern ako sa kaniya pero hanggang doon lang iyon. That's it. Naiintindihan ko kung bakit mo nagawa 'yon. And I'm planning to talk to Chloe about her attitude towards you. What you did is wrong, yes. But what she did is wrong too. I know you just showed your revenge. I know you. I know you, my little demonyita." I'm napalunok. Why is it nakakakilig ba? Why is it...arghh! It's so nakaka-irita! I'm galit, e! But why I can't kapa na ng galit here in my dibdib? "You're bumitaw nga." I said as I succesfully hila my kamay to him. "Wifey, sorry na kasi. Huwag ka ng magalit. Anong gusto mong gawin ko?" He pouted his lip. Hm, anong gusto kong gawin niya? What's maganda ba? "Kiss me." My eyes are nanlaki and make tanggal my tingin sa naka-pout niyang lips. "No! I mean, buy me, ah, buy me a lot of chocolates! And talk to that boobie girl. I hate her so much that I want to make her boobs a punching bag." He laughed. "Kiss?" He smirks. "What? You heard it wrong!" Bakit kasi nasabi ko 'yon! Kainis. It's his lip's kasalanan. It seems like nang-aakit. "I heard it right. You want a kiss, huh? Wifey nagpanggap kalang yata na galit ka para makahingi ng halik. You know, I could gladly give it to you." I glared at him. "I said you're bingi lang! Ewww! I wanna putol your tainga. So bingi talaga. Hindi ko 'yun sinabi!" He's nagkibit-balikat. "Oo na. Lot of chocolates lang ba? Ayaw mo ng lot of kisses and hugs?" I want! Whhuuuttt? No. "No!" I almost shout. "You're shaking, wifey." He grins. "Pero basta, kapag gusto mo ng kiss, just tell me. Always free. Gusto mo, buy one, take one pa." Umingos ako. "Don't talk to me na nga! You're always feeler. And I'm still galit to you. Tsuu!" "Tch. I'm not a dog. Huwag mo ako i-tsuu. Galit ka pa talaga?" I nodded. "As long as nakikita ko ang boobie girl na 'yun, I will never , as in never na akong pupunta sa cafe mo! I'm her number one hater." He laughed again. "She hates you, too. Kaya hindi kayo nagkakasundo. But don't worry, I'll talk to her. I know she's been rude to you and that was totally wrong. Pero wifey, sana hindi na rin maulit 'yung kanina. Alam kong the best ang magic bottles mo pero kung gagawan mo ng trippings si Chloe, 'wag sa cafe. Okay?" Napangiti ako. Sydd is tolerating my trippings. And it's halata naman na I'm his kinakampihan. "Whatever. Alis na." "Kiss ko muna." "Kiss o kick?" I asked. He showed me his pokerfaced. "Seriously, wifey? Tch. Ang hard mo talaga. Pero hindi nga, galit ka pa din talaga?" "Stop asking me na kasi. Alis na!" "Sorry ulit, wifey. Tandaan mo, kahit magalit ka sa akin, ikaw pa din ang number one ko at only one ko. Ikaw lang. I love you." Dug, dug.. "Aaaahhhhhh!" I'm napatili at sinara ng mabilis ang door ko. What's that ba! Sydd is making me pa-kilig. It's not normal na. My puso is hyperventilating. It's pumping too much. What the hell is happening to me? My God! I don't know na. I'm so naguguluhan! - Blake POV Dahil walang trabaho ngayon at hindi ko kailangang pumunta sa company, nag-decide ako na mag-movie marathon kami ni Hazel. "Nakakainis ka." Hazel said while we're busy watching. "Why?" I asked. "Hindi ba sabi ko sa'yo, happiness mo naman? Sinabi ko naman sa iyo na 'wag mo na ako alalahanin, e. Mahal mo si Fancy. Alam ko 'yun. Saksi ako do'n. Hindi mo kailangang pahirapan ang sarili mo." I sighed. Ipinipilit niya lagi na may pag-asa pa rin kami ni Jewel. But no, I don't think it's the right time to meddle with her life. She's happy now. "You're important to me, Hazel. You've been there since day one. Ikaw ang nag-alaga sa akin. Hindi mo ako iniwan. Through thick and thin, you're there. How can you say that? How can you push me to other when I'm contented with this. With you." She started sobbing. "Alam ko 'yun, Blake. I'm very aware of that. At aware ka din na mahal kita. Ikaw ang lalaking minahal ko ng sobra. Hindi kita iniwan dahil gusto kong alagaan ka. Pero hindi dahil narito lang ako para sa iyo ay kailangan, nariyan ka din para sa akin. Dati, oo. Pinapangarap ko na ikaw ang mapangasawa ko kasi gusto at mahal talaga kita. Pero hindi naman ako gano'n ka-selfish. That's your life. May choice ka." Yes, I love Jewel. But Hazel is important to me. I don't want to be unfair to her. "I want to ask you one question, Hazel. Ano ang bagay na makakapagpasaya sa iyo?" I looked at her. She stared at me for a second. "Ang makakapagpasaya sa akin ay 'yung..." Tears flow from her eyes. "..makita kang masaya kasama ang taong mahal mo." Hindi ko inaasahan ang sagot niya. Itinutulak pa din niya ako kay Jewel. She's very nice and she's a great woman. I just sighed and hugged her. "I'll stay with you. I am choosing you, Hazel. You'll stay as my wife." I whispered. Kumalas agad siya sa pagkakayakap sa akin. Tinitigan niya ako sa mga mata. "Blake..we are not married. I am not your wife. And I don't want to be you wife just because I'm important to you o dahil may utang na loob ka sa akin." She tried to smile kahit may luhang tumutulo sa mga mata niya. "Hazel.." "Don't worry. I got your back." She smiled at me. "Focus na tayo sa movie!" Hindi na ako nag-react at nagsalita but from this moment, bigla akong naguluhan sa desisyong dapat kong gawin. Ano ba ang dapat? At ano ba ang hindi dapat? Damn.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD