Tıpkı dışarıda kopan fırtına gibiydi Firuze'nin içi. Dışından susuyor, içi savaş alanıydı. Karşısında oturan insanlar gülerek onunla sohbet etmeye çalışıyorlar hiçbirine tebessüm etmiyordu. Kanada'ya geleli bir saat olmasına rağmen burada yıllardır duruyormuş gibi hissediyordu. Normalde böyle bir ortamda mutlu olması gerekirken o insanları umursamadan oturduğu yerde asık yüzüyle gülümseyen insanlara bakıyordu. Onun bu halini toparlamaya çalışan James bir sorun olmadığını teyzesine ve eşine hissettirmek için sürekli tebessüm edip Firuze'nin elinin üzerini okşasa da insanlar aralarındaki problemi görebiliyorlardı.
Oturduğu yerden kıpırdayan Leonardo, "Yorgunsanız odanıza çıkın," dedi gözlerini Firuze'nin yüzünden çekmeden. "Firuze'nin uykusu var gibi." Bakışlarını başka yere çeviren Firuze
