Luscious Man Series 3: Danrev Blade Montillo (R18+)

KABANATA 13

KABANATA 13

I don’t know why but after I closed my eyes and felt his embrace on me, I fell asleep. It felt comfortable in his arms. It felt so warm. I felt so safe being in his arms. I never felt this way before… with my past relationships. Blade is really different. In all aspects. That’s I am falling hard. So hard that it could break me if he can never reciprocate it in time.

He likes me, yes. But he never said he’s feeling more than that. Would it stay that way until he’s tired of me? I am overthinking but I think… I should trust him… I should trust this relationship’s process. That maybe he’ll fall for me in time.

Nagising ako kinaumagahan nang may marinig na nagsasalita. I can feel Blade’s chest vibrating as he speak.

“Mom, I told you I’m not in my condo right now…” his bedroom voice filled my ear. He’s talking to his mom at this hour.

Baka nalaman ng mommy niya na hindi siya umuwi sa condo niya kagabi? That’s why she’s checking on him right now. But at this hour?

Hindi ako gumalaw at nagmulat ng mga mata pero hindi na rin naman ako makabalik agad sa pagtulog. Hindi pa maliwanag, so baka madaling araw pa lang. Is it 5am or 4am?

“No, I’m not!” pigil niyang sigaw habang nararamdaman ko ang paghigpit ng yakap niya sa balikat ko. “I’m not in the hotel with some random girls, mom. I’m not like that.” He groaned frustratedly. “I’m in my girlfriend’s condo, mom. And we did not do anything but sleep here in peace.” He whispered. “She’s sleeping beside me,” then I felt his lips on my forehead. “Yes, mom. I’m sure you’ll like her. Yeah… Mom, she’s a bit busy right now, I don’t want to pressure her. She has… too much in her plate. I’ll tell her… yeah, I will inform her that you want to meet her.” I stilled at his last sentence.

His mom… wants to meet me?!

Medyo mahaba pa ang napag-usapan nila at hinila ulit ako ng antok kaya hindi ko na narinig pa ang mga sinasabi ni Blade.

Nagising muli ako sa malambot na bagay na dumadampi sa aking labi, pisngi, panga, at noo. Dahan-dahan ay nagmulat ako ng mga mata at agad na bumungad sa akin ang maamo at guwapong mukha ni Blade. I instantly smiled at him. I hugged him and nuzzled his neck. I want to sleep more!

“Good morning,” he greeted.

Mas lalo kong binaon ang mukha sa kaniyang leeg at inamoy-amoy pa ito. Damn! I can’t get enough of his manly scent.

“Baby, it’s already seven in the morning. You need to wake up and prepare…” natatawang sambit ni Blade na mas lalo kong ikinahigpit ng yakap sa kaniya.

“Five more minutes, please…” I whispered hoarsely.

Pinagbigyan niya ako. At nang lumagpas na sa limang minuto ay pinilit na niya akong bumangon. Ah! Parang mas gusto ko na lang na hindi ko siya katabi para nagigising ako nang maaga. Kaysa sa ganito na mas pipiliin ko na lang na matulog maghapon kasama siya!

Nakatulala ako nang umupo sa hapag. Siya na ang handa ng agahan namin. Dinala muli ng butler niya ang uniform niya papunta rito. Ang guwapo niya lalo sa uniform niyang pang-crim. Kulay navy blue iyon na medyo hapit sa kaniya na mas lalong nagdepina sa ganda ng hubog ng katawan niya.

Inilapag niya ang pinggan sa harap ko. It already has a french toast, a sunny side up egg, a bacon, and a hotdog. Heavy eater siya kaya nagluto rin siya ng fried rice, may tocino rin siyang niluto pero mukhang hindi ko na kakainin ‘yon dahil sa nakalagay sa plato ko ay mabubusog na ako. He even made a coffee for me.

“Thank you,” I said in a small voice, still sleepy.

“Always, my baby.” Parang nabuhay ang puso ko dahil sa narinig sa kaniya. Napanguso ako at nagsimula nang kumain nang tahimik.

Hanggang sa matapos kami at maglagay ako ng konting makeup ay tahimik ako at inaantok pa. I f*****g want to sleep again beside Blade! Bakit kasi may pasok kinabukasan nang maisip niyang tumabi matulog sa akin.

He drove his car to my school. I closed my eyes as he drive our way there. Nang maramdaman kong tumigil ang sasakyan dahil sa traffic ay nagmulat ako ng mata. Only to see Blade’s face near mine. He’s looking at me closely.

“W-What?” I asked breathily.

“You’re silent…” he frowned at me.

Ngumuso ako, “I just… still want to sleep beside you. Kaso may pasok pa tayo kay…” I shrugged it off.

He sighed and chuckled lightly. He kissed my lips.

“We’ll sleep together again on Friday, Saturday, and Sunday. Is that okay with you?” tumingin ako sa mga mata niya. It held promises. So I nodded at him and smiled.

Hanggang sa makarating kami sa school ay may ngiti sa labi ko at hindi na makapaghintay ng Friday. It’s already Wednesday, though. Masaya akong nagpaalam sa kaniya at pumasok na sa school.

It’s just a usual school days and after that I felt tired already. My days went by. Friday came and I got a phone call from my mom.

“Hello, mom…” I greeted in a low voice.

“We’re heading to your condo this afternoon. Make sure to clean the guestroom for us. It’s just me and your dad.” Natulos ako sa kinatatayuan at hindi agad nakapagsalita hanggang sa nagpaalam na si mommy dahil nasa airport na raw sila.

Agad kong tinawagan si Yaya para ihanda ang tutulugan nina Mommy at Daddy na kuwarto at para na rin kunin ang gamit na naiwan ni Blade sa guestroom.

“Pakilagay na lang po sa kuwarto ko. Sa closet po. Hindi naman na po ‘yan makikita ni mommy. Just… make sure po na walang maiiwan na gamit si Blade sa guestroom. H-Hindi pa po alam ni Mommy ang tungkol kay Blade…”

“Makakaasa ka, Vea. Ako na ang bahala.”

“Maraming salamat po.”

It’s already Friday… may usapan kami ni Blade na sa condo ko siya matutulog. Paano na ‘to?

Hanggang sa matapos ang huli kong klase ay iyon ang nasa isip ko. May biglaang practice si Blade ng basketball kaya hindi niya ako masusundo ngayon. I’ll call him later. Or text.

From: Blade

We’re already practicing. What are you doing? Tapos na ba klase mo?

From: Blade

Text me if you’re home. Didiretso na lang ako sa condo mo pagkatapos ng practice.

Napanguso ako sa huli niyang mensahe at nagtipa ng reply sa kaniya.

To: Blade

My parents are going to sleep in my condo. Hindi pa nila alam ang tungkol sa ‘yo. I’m sorry.

Ilang minuto akong natulala habang nasa kiosk, hinihintay ang reply niya sa message ko. Maya-maya pa ay nakatanggap na ako ng reply niya.

From: Blade

It’s fine. Ilang araw ba sila sa condo mo?

To: Blade

Aren’t you supposed to be busy because you’re practicing?

To: Blade

I’m not sure, but maybe just this weekends lang since they have an important meeting here.

Meeting… I remember what my mom told me about meeting the Villegas.

From: Blade

It’s our break.

From: Blade

I see. Well, sa susunod na lang siguro?

I smiled sadly.

“I want to hug him right now…” I whispered.

“E, ‘di yakapin mo na.”

Napatalon ako sa kinauupuan nang marinig ang nagsalita. Agad akong lumingon at napahawak sa dibdib dahil sa gulat. I glared at him.

“You f*****g startled the s**t out of me, Ajax!” sigaw ko sa kaniya na ikinatawa lang niya.

Umupo siya sa kaharap kong upuan nakangisi pa rin. Ako naman ay masama pa rin ang tingin sa kaniya.

“You seem so sad, kaya lumapit ako. Hindi ko alam na magugulatin ka pala, Ms. Model.” I rolled my eyes on him.

“Bakit ka ba narito?”

“Vacant time. Boring sa library kaya dumiretso ako rito. Ikaw, bakit hindi ka pa umuuwi?” he suddenly asked. “Nasaan ang boyfriend mo? Hindi ka pa sinusundo?”

Umiling ako, “he has a practice right now. Nagpapahinga lang ako. Ayaw ko munang umuwi dahil… pupunta sa condo ko ang mga magulang ko.”

Tumango siya, “I see. That’s why you’re still here.”

“Bakit mag-isa ka lang dito?” tanong ko para maiba ang usapan.

“Nasa library ang mga kaibigan ko. They’re busy reading about Rizal’s life. I’m already done reading, kaya lumabas na lang ako.” Tumango ako sa sinabi niya. “I have two hours vacant, baka gusto mong magpahatid sa tower?” he asked genuinely.

But I have to reject it. Ayaw kong abalahin siya. “No need. Pupunta rin akong airport,” kahit hindi totoo. “Pupunta rito ang parents ko.”

Nakitaan ko ng pagseseryoso ang mga mata niya habang tumatango nang marinig ang sinabi ko.

“Bakit sila narito? Aren’t they busy in Cebu? Lalo na ang daddy mo?”

Umiling ako, “they have an important business here to attend to. Kaya pupunta sila sa condo ko. Malayo ang bahay namin dahil nasa Nueva Ecija pa ‘yon, mas malapit ang condo ko kaya roon sila tutuloy.”

Hindi rin nagtagal ay nagpaalam na akong uuwi na. I texted Blade that I am going home already. Sumakay ako sa taxi at nagpahatid sa condo tower ko.

Habang nasa biyahe ay halos wala akong gana. Sobrang lungkot ng mukha ko dahil alam ko kung ano ang ipinunta nila rito. Kasama ako sa meeting nila bukas. And I think, I know why.

Hindi na ulit nag-reply si Blade, siguro ay nasa practice pa siya at hindi pa nakikita ang message ko.

Nang makarating sa condo tower ko ay malakas akong napabuntong hininga bago pumasok sa loob. Until I reached my unit, I feel like a zombie walking towards my unit.

Nang buksan ko ang pinto ay agad kong narinig ang boses ni Daddy na mukhang nanenermon. Kumunot ang noo ko at dahan-dahang pumasok sa loob.

“Ayusin n’yo ang trabaho n’yo, dahil kapag pumalpak kayo at nahuli kayo… mananagot kayo sa akin. Hindi ako nagbibiro, Antonio.” May banta sa boses ni Daddy. Iba sa mga tonong naririnig ko tuwing nag-uutos siya sa mga opisyal o staff sa opisina niya. Ngayon, halata mo ang galit at kung ano pa mang tono roon na hindi ko mawari. “Putangina, Antonio, sinasabi ko sa ‘yo. Kapag pumalpak kayo sa trabaho n’yo, wala na kayong bukas na dadatnan.” Hindi ko agad nakuha ‘yon, pero nang mapagtanto ‘yon ay agad akong nakaramdam ng panlalamig sa katawan.

What does that mean? Ano ba ang utos niya sa lalaking kausap at parang… nakapa-big deal nito sa kaniya? Sabagay, Gobernador siya, kapag pumalpak siya… masisisira ang imahe niya. Na pinakaiingatan niya simula pa noon.

“Vea, nandito ka na pala,” ani Yaya habang naglalakad palapit sa akin.

Naningkit ang mga mata ko. Paniguradong naririnig niya ang mga sinasabi ni Daddy simula pa kanina. Did she heard everything? And she’s just pretending not to care? Alam kong kasama iyon sa trabaho nila, na hindi sila mangingialam o makikisali sa mga usapan ng mga amo nila.

“Kakarating ko lang,” sambit ko.

Huminahon ang boses ni Daddy at pabulong na lang itong nagsasalita. Siguro dahil nalaman niyang narito na ako kaya huminahon siya.

“Kakausapin kita mamaya. Siguraduhin mong may maganda kang ibabalita sa akin,” ani daddy sa isang matigas na boses bago bumaling sa gawi ko. “Nariyan ka na pala, hija. Your mom’s inside the guestroom. She’s resting. Bukas ng gabi ang meeting na dadaluhan natin. It’s a semi-formal dinner between us and the Villegas family. I have meeting to attend to later tonight with your mom.” Tumango ako sa sinabi niya.

“I’m… going somewhere later tonight, too. Dad. B-Baka po… bukas na ang uwi ko. Ng… umaga. Is that… okay with you?” kinakabahan kong pagpapaalam.

Kumunot ang noo niya sa akin.

“Saan ka naman pupunta?” he asked, weighing my expression to see if I will lie to him.

“May gagawin akong article sa bahay ng kaklase ko at kamiyembro ko sa club. We will have an event next week so we’re preparing for it.” His eyes narrowed at me. The slowly, he nodded his head on me.

“Alright. But… I’m going to use your car tonight.”

“It’s okay, Dad. Sa Taguig lang naman ang punta ko. I can grab a taxi.”

Tumango siya, “alright. You go to your room and rest. Mamayang alas siyete pa ang alis namin ng mommy mo.”

Ngumiti ako ng maliit at dumiretso na sa kuwarto nang tahimik. Nagpahinga ako roon at nagbasa ng kaunti tungkol sa subjects namin. Tumunog ang cellphone ko at nakitang may mensahe roon galing kay Blade. It’s already 6pm.

From: Blade

We’re done practicing. I’m going home to my condo now. How are you?

I sighed and replied in subtle way. May iniisip akong kailangang gawin mamaya pagkaalis nina Daddy. I already know the address, kaya hindi na ako mahihirapan.

Nanatili ako sa kuwarto ng ilang minuto hanggang sa kinatok ako ni Mommy sa kuwarto, nagpaalam silang aalis na. I kissed their cheeks and bid goodbye. When they left I hurriedly went back to my room to change my clothes. Nagsuot lang ako ng simpleng loose black printed shirt and a black leggings, partnered with white sneakers.

Nagsuot din ako ng hoodie dahil medyo malamig ngayong gabi. Kinuha ko ang wallet at cellphone bago lumabas ng unit. Nang makalabas ng tower ay pumara agad ako ng taxi.

I relaxed a bit inside the taxi. Hindi ko muna tinext si Blade na pupunta ako sa condo niya. Nang malapit na ako at tanaw na ang condo tower niya ay saka ko pa lamang siya tinext na pupunta na naroon na ako.

From: Blade

What? Alright, I’ll go to the lobby. Hindi ka paaakyatin kapag hindi ako bumaba.

Nang mabasa ko ‘yon ay siyang pagbaba ko ng taxi. Tiningala ko ang napakatayog at napakagandang building na iyon. Umihip ang malamig na hangin, mabuti na lamang at nagsuot ako ng jacket. I was still outside the tower. And after a minute, I saw Blade hurriedly walking towards the entrance. When he saw me he looked relieved. I smiled at him.

Nang makalapit siya sa akin ay agad niya akong niyakap nang mahigpit.

“You shocked me when I read your message,” he said while still hugging me.

I sighed, “I want to surprise you kaya hindi kita sinasihang pupunta ako rito.” Tumango siya at iginaya na ako papasok ng tower. He also informed the guard and the front desk about me. Siguro dahil mahigpit talaga ang seguridad dito kaya kinailangan din ng impormasyon ko bago kami tuluyang pinapasok.

We’re inside the elevator and Blade is still staring at me intently like I am such a unbelievable thing in front of him. I look at him and smiled. He didn’t smiled back, he remained serious and his expression were unfatomable.

Nang tumunog ang elevator, hudyat na nasa tamang palapag na kami ay agad niyang hinawakan ang kamay ko. Pinagsalikop niya ang mga daliri namin at mahigpit iyong hinawakan na para bang mawawala ako kapag binitawan niya ako.

I was thinking deeply when I heard someone called Blade.

“Oh, who’s this girl with you, Blade.” The man asked like it was his first time seeing Blade with a woman.

“This is Vea, my girlfriend.” Blade proudly answered at man. The latter smiled and bid goodbye to us because he has some errands to attend to.

Binuksan niya ang pinto ng kaniyang unit.

“Kumain ka na ba?” he asked when we entered his condo.

I look around. His condo is not in the dark shade. Puti ang dingding, ang sofa, gano’n din ang island counter. Kahit ang kusina ang malinis dahil sa kulay puti, itim, at brown na mga kagamitan. In the left side, you can see the mini gym. Hindi ko inasahang ganitong ambience ang makikita ko sa condo niya. Just like mine, I want my condo in white and brown shade to make it look neat and clean. More presentable.

“You’re alone here?” I asked as I touch the island counter. He’s going to cook for me. Kahit sinabi kong hindi naman ako nagugutom.

“Yes,” he answered while looking inside the ref.

“Sinong nagluluto ng pagkain mo rito?” I asked again, curious now.

He glanced at me and shook his head, “ako lang. Kapag pagod galing training, nagpapa-deliver na lang.” I admire his independence kahit na alam kong spoiled siya, dahil mayaman, kahit na paniguradong gusto ng mommy niya na bigyan siya ng kasambahay rito, mas pinili niyang siya ang kikilos at siya lang maninirahan dito sa condo niya. “Nagpapatawag na lang ako ng house keeper kapag magpapalinis ng condo, pero mas madalas si mommy ang nagpapalinis ng condo ko every week kahit hindi naman na kailngan.”

Umupo ako sa highchair at pinagmasdan siyang naglalabas ng p’wede niyang maluto para sa akin.

“You really don’t have to cook, Blade. P’wede naman na kahit instant noodles na lang ang lutuin mo.” Nilingon niya ako nang marinig ‘yon sa akin.

“There’s no way I will let you eat instant noodles while you’re in my house. Magluluto ako ng masarap, at kakainin mo ‘yon. I don’t care if you’re on diet. I want you to eat what I will cook tonight. You’re starving yourself too much.” Rinig ko ang iritasyon at pinalidad sa boses niya.

Tumayo ako at lumapit sa kaniya. Niyakap ko siya mula sa likod. I smell his manly scent. Nakakaadik.

“I’m just used to eat a little ever since I started modeling. Pero kapag gusto ko namang kumain nang marami, hindi ko naman pinipigilan ang sarili ko sa pagkain.” Bulong ko habang yakap siya.

“Kung gusto mo, ako na lang ang magluluto ng kakainin mo. I-I will search for healthy foods for you. Kung… ayaw mong tumaba agad… I will cook healthy foods for you. Kahit na gusto kitang patabain… alam kong… mapapagalitan ka ng mommy mo. But I want you healthy.” He said as he held my arms encircling his body.

Tumango ako habang yakap siya. “Thank you so much…” bulong ko at mas lalong hinigpitan ang yakap sa kaniya.

I stayed in the highchair while he’s cooking for me. Pero hindi ko nakayanan, kahit pa nag-uusap naman kaming dalawa habang nagluluto siya ay hindi ko maiwasang maglibot sa condo unit niya. He let me, though. Nawili akong tumingin-tingin doon lalo na at may nakita akong mga painting na nakasabit paakyat ng hagdan. I also went inside his study room. There are lots of books about his course. Just about criminal justice, investigations, logics, and so on. I don’t even understand that one.

Then I saw a frame…

A frame with our picture on it. It’s on his study table, beside his laptop. My heart felt so warm as I stared at our picture together. That was taken in EK. The day I felt like a child again, thinking just about happiness and how to play with my playmates. My inner child became alive that time. And he was the who bring that back in life.

I was smiling from ear to ear when I went downstairs. Saktong paglabas niya ng kusina ay ang pagbaba ko sa hagdan. He stared at me as I walk towards him.

“Are you don?” I asked when I neared him.

“Yeah. You might want to eat now,” iginiya niya ako papunta sa kusina.

Sa island counter ko na lang naisipang kumain dahil kaming dalawa lang naman ang kakain. Masyadong malaki ang dining area niya kung doon pa kami kakaing dalawa. Inilapag niya ang plato sa harap ko. He cooked like a chef. He served it so well.

“What is this meal?” I asked as I look at my plate.

“A braised short ribs with garlic confit mashed potatoes.” Even his voice sounds so professional.

“Wow, you sounds like a professional chef,” I teased.

He smiled widely.

“Your handsome personal chef, Mademoiselle.” He bowed a little that made smile even wider.

Nagsimula na kaming kumain. At nang matapos ay nagpresinta akong maghugas. Nagprotesta siya dahil ako raw ang bisita rito pero wala rin siyang nagawa nang panlakihan ko siya ng mga mata. Nasa living room na siya at narinig kong binuksan niya ang T.V. habang naghuhugas ako. At nang matapos ako roon ay pinagmasdan ko siyang humihiga sa sofa.

I never imagined myself being… in love at this age. I never thought of being in a serious relationship. With anyone. Even with him. I never imagine that this day will come…and I didn’t felt regretting being serious with him.

Huminga ako nang malalim bago lumapit sa kaniya. Nakahiga pa rin siya roon kaya naman dahan-dahan akong sumampa sa sofa at dinaganan siya. His arms immediately snaked around my waist to support me. I buried my face on his neck as I hugged him back.

“What’s the matter?” he asked softly.

Mas lalo akong nagsumiksik sa kaniya at binigkas ang salitang noon pa man ay gusto ko nang sabihin sa kaniya. Matagal ko na itong gustong sabihin. Ngayon lang ako magkakalakas ng loob.

“I love you…” I whispered that made him stilled for a moment. Hindi makapaniwalang sinasabi ko ‘yon ngayon. Sa ganitong posisyon.