[21/3]
ในช่วงสายของวันเดียวกัน ฉีรีบอาบน้ำแต่งตัวออกมาตลาด เพื่อที่จะมาสอดส่องแม่ค้าแถวนี้อย่างที่คิดเอาไว้ แม้ว่าใบหน้าของเขายังเห็นรอยฟกช้ำอย่างชัดเจน ทว่าสำหรับเขาแล้วมันไม่ได้มีผลต่อการเดินหน้าง้อผิงเลยแม้แต่น้อย หรือต่อให้มีจริงๆ เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ
แต่ก่อนที่ฉีจะได้ไปสอดส่องแม่ค้าร้านก๋วยจั๊บนั้น เขาต้องแวะเข้ามาหาซานที่ห้องทำงานก่อนเป็นอันดับแรก ในบางเรื่องที่เขายังคงไม่รู้และคิดว่าซานต้องหาคำตอบให้เขาได้
พอเข้ามาถึงด้านในห้องทำงานของผู้เป็นพี่แล้ว ก็ตรงดิ่งเดินเข้าไปนอนเหยียดกายลงบนโซฟารับแขกภายในห้องทันที โดยที่ยังไม่ได้ทักทายเจ้าของห้องเลยแม้แต่คำเดียว แต่ถึงอย่างนั้นคนที่นั่งดูงานอยู่บนโต๊ะก็มองเห็นเขาตั้งแต่เปิดประตูเข้ามาแล้ว
“ไง... กลับไปนอนบ้านในรอบหลายเดือนแล้วเป็นไงบ้าง? คิดอยากจะย้ายกลับมานอนแบบถาวรเลยไหม? หรือยังไง?” ซานวางมือจากเอกสารที่อ่านมาได้สักพัก ก่อนจะเงยหน้าจ
