(ยาหยี)
เมื่อวานหลังจากผืนป่ากลับมา ผืนป่าก็รับบทเป็นพิธีกร ราวกับแปลงกายเป็นพี่หน่วงอย่างไรอย่างนั้นเขาสัมภาษณ์ฉันไม่หยุดจนสุดท้ายฉันต้องหนีเข้าห้องนอนเพราะไม่อยากตอบคำถามของผืนป่า
จะให้ฉันบอกว่าฉันไปบ้านมังกรบ้านั่นมา แถมยัง...กับมังกรนิสัยไม่ดีนั่นอย่างนั้นเหรอ
ใครจะกล้าบอกกัน >_<
"ยาหยีห้ามหน้าแดงนะ"
ฉันรีบเตือนสติตัวเอง เบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าแดงระเรื่อของตัวเองในกระจก ซึ่งสาเหตุการหน้าแดงนั้นมาจากความคิดในหัวของฉันตอนนี้
ความคิดเหล่านี้เป็นสิ่งที่ฉันไม่ควรคิดถึงเลยสักนิดแต่ยิ่งพยายามห้ามตัวเอง ยิ่งเหมือนว่าภาพของ ดรากอนจะยิ่งชัดเจน ใบหน้าหล่อเข้ม และดวงตาทรงอิทธิพลที่คอยมองฉันด้วยความเร่าร้อนราวกับต้องการแผดเผาฉันยังคงเด่นชัด ราวกับว่าเขากำลังยืนอยู่ตรงหน้าในตอนนี้
“พอ ๆ ตั้งสตินะยาหยี”
ฉันสะบัดหน้าไล่ภาพเหล่านั้นออกจากหัวแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวเพื่ออาบน้ำ วันนี้ฉันไม่มี
