LARA'NIN ANLATIMINDAN DEVAM
Ondan uzaklaşıp yüzüne baktım. Sonra göz göze geldiğimizde gözlerinde bir pişmanlık vardı. Sanki yaptığı bir şey için derin bir pişmanlık duyuyordu. Yüzünü ellerimin arasına alıp konuştum: “Belki sırası değil ya da zamanı ama Aras neden sana birini öldürmüşsün gibi konuştu?” dediğimde ellerimin altındaki teni gerildi. Gözlerime tereddütle baktı. Sanki söyleyeceği şey onun için de ağır bir yüktü.
“Kuzey, bana anlatabilirsin. Her şeyini benimle paylaşabilirsin.” dediğimde konuyu değiştirir gibi, “O gün o görevde normalde Tolga olmayacaktı ama biz gidince o da gelmek istedi. Beni ile Baran’ı yalnız bırakmak istemedi. Ben de onun için Albayla konuştum bizimle göreve çıkması için. Albay da kabul etti. O sayede bizimle geldiği için...” deyip derin bir kederle devam
