Ice Cream (Completed)

1

Matthew

"Wala ba tayong round two, babe?"

Kinuha ko ang tissue roll sa gilid saka pinunasan ang dapat punasan – dugo at iyong pinaghalong katas namin. Hindi ko na lang siya pinansin at iniayos ko na lang ang sarili ko. Tang ina, nangalay pa ako dahil nakaluhod ako nang kuhanin ko iyong bagay na pinakaiingatan niya; ang virginity niya.

On the second thought, I think hindi niya pinahalagahan iyon ng husto. Kasi kung pinahalagahan niya iyon, hindi siya bibigay kaagad sa ungot ko.

Hindi rin ako ang klase ng lalake na gagalawin ulit iyong babae na nakuhanan ko na ng virginity o kahit hindi na virgin. I just don't do second rounds.

I want them pure kapag pinaglaruan ko sila.

Nang maiayos ko na ang sarili ko, bumaba na ako ng kotse. Oo, dito namin ginawa iyon. Dito ko isinasagawa ang ritwal ko; ang pagkuha ng virginity nila. May ilang beses rin naman na sa kwarto ko ginagawa itong mga bagay na ito. Wala lang. Para lang mas masayahan ako sa paglalaro. Iyon lang, minsan talaga nahihirapan akong maglinis kapag duon ako pumapatay. Masiyado kasing mahirap alisin ang mga kumakalat na dugo. Tapos palit pa ako nang palit ng mattress ng kama dahil nadudumihan.

Sumilip ako sa bintana ng kotse ko. Nakasimangot pa rin siya. Malamang kasi hindi ako tumugon sa tanong niya; hindi ako sumunod sa gusto niya.

Sino ba siya para sundin ko?

Oo, girlfriend ko siya – sa ngayon.

"Hey," Nakasimangot pa rin siya nang tumingin sa akin. Tinapunan ko na lang siya ng isang ngiti, ngiti na hindi ko alam kung bakit nahuhulog sa akin ang mga babae kapag ipinakita ko. Nakita ko naman iyong paglambot ng itsura niya. Napangisi tuloy ako sa isipan ko. "Wait for me."

"Okay." malanding pagkakasagot niya saka siya humagikgik na parang puta. Sabagay, kung hindi siya puta, hindi ko siya makukuha ng ganuon kabilis.

Isang linggo pa lang naging kami. Now, tell me. Sinong matinong babae ang magpapatira sa boyfriend niya na kailan niya lang sinagot?

May mga babae talagang tatanga-tanga. Mapangakuan lang ng isang bagay, bibigay na. Like iyong sinabi ko sa babaeng ito. I told her that I want us to have a baby as soon as possible para wala nang hiwalayan. Then poof; bumigay.

Buti nga at hindi siya ganuon kahirap ligawan. Buti na lang at hindi na siya nagpaka-hard to get. I get myself a girlfriend not because I want to be loved or to love. I get myself a girlfriend because of two reasons: To get their virginity and play human God.

Gusto ko kasing magsaya at i-satisfy ang sarili ko. Pinapatay ko ang mga babaeng nakuhanan ko na ng virginity. Wala naman talaga akong nakukuha mula rito kung hindi satisfaction. By doing my hobby, I feel powerful. Our world is f****d up – might as well be another reason for it to be shitty.

Necro.

Iyan ang tawag sa akin ng kaibigan ko, ng kaisa-isang kaibigan ko na nakakaintindi sa akin, sa kalagayan ko. He understands why I'm obsessed with death and dead bodies. It's either Necro or Matt ang tawag niya sa akin. Kapag nakita niyang may pinatay ako, Necro ang itinatawag niya sa akin para malaman ko na galit na siya at hindi niya gusto iyong ginagawa ko.

Lagi niya na lang akong pinagsasabihan. Paano raw ang pamilya ng mga biktima ko? Kawawa raw ang mga ito.

I don't feel pity sa mga pinapatay at sa pamilya ng pinatay ko. Kasalanan rin ng anak nila iyon. Sabagay, kahit naman hindi nila ako sagutin o gawing boyfriend, papatayin ko pa rin naman sila.

I my own rule. Kapag hindi nakuha sa santong pakiusapan, kuhanin sa santong paspasan. Kapag hindi ko pa rin nakuha ang bagay na gusto ko sa babaeng nililigawan ko o naging girlfriend ko na within a week, pinapatay ko na.

More brutal, more fun.

More blood, more fun.

Nang makabili na ako ng softdrinks sa tindahan sa labas ng subdivision, naglakad na ako pabalik pero bago ako bumalik sa kotse, nilagyan ko muna ng powder mula sa pill na pangpatulog iyong softdrinks na ipaiinom ko sa kaniya.

Napangiti ako habang pinagmamasdan ang unti-unting paghalo ng powder sa softdrinks. Lumakad na ako pabalik sa kotse, na nasa garahe ng bahay ko. Ibinaba niya iyong salamin ng bintana nang katukin ko ito.

"Babe," nakangiting bungad niya sa akin. Napatingin naman siya sa plastic ng softdrinks na inilahad ko sa kaniya. "For me?" Tumango ako habang nakangiti. "Aww. Thanks, Babe."

Hindi ko na maialis ang ngiting nakapaskil sa mga labi ko. Mas lumaki pa ang ngiti ko nang makita kong naubos niya ng mabilisan iyong softdrinks.

Nauhaw?

Minutes passed nang tumalab na ang gamot. Kinuha ko siya mula sa kotse at binuhat papasok sa trunk. Pumasok naman ako sa loob ng bahay nang maipasok ko na siya sa trunk. Kumuha ako ng kutsilyo at tali para sa pagpapaligaya ko sa sarili ko.

Pumasok rin ako sa kwarto ko para markahan iyong notebook ko. Notebook kung saan nakasulat ang detalye ng mga babaeng nakuha ko at kung pang-ilang na ito sa mga babae na ang nakuhanan ko ng virginity pati buhay.

27th girl: Kathleen Asuncion - Dead.

Nakangiti akong lumabas ng kwarto. Kathleen Asuncion, Death's waiting for you.

Itinabi ko ang sasakyan ko sa pinakaliblib na lugar. Sa talahiban. Dito ko talaga siya dinala para paligayahin ako dahil walang katao-tao rito. Malayo pa iyong mga bahay rito. Inilapag ko siya sa lupa tapos tinapik-tapik ang pisngi niya para magising.

Nakailang tapik na ako pero hindi pa rin siya gumigising. Napabuntong-hininga ako saka ako lumapit sa kotse para kuhanin iyong dinala kong tubig na malamig. Plan B ko talaga ito para panggising sa mga biktima ko. Kung hindi makuha sa santong tapikan, kuhanin sa santong buhusan ng malamig na tubig.

Nang makalapit na ako sa kaniya, nag-squat ako para maka-level ko ang mukha niya. Inilabas ko rin iyong cellphone ko para kahit papaano ay may source ng ilaw. Hindi ko naman kasi pwedeng buhayin iyong makina at ilaw ng sasakyan ko dahil baka may makakita. Makahalata pa. Kahit pa kasi nasa liblib na lugar kami, mas maganda pa rin ang nag-iingat.

Hindi ako puwedeng makulong at mahuli. Baka ikamatay ko kapag hindi ako nakapatay.

Itinapat ko iyong cellphone ko sa mukha niya saka itinaas iyong kamay ko na may hawak na bote ng malamig na tubig bago ko ito unti-unting ibinuhos sa ulo niya. Gumagalaw iyong eyelids niya kaya alam kong sandali na lang ay magigising na siya.

"Hmm!"

Ungol lang ang narinig kong tunog nang magising siya at nang pinilit niya sumigaw. Binusalan ko kasi siya ng duct tape kaya hindi siya makasigaw.

"Hi, Babe." nakangiting bungad ko sa kaniya saka ko hinaplos ang pisngi niya.

"Hmm!" Pinipilit niyang kumawala sa pagkakatali ko sa paa at kamay niya pero hindi niya magawa.

"Pinasaya mo ako pero kulang pa iyong ipinadama mo sa akin kanina." Kinuha ko iyong cutter sa bulsa ko at ipinakita ito sa kaniya. Nanglaki ang mga mata niya nang matamaan ng ilaw na nanggagaling sa cellphone ko iyong blade ng cutter. "Puwede mag-request?" malambing na tanong ko habang hinahawakan ang likod ng cutter. Nakasunod lang ang mga mata niya sa bawat paggalaw nito. Hindi rin naman nagtagal nang makita ko na may kuminang malapit sa mata niya. Umiiyak na siya. Siguro ay alam na niya ang gagawin ko sa kaniya. "Sumagot ka naman, o? Puwede ba?" Naghintay ako ng ilang segundo pero wala akong nakuhang sagot mula sa kaniya. "Ano? Tatango o iiling ka lang para sagutin ako pero hindi mo ginagawa?" singhal ko pagkahablot ko sa buhok sa likod ng ulo niya. "Ginagago mo ba ako? Tangina, ginagawa mo akong tanga na parang kumakausap sa hangin! Sumagot ka kapag tinatanong ka!" Pabagsak na binitawan ko ang ulo niya kaya tumama ito sa lapag. "Ano? Puwede ba akong mag-request?"

"Hmm." Unti-unti, tumango siya. Buti naman at tumango na siya. Masisimulan ko na ang pagpapaligaya sa sarili ko.

Humihikbi na siya, na lalong nagpagana sa akin. "Puwede ba kitang paglaruan? Para sa akin, Kathleen. Please?" Hindi na naman siya sumagot kahit pa may paglalambing na sa pagkakatanong ko. Nakakainis na siya, ha? "Sumagot ka." madiing utos ko saka ko siya tinutukan ng cutter sa mata. Dali-dali naman siyang umiling.

As expected.

"Hmm..." Iyan lang iyong narinig kong tunog na nanggaling sa kaniya. Gusto ko tuloy alisin ang pagkakatape ng bibig niya para marinig ko kung paano siya magmakaawa pero kahit na gusto ko, minabuti ko na huwag gawin dahil baka mapasama pa ako.

"Don't worry," Napaangat ang tingin niya sa akin kaya nagtama ang mga mata namin. "Sa umpisa lang ito masakit," Isinentro ko ang blade sa mukha niya saka dahan-dahang ipinadaan ang cutter sa pisngi niya.

"Hmm!" Pilit niyang iniiwas ang mukha niya sa cutter kaya nagmukha siyang inasinang bulate. Nakikita ko na rin iyong dugo mula sa sugat na ginawa ko.

It added to the adrenaline I'm feeling.

"Hindi ka na makakaramdam ng sakit kapag..." Hinawakan ko iyong mukha niya para hindi niya maigalaw. Ipinadaan ko naman iyong cutter sa leeg niya, na lumikha ng sugat, kaya mas lalo siyang nagpakawala ng mas malakas na tunog.

"Hmm!"

"Patay ka na!" Mabilis na ibinaon ko ang cutter sa lalamunan niya. Nakita ko ang pagtirik ng mga mata niya habang lumilikha siya ng mahihinang tunog. Natawa ako dahil sa nakikita ko. Gumapang na rin ang dugo niya sa cutter papunta sa kamay ko.

This is fun.

Tumayo na ako pagkahugot ko ng cutter mula sa pagkakabaon ko sa lalamunan niya. Kinuha ko na rin ang pala sa trunk ng kotse. Ibabaon ko kasi siya sa lupa.

"Hmm..."

Buhay pa siya? Edi mas masaya!

Nilapitan ko siya at itinukod ang isang tuhod ko para hindi ako mahirapan mailapit ang sarili ko sa nakahiga niyang katawan. "Gusto mo pa magsaya? You surprised me, Kathleen. You're awesome."

"Hmm." Nakita kong may tumutulong mga luha na sa mata niya pagkatapat ko ng cellphone ko sa mukha niya.

Hmm? I guess that's a yes.

"Okay." Inilabas ko ulit iyong blade ng cutter saka iyon itinusok sa kaliwang mata niya.

"Hmm..." Alam ko na gusto niya manglaban pero wala na siyang lakas. Himala nga na buhay pa siya despite sa pagsaksak ko sa lalamunan niya. Iyong iba kasi, isang saksak ko lang, patay na.

"Isa pa? Okay. Madali naman akong kausap." Pa-slant kong hinugot iyong cutter para maisama iyong mata niya. Tinanggal ko iyong mata niyang sumama sa cutter saka ito ipinatong sa dibdib niya. Ibinaon ko rin iyong cutter sa kanang mata niya saka kinuha ito.

Inialis ko ang pagkakatapal ng tape sa bibig niya saka ipinasok isa-isa ang mga mata niya ruon. Para sure na mamamatay na siya, duon ko naman ibinaon sa dibdib niya iyong cutter. Kasabay ng pagbaon ko ng cutter sa dibdib niya ang pagbuga niya ng dugo at kasabay ng pagtalsik nito ay ang mga mata niya. Natalsikan pa ako sa mukha ng dugo.

--

"Dude," bungad ni Jale nang sagutin ko ang tawag niya.

"Yo!" Itinaas ko ang dalawang paa ko sa center table tapos inilipat iyong channel ng TV. Texas Chainsaw m******e. Natawa ako ng mahina dahil gusto ko iyong palabas. I didn't expect na makakapanuod ako ng ganito ngayon. I love gorey movies.

"May kasama ka?"

"Ha? Wala, ano." Sumubo ako ng chips saka ito nginuya. Napakunot ang noo dahil sa nangyari sa palabas. Bakit ang daming tanga sa horror movies?

"Bakit ka tumawa?" Bumuntong hininga naman siya. Bakit? "Anyway, papuwesto muna sa place mo, Matt. Kasama ko kasi si Coleen. Hindi ko naman siya puwedeng dalahin sa bahay kasi nanduon—"

"Oo na. Sige na. Lagi naman kayo rito kapag bawal sa bahay niyo. It's the least I could offer. Wait lang, papalinis ko lang sa katulong."

Yeah. It's the least I can offer dahil sa pagtatakip niya sa akin.

"Iyon iyon, eh! Salamat!"

Inilapag ko iyong bowl ng chips tapos pinuntahan ko iyong katulong ko na nagdidilig sa garden at sinabing maglinis ng bahay.

Si Manang na lang ang taong bumabalik talaga para alagaan ako. Nakaka-miss rin pala magkaroon ng mga magulang. Well, not that I experienced having one.

I grew up in an orphanage. Living there was hell for me. Ewan ko pero as far as I remember, ang mga nakasama kong bata ruon ang dahilan kung bakit naging bayolente ako. I was their laughing stock for a long time. Punching bag pa nga ako ng iba ruon. Walang araw na hindi ako nagkakapasa dala ng pakikipag-away dahil ipinagtatanggol ko ang sarili ko sa pang-bu-bully sa akin.

Aside from the bruises, marami rin akong hiwang natamo noon. Hindi ko makakalimutan ang mukha ng mga gumago sa akin dahil sa bawat p*******t nila, nakakakilabot na ngiti ang nakapaskil sa mga mukha nila.

Ilang taon ko pinagtiisan ang paghihirap na iyon. Hindi ko nga alam kung bakit ako ang napili nilang paglaruan. Gustuhin ko man gumanti sa kanila, hindi ko ginawa at kinimkim ko na lang. Hanggang sa isang araw, may babaeng namahiya sa akin at ang babaeng iyon ang unang biktima ng paglalaro ko.

I can still imagine how good I felt back then habang sinasaksak ko ang katawan nito. Pakiramdam ko, ako na ang pinakamakapangyarihang tao noon at walang makakalapit para apihin ako tulad ng ginawa ng mga taong gumago sa akin.

Then one day, on my 17th birthday, may mga bumisita at nagpakilala bilang pamilya ko. DNA test was conducted at napatunayan na sila nga ang biological father and mother ko.

I should've been happy that day. I should've been happy dahil nakita ko na sa wakas ang pamilya ko pero hindi; kinain ako ng matinding galit dahil sa ginawa nilang pang-aabanduna, na para lang silang nag-iwan ng tuta para paalagaan. Kung hindi nila ako iniwan, hindi ko sana mararanasan ang paghihirap na dinanas ko sa kamay ng mga kasama ko noon sa orphanage.

Pinatagal ko pa ng dalawang taon ang buhay nila. While living with them, I plotted my revenge. We had a vacation and that's when I executed it. I hired a beggar to kill my parents using my father's gun.

I made it look like nilooban kami. No one got arrested of course and I paid a lot of money galing sa ipon ko. I was greatful sa pumatay sa mga magulang ko kaya pinangakuan ko na ligtas ito. After killing my parents, nakisali rin ako at sinaksak ang mga ito para siguraduhin na hindi na sila mabubuhay. I even got my arm shot para mas kapani-paniwala.

Naiwan sa akin ang yaman ng mga magulang ko. Hindi ito ganuon kalaki kaya pinalago ko ito sa pamamagitan ng pagtatayo ng resto. Thankfully, hindi ako lumubog. In fact, kaya ko na ngang magtayo ng isa pang branch pero mas pinili ko na huwag na dahil hindi ko naman kailangan ng malaking pera.

As long as I can kill, I'll be happy.

--

"Good afternoon." bati sa akin ni Coleen habang nakangiti ng bahagya. Simula nang dumating sila rito, hindi ko na maialis ang mga mata ko sa kaniya. Ang ganda niya sa suot niyang dilaw na dress.

"Good afternoon." Nginitian ko siya, iyong ngiting nakakapagpabigay sa mga babae.

Tangina.

Tumango lang siya as a response saka pumihit patalikod. "Sundan ko lang si Jale sa kusina."

Tumango na lang ako habang nakangiti. Nang mawala na siya sa harap ko, nawala na iyong ngiti ko.

Putang ina. Nakakainis. Bakit ba ang pakipot nito? Lahat ng babae, gusto ako. Siya lang talaga iyong sobrang pakipot.

Coleen Domingo. Ang girlfriend ni Jale.

Mag-iisang taon na sila. At sa isang taon na iyon, naging mabait ako kay Coleen, katulad ng ipinapakita kong kabaitan sa mga babaeng nililigawan at nagiging girlfriend ko.

Jale and I have a Bro Code. Ang code: Off limits ako kay Coleen.

Hindi naman niya sinabing bawal ako maging mabait rito, hindi ba? Nagiging mabait naman ako. Para ano? Para magustuhan ako nito.

Gusto ko si Coleen.

Gusto ko siyang angkinin at patayin.

Hindi naman siguro ako lalabag sa code kung iwanan siya nito para sa akin, hindi ba? Hindi naman ako magiging sobrang rito sa kaniya kung hindi lang siya virgin, eh.

Yeah. Coleen's still a virgin sabi ni Jale. Ang tanga lang ng kaibigan ko dahil mabagal siya at isang taon na sila pero hindi niya pa rin nagagalaw ang girlfriend niya. Pero... Thankful ako sa katangahan niya dahil hanggang ngayon, Coleen's still pure.

"Dude, pagamit ako ng stocks mo sa ref!" narinig kong sigaw ni Jale mula sa kusina. Hindi ako sumagot dahil tinatamad ako. Nagpasak ako ng chips sa bibig ko at tumutok lang sa T.V. "Salamat!"

Kahit naman pagbawalan ko siya, gagamitin niya pa rin iyong mga laman ng kusina ko.

Ilang saglit lang rin nang yayain nila akong makisalo sa pagkain nila kaya iniwan ko na lang muna iyong chips sa center table.

Alam kong uncomfortable si Coleen sa ginawa ko. Siya iyong tumawag sa akin kaya tumayo ako habang nakangiti tapos inakbayan siya. I can feel her warmth kaya gusto ko lalo siyang higitin palapit sa akin.

--

"Matt, Leen, emergency." Napatingin kami ni Coleen kay Jale na kalalabas lang galing sa kusina. Pumunta kasi siya ruon nang may tumawag sa cell phone niya.

"Bakit?" sabay na tanong namin ni Coleen.

"Nag-aaway na naman parents ko." Napasuklay siya ng buhok gamit iyong kamay niya dahil sa frustration. "Tara na, Leen. Ihahatid na kita sa inyo."

"H-Ha? No, Jale. Dito na lang muna ako. P-Puntahan mo muna sila Tita."

"Ha?" Napatingin sa akin si Jale saglit pero ibinalik rin niya iyong tingin niya kay Coleen na nakatungo habang nilalaro ang mga daliri. "Bakit?"

"Jale..." Napatungo ito at parang hirap na hirap na sabihin kung ano man ang sasabihin niya.

"Leen, let's go. Nagmamadali ako." Hinawakan niya ang kamay ng girlfriend niya at hinila pero hindi ito tumayo kaya nagsalubong na naman ang mga kilay niya. "Ihahatid na kita."

"Jale... Pi... Pinalayas kasi ako—"

"Ano?!" Napansin ko na naging stiff ito dahil sa naging reaksyon ng katawan nito. Halatang nagulat sa pagsigaw ng kaibigan ko.

Bakit siya pinalayas?

"P-Pinalayas nila ako dahil sa nalaman nila..." pabulong na sinabi niya. Nagsimula nang tumulo ang mga luha nito. Nasa gilid kasi ako nito kaya nakikita ko iyong bawat pagpatak ng mga luha nito kahit nakayuko ito at natatakpan ng mahaba nitong buhok ang mukha nito.

"Kaya ka ba umiiyak kanina?!" galit na tanong niya rito sabay sabunot niya sa buhok niya gamit iyong dalawa niyang kamay. "I'll be back! Dito ka muna!" Tumingin siya sa akin ng masama kaya hindi ko napigilan na taas siya ng kilay. "Babalikan ko siya rito."

I just shrugged as an answer saka ito lumabas sa bahay. Humarap naman ako kay Coleen saka ko ipinatong iyong kamay ko sa likod niya at sinimulan itong hagurin para kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam niya. "I know this is a stupid question but are you okay?"

Nagpunas muna siya ng luha gamit iyong panyo niya saka ako hinarap. "My life's a mess."

Tumawa ko ng mahina. "Lahat ng tao, magulo buhay. Walang tao na may perpektong buhay."

"I know."

"Hug?" Inilahad ko ang dalawang braso ko para ipakita ang pag-o-offer ko ng yakap. Tangina. Ewan ko na lang kung tumanggi pa ito. Pero mali ako. Maling-mali ako dahil isang malaking sampal sa akin ang sinabi niya.

"No, I'll pass." matawa-tawang pagtanggi niya habang nagpupunas ng basang pisngi niya.

Bakit ba ang pakipot nitong babaeng ito?

"Sus. Kunwari ka pa." Napatingin siya sa akin ng may pagtataka. "Halika nga." Hinila ko siya at niyakap ng sobrang higpit. "Don't worry. If you need a friend, nandito lang ako." Gamit iyong isa kong kamay, hinagod ko iyong likod niya habang nakayakap naman iyong isa kong kamay sa kaniya.

Hindi rin naman nagtagal nang yumakap rin siya pabalik.

And there goes the moths!

Lagi na lang akong nakakaramdam ng ganito kapag nginingitian at napapalapit siya sa akin. Tapos may isa pa akong weird na nararamdaman. Iyong kapag hawak siya o sobrang lapit ni Jale sa kaniya, parang may bumabagsak na kung ano sa dibdib ko. Ewan. Ang weird ko.

"Thank you, Mattew. Thank you."

"Sige na, iyak na." Itinigil ko iyong paghagod sa likod niya at niyakap ko ulit siya ng sobrang higpit. "Puwede mo ako gawing tissue ngayon."

Someday... Magiging sa akin ka rin, Coleen.

Ako tatapos sa buhay mo once na maangkin na kita.