หลังจากทำแผลเสร็จเรียบร้อย อารีนจึงอาสาเดินมาส่งยาหยีหน้าทางเดินไปยังห้องทำงานของดรากอน
ห้องทำงานของดรากอนอยู่ในโซนที่แยกออกจากส่วนตัวบ้านซึ่งโซนนี้จะเงียบเป็นพิเศษเนื่องจากดรากอนไม่อนุญาตให้คนในบ้านเข้ามาในส่วนนี้โดยที่เขาไม่ได้เรียก ไม่เว้นแม้แต่ลูกน้องคนสนิท
“คุณยาหยีเดินไปจนสุดทางแล้วเลี้ยวขวานะคะ”
“อ้าว อารีนไม่เข้าไปด้วยกันเหรอคะ”
อารีนยิ้ม และส่ายหน้าพร้อมปฏิเสธอย่างนอบน้อม
“ไม่ดีกว่าค่ะ”
“ยาหยีเข้าไป จะไม่โดนมังกรจับกินใช่มั้ยคะเนี่ย”
ยาหยีพูดติดตลกแล้วขำออกมา อารีนยิ้มตามความน่ารักของยาหยีก่อนจะขอตัวกลับไปทำงาน
ยาหยีโบกมือลาอารีนก่อนจะหันกลับไปมองโถงทางเดินตรงหน้า โถงทางเดินแลดูหรูหราสวยงามแต่ยาหยีกลับรู้สึกใจเต้นตุบตับอย่างไรไม่รู้
“ไม่เป็นไรหรอกยาหยี แค่เข้าไปขอบคุณแค่นี้เอง” ยาหยีลูบอกให้กำลังใจตัวเอง จุดประสงค์หลักเธออยากมาขอบคุณดรากอนที่ช่วยเธอ และอยากถามเขาด้วยว่าเ
