“ไอ้มังกรใจร้าย” ยาหยียกมือขึ้นปาดน้ำตาตัวเองออกจากใบหน้า เธอหันกลับไปมองบ้านหลังใหญ่ที่เธอพึ่งเดินออกมา แล้วเอ่ยแช่งเจ้าของบ้านเสียเลย โทษฐานที่มาดุเธอ “มังกรนิสัยเสีย ขอให้ไม่มีใครรัก ไม่มีใครสนใจตลอดชีวิตไปเลย!”
ท่าทางน่ารักของยาหยีเตะตาของชายคนหนึ่งที่พึ่งเดินลงจากรถตู้คันหรู เขาจ้องมองหญิงสาวแล้วเอี้ยวหน้าไปถามลูกน้องของดรากอนที่ออกมาต้อนรับ
“ผู้หญิงคนนั้นใคร?”
“เอ่อ เป็นแขกของคุณดรากอนครับ”
“แขก?” แบล็ททวนสิ่งที่ได้ยินอีกครั้ง
แขก อย่างนั้นเหรอ คนสัมพันธมิตรแย่อย่างน้องชายของเขา เชิญแขกมาที่บ้านด้วยอย่างนั้นหรือ
แบล็ทเดินเข้าไปขวางหน้ายาหยีเอาไว้ หญิงสาวเงยมองหน้ามองแบล็ท ยิ้มให้เขาเล็กน้อยพร้อมทั้งเอ่ยออกมาอย่างสุภาพ
“ขอโทษนะคะ ขอทางหน่อยค่ะ”
น่ารัก น่าเอ็นดูเป็นสองค่ำนิยามแรกที่แบล็ท มอบให้กับหญิงสาวตรงหน้า
การกระทำของเธอยิ่งทำเอาแบล็ทประหลาดใจ เขาเอียงตัวหลบให้ยาหยีเดิน
