Chapter 33

1088 Words

Christine's POV "Christine! Christine are you there." Gulat akong napatingin sa may pinto nang marinig ko ang boses ni Leonardo. Pinunasan ko kaagad ang aking luha, huminga ako ng malalim bago buksan ang pinto. "Oh, bakit ang tagal mo? kanina ka pa namin hinihintay sa sala." Nag-aalalang tanong ni Leonardo. "Sorry, naghilamos pa kasi ako." Pilit kong iniiwasan ang pagtama ng aming mga mata. "What happen to your eyes? umiyak ka ba?" Hinawakan niya ang mukha ko at pinaharap sa kanya. "N---naghilamos nga ako diba, tapos nalagyan yung mata ko ng sabon." Pagpapaliwanag ko sa kanya. Mukha naman naniwala ito at hinawakan ang kamay ko. "Halika na! Uuwi na tayo." Hindi na ako nagsalita pa at sumunod nalang sa kanya, naglakad na kami papuntang sala. Nakita ko si Leona na masaya paring naki

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD