Kinabukasan.
Hindi pa din ako natinag sa pagtataboy sa akin ni Alas. Nanindigan akong magbabantay sa kanya hanggang sa makalabas ito nang hospital. Mabuti na lamang at puro ito tulog marahil ay iyon ang epekto ng anesthesia na itinurok sa kanya. Ganoon daw kapag naoperahan ka medyo matagal kang maka-recover sa bisa ng anesthesia lalo na sa mga caesarian Mom.
Lalabas na sana ako upang kumain sa canteen nang biglang bumukas ang pinto ng kwarto. Iniluwa doon sina Don Arthur at Donya Helena kasunod ang mga kapatid ni Alas. Gulat man ako ay agad akong nagmano sa mag-asawa. Nakamapag-mano man ako kay Donya Helena ay hindi naman siya Yulin sa akin at hindi kumibo kahit pa binati ko siya. Mabuti na lamang at nginitian ako ng mga kapatid ni Alas kaya kahit papaano okay naman ang pakiramdam ko.
