“TATAY, PWEDE BA tayong mag-usap?”
“Ngayon na ba anak?”
“Kung okay lang sa’yo Tatay para wala pa si Pierre”
Dalawang araw na ang nakakaraan mula nang mangyari ang paghabol niya sa kanyang ama at ang aksidenteng nangyari sa kanya, pero hindi pa niya kinakausap ang kanyang ama tungkol doon. Itinago niya ang sugat niya sa braso niya sa pamamagitan ng pagsuot ng mahahabang sleeve kahit na init na init siya.
Nang tumayo ang kanyang ama mula sa pagtatahi nito ay pumasok sila sa kanilang bahay at naupo sa kanilang maliit na sala.
“Ano yun anak?” may kung anong emosyon siyang nakita sa mga mata nito.
Napabuntong hininga muna siya bago nagsalita. “Tatay, ilang araw ko na kasing napapansin ang pag-alis mo ng alanganing oras, meron po ba kayong pinagkakaabalahan na ibang bagay?”
Napakuno
